Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Διάλογος ποιημάτων ερωτικών: Κώστας Καρυωτάκης - Μαρία Πολυδούρη

Κοντά σου δὲν ἀχοῦν ἄγρια οἱ ἀνέμοι.
Κοντά σου εἶνε ἡ γαλήνη καὶ τὸ φῶς.

Μαρία Πολυδούρη: 
«Το πιο λεπτό άνθος με το πιο δυνατό άρωμα μέσα σ’ όλη τη νεοελληνική ποίηση»

Γράφει η Μαρία Πολυδούρη για τον Κώστα Καρυωτάκη:




 Το ίδιο ποίημα με άλλη ερμηνεία:  

Γράφει ο Κώστας Καρυωτάκης για την πρώτη του αγάπη Άννα Σκορδύλη: 

Γράμμα του Κώστα Καρυωτάκη στη Μαρία Πολυδούρη το 1922

(Εἶναι ἐδῶ; Εἶναι ἐκεῖ; Ἔφυγε; Θά ῾ρθει; Ποῦ εἶναι; Ἡ τελευταία;)
Ἄ! Τὸ δάσος πέρα. Ἕνα τραπεζάκι κάτω ἀπὸ τ᾿ ἀπόμερο πεῦκο. 
Καὶ ἡ νύχτα ποὺ ἐρχόταν σιγὰ σιγὰ γιὰ νὰ μὴν τὴ νιώσουμε. 
Ἡ βοὴ τοῦ βραδινοῦ ἀνέμου στὰ κλαδιά. Τὰ λόγια ποὺ ἔλειπαν. 
Τὰ χέρια ὠχρά. Τὰ μάτια καὶ τ᾿ ἀστέρια. Μεσάνυχτα. 
Τίποτε ἀπ᾿ ὅλα δὲν εἶχε εἰπωθεῖ.
(Ψέματα; Ψέματα; Παιχνίδι φιλαρέσκειας; Περιέργεια; Ἐγωισμός;)
Κι ἄλλοτε ἡ θάλασσα. Τὰ πλοῖα ποὺ ἔφευγαν στὸν ὁρίζοντα παίρνοντας τὰ ὄνειρά μας. 
Ὁ φλοῖσβος μὲ τὶς ὑποσχέσεις του. Ἐκεῖ πάνω στὸ βράχο τ᾿ ἄφθονα καὶ ἀνεξήγητα δάκρυα. Ἡ μοναξιὰ στὸ ἀπέραντο. Τὰ φιλιά. Ἡ ψυχή...
(Τίποτε; Τίποτε; Παιδικότητες; Ρομαντισμός; Αὐταπάτη;)
Ἄλλες φορὲς ἡ αὐγὴ ἀναπάντεχη καὶ προδοτική. 
Ἀπὸ δρομάκια τὸ κουραστικὸ γύρισμα. Οἱ πρῶτοι θόρυβοι τῆς ἡμέρας. Ἡ γλυκιὰ μεταμέλεια στὸ πρόσωπο ποὺ φωτιζόταν ὁλοένα. Τὸ χαῖρε...
(Ἔφυγε; Δὲ θά ῾ρθει πιά; Τελευταία;)

Σοφία Λασκαρίδου, «Η κυρία με τα γκρίζα»
Σοφία Λασκαρίδου, 
Η κυρία με τα γκρίζα
Για περισσότερα δείτε:
http://5gym-irakl.ira.sch.gr/news/index.php?option=com_content&view=article&id=595:-q-q&catid=114:2010-09-20-09-00-51&Itemid=58
http://fotodendro.blogspot.gr/2013/03/blog-post_24.html
http://pasavant.blogspot.gr/2011/11/m.html
http://www.sansimera.gr/biographies/245
http://www.mixanitouxronou.gr/kostas-kariotakis-maria-polidouri-o-anekplirotos-erotas-pou-tous-skotose-ke-tous-dio/
http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=571947

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο/η είπε...