Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ο Δρόμος Σου Είσαι Εσύ..

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Φεύγεις και πας είσαι καράβι
μπροστά κοιτάς η θάλασσά σου
πυρκαγιές και πάγοι.
Μα πιο μπροστά πάντα θα στέκει
ο γυρισμός σου στη φουρτούνα αντέχει.

Φεύγεις που πας και που πιστεύεις
τι κυνηγάς ποια γη σε θέλει
ποιον εαυτό γυρεύεις.
Όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
κάθε ταξίδι είναι γυρισμός.

Φεύγεις και πας που επιστρέφεις
σε ποια στεριά η ξενιτιά σου είναι όσα έχεις.
Κι όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
και πιο μακριά σου είσαι μόνο εσύ.

Εσύ γεννάς τη θάλασσα
και χτίζεις το καράβι
είσαι το εδώ και το αλλού
είσαι η γιορτή του γυρισμού
το δάκρυ του αποχωρισμού.
Και το ταξίδι σου είσαι εσύ
είσαι το κύμα το νησί
είσαι ο αέρας το πανί
και τ’ άσπρο μου μαντήλι.

Φεύγεις και πας που ταξιδεύεις
δρόμοι ανοιχτοί τα σύνορά σου είναι όπου αντέχεις.
Όλα είναι αλλού κι όλα για λίγο
όταν δεν ξέρεις πως ο δρόμος σου είσαι εσύ.

"Του μικρού βοριά" - Οδυσσέα Ελύτη, Μίκη Θεοδωράκη

Τα χιόνια λιώνουν και τα ποτάμια φουσκώνουν... Έρχεται η άνοιξη

Κινηματογράφος: Προτεινόμενη αντιπολεμική ταινία - Waltz with Bashir

Παρουσίαση από:
http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=6104
 Ο επίμονος εφιάλτης ενός φίλου, φέρνει το σκηνοθέτη Ari Folman να αναζητήσει τις χαμένες του μνήμες απ' την περίοδο που οι δυο τους υπηρετούσαν στον ισραηλινό στρατό κατά τον πρώτο πόλεμο στο Λίβανο εν έτη 1982. Η ισραηλινή εισβολή και οι σφαγές στους καταυλισμούς των Παλαιστινίων αποτελούν γεγονότα απωθημένα απ' τη συνείδηση του Ari, γι' αυτό κι αρχίζει να αναζητά πληροφορίες από φίλους και συμπολεμιστές του.

 http://fridge.gr/movie-review/waltz-with-bashir/

Είναι αξιοθαύμαστο το πως δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μνήμες που προκαλούν τύψεις και δεν αφήνουν κάποιον να συνεχίσει την ζωή του, μπλοκάρονται αυτόματα και χάνονται σε μυστικά ντουλάπια. Ο Άρι ακούει ένα φίλο του να περιγράφει τον επαναλαμβανόμενο εφιάλτη του και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι για το όνειρο ευθύνονται οι εμπειρίες πολέμου, είκοσι κάτι χρόνια πριν. Τότε είναι που ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί πως δεν θυμάται τίποτα απολύτως από την δική του θητεία. Σε μια απόπειρα να ανακαλύψει το γεγονός που σφράγισε εκείνο το κομμάτι του μυαλού του, επισκέπτεται παλιούς φίλους που υπηρέτησαν μαζί. Και τότε, οι μνήμες ξεπηδούν αναπάντεχα. Ενώνονται με τις ιστορίες των άλλων, συμπληρώνοντας το παζλ. Τί έγινε πραγματικά στην σφαγή της Βηρυτού; Mια υπέροχη ταινία για την φρίκη του πολέμου, δείχνοντας στον θεατή παράπλευρες απώλειες, ρημαγμένες πόλεις, αλλά και τις τύψεις που βασανίζουν τους δολοφόνους. Αμούστακα παιδιά που νόμισαν πως η μάχη ήταν μια εκδρομή και προχωρούσαν τραγουδώντας και βγάζοντας φωτογραφίες. Η τρομερή σιωπή του θανάτου, και μετά, οι θρήνοι των χαροκαμμένων μανάδων. Ποιος μπορεί να ξεπεράσει κάτι τέτοιο;

Μια βόλτα μέχρι την Κέρκυρα δεν είναι άσχημη ιδέα... Εικονική περιήγηση στο ιστορικό κέντρο...

http://www.digitalcorfu.com/vtour.aspx?lang=gr&id=3

Καστοριά - ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Το μικροκλίμα της Αττικής - Εκπαιδευτική τηλεόραση

Οι στίχοι στην ποπ και ροκ μουσική... Εκπαιδευτική Τηλεόραση

http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1196&Itemid=181

Ακροβάτης - "Χαΐνηδες"

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου

Το κύμα σπάει τον πάγο... Καστοριά, 27 Φλεβάρη 2012

Άλμπατρος - Ποίηση: Charles Baudelaire - Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας - Το ποίημα θυμίζει Καββαδία

Στίχοι: Κάρολος Μπωντλέρ & Αλέξανδρος Μπάρας

Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας


Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί
άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης,
που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί,
καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.

Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν
αυτοί οι ρηγάδες τ' ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι,
τα κουρασμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν
να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει.

Πως κείτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός
τ' ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει
ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά
κι άλλος, χωλαίνοντας, το πως πετούσε παρασταίνει.

Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή
μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.

Από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου "Ταξίδι στα Κύθηρα" η αλληγορία μιας Ελλάδας που σαν σχεδία πλέει ανερμάτιστα...

Ο γάμος στην Αρχαία Ελλάδα - Από τον Όμηρο στα κλασικά χρόνια

http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1186&Itemid=178

Η ταινία απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου κι αναφέρεται στα ήθη κι έθιμα του γάμου στην αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην αρχαία Αθήνα, συσχετίζοντας τα ήθη του αρχαίου ελληνικού γάμου με την κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα της εποχής.

Loreena McKennitt - The book of secrets - Prologue

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ - Παραθετικά επιθέτων

Για την Ελένη: Μαρία Δημητριάδη - Μάνος Χατζιδάκις

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης 

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 

Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Μαρκετάκης 

Άλλες ερμηνείες: Αλεξάνδρα Μαρία Δημητριάδη 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

ποιος πήρε την Ελένη 

μα εκείνη μόνη στο σχολειό 

τον Πάρη περιμένει 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

ποιόν αγαπά η Ελένη 

είναι στη Σπάρτη, στα νησιά 

στην Τροία παντρεμένη 

Με ρωτούν για την Ελένη - 

αχ Ελένη που΄ναι εικόνα δακρυσμένη 

- αχ Ελένη 

μα εγώ δεν απαντώ 

την καρδιά μου τη σφραγίζω 

και την πίκρα μου κεντώ 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

πού θα βρεθεί η Ελένη 

σαν ζωγραφιά στην εκκλησιά 

ή σαν κερί αναμμένη 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

πού θάψαν την Ελένη 

μπορεί στο Άργος 

στους αγρούς 

μπορεί στην οικουμένη 

Με ρωτούν για την Ελένη 

- αχ Ελένη 

που΄ναι εικόνα δακρυσμένη 

- αχ Ελένη 

μα εγώ δεν απαντώ 

την καρδιά μου τη σφραγίζω 

και την πίκρα μου κεντώ

Αρκούδα με δύο αρκουδάκια στην ορεινή ζώνη των Τρικάλων... Η αρκούδα δείκτης υγείας του οικοσυστήματος

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Αθήνα...

Νίκος Γκάτσος: "Ο Δράκος" και σε hip hop ερμηνεία...

 

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος


Υπομονή 

ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά 

πάνω απ' τα νερά 

για να μας πει μες στη ντροπή: 

πολεμήστε και γκρεμίστε τη δρακογενιά (x2) 

Είχαμε έναν δράκο κάτω στο νησί 

κάπνιζε ταμπάκο έπινε κρασί. 

Kαι το μεσονύχτι σίδερο καρδιά 

άπλωνε το δίχτυ κι άρπαζε παιδιά.  

Είχαμε έναν δράκο μαύρο και κοντό 

δεν φορούσε φράκο ούτε τρικαντό.

Έμπαινε στ' αμπάρια έχαφτε κουκιά 

και τα παλικάρια τά΄χε μια μπουκιά. 

Είχαμε έναν δράκο μα σαν τα σκυλιά 

σκάψαμε έναν λάκκο στην ακρογιαλιά. 

Για να πέσει μέσα με τρικλοποδιά 

σα δεν είχε μπέσα ούτε και καρδιά... 

Υπομονή ήλιος θα φανεί 

με χρυσά φτερά 

πάνω απ' τα νερά 

για να μας πει μες στη ντροπή: 

πολεμήστε και γκρεμίστε τη δρακογενιά (x2)

Η αγωνία της πρόγνωσης: Αρχαία ελληνικά μαντεία- Το νεκρομαντείο του Αχέροντα

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_1_28/11/2004_1283488

Metallica: The Unforgiven

Ημερολόγιο - Χρήστος Θηβαίος

Χέρια... Let Calcutta Surprise You

Νίκος Γκάτσος- "Ο εφιάλτης της Περσεφόνης" - Ινδιάνος Σιάτλ

Το Α2 ζωγραφίζει Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς - Δωρικού κι Ιωνικού ρυθμού

εργασίες μαθητών α2 γυμνάσιο μανιάκων

View more presentations from Kvarnalis75.

Το Α1 ζωγραφίζει Ναούς της Αρχαϊκής Εποχής - Δωρικού ή Ιωνικού ρυθμού

εργασίες μαθητών α1 γυμνάσιο μανιάκων

View more presentations from Kvarnalis75.

Νίκος Καββαδίας - "γράμμα ενός αρρώστου"... Ερμηνεύει η Δήμητρα Γαλάνη

Φυσάει κόντρα σ' ολάκερη γη... active member

Μάνος Χατζιδάκις - "Όταν έρχονται τα σύννεφα"

Δείτε αυτό το ωραίο βιντεάκι με τίτλο "First Light" - Locations: Grevena (Filipaioi, Dotsiko), Trikala (Meteora), Halkidiki (Pirgadikia) / Greece

Το ξόδι του μεγάλου σκηνοθέτη με ηπειρώτικα τραγούδια... "Κοντούλα λεμονιά"

Η Ελένη Γερασιμίδου είπε: «Αποχαιρετούμε τον ποιητή του Χρόνου και της Ιστορίας, τον ραψωδό της ερημωμένης πατρίδας της πατρίδας που διαρκώς εξεγείρεται. Αποχαιρετούμε το διαλεκτικό της επανάστασης και της ήττας, της εξορίας και της επιστροφής, του διωγμού της προσφυγιάς και της αναζήτησης, της ενσωμάτωσης και της σύγκρουσης. Τον τραγικό του τέλους του 20ου αιώνα, τον επικό των σπαραγμένων Βαλκανίων, τον λυρικό των ξεριζωμένων λαών».

Με το παρακάτω μοιρολόι συγγενείς και φίλοι συνόδεψαν το Θόδωρο Αγγελόπουλο στο "Ταξίδι στην αιωνιότητα"... ΚΑΗΜΕΝΕ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ Ένα πουλί θαλασσινό, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Λέει σ’ ένα βουνίσιο, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Εσκότωσαν το Μάρκο μας, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Ωχ, στην άκρη στο ποτάμι, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Κι η μάνα του τον έκλαιγε, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Μάρκο μου πού το ‘χεις το σπαθί, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. που το ‘χεις το ντουφέκι, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Το πήραν τα συντρόφια μου καημένε Μάρκο Μπότσαρη, το πήραν τα παιδιά μου, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Και με τους Τούρκους πολεμούν, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Και με του γκοντζαμπασήδες, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη.

Αντίο στον ποιητή των εικόνων ... Τέλος εποχής λοιπόν

>

Αντίο στον μεγάλο ποιητή των εικόνων Θόδωρο Αγγελόπουλο...

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

"Έσκυψες και άπλωσες το χέρι σου στο υγρό χόρτο. Όταν το σήκωσες λίγες σταγόνες κύλησαν και έσταξαν σαν δάκρυα πάνω στη γη..." 
Από την ταινία "Το λιβάδι που δακρύζει"

Ποιητική ιστορία οι ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου...

  Ενα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα απο το φακό του Θ. Αγγελόπουλου.

Συνέντευξη Θ. Αγγελόπουλου στην Στάθη Ειρήνη .

"Κάθε ταινία είναι μια σημαντική ανθρώπινη περιπέτεια...

Η σημασία έγκειται στο αν από εξωτερική περιπέτεια μπορεί να μεταμορφωθεί σε εσωτερική..."

"Το ταξίδι, τα σύνορα, η εξορία.Η ανθρώπινη μοίρα.Η αιώνια επιστροφή.Κι όχι μόνο.

Όλες μου οι εμμονές μπαίνουν και βγαίνουν στις ταινίες μου, όπως μπαίνουν και βγαίνουν, όπως σωπαίνουν για να ξαναεμφανιστούν αργότερα, τα όργανα μιας ορχήστρας."

"O Όμηρος και οι αρχαίοι τραγικοί, εδώ, στην Ελλάδα, αποτελούσαν στην εποχή μου μέρος της σχολικής μας παιδείας. Oι αρχαίοι μύθοι μάς κατοικούν και τους κατοικούμε.

Ζούμε σ' έναν τόπο γεμάτο μνήμες, αρχαίες πέτρες και σπασμένα αγάλματα.

Όλη η νεότερη ελληνική τέχνη φέρει τα σημάδια αυτής της συμβίωσης.

Η διαδρομή μου, η πορεία μου, η σκέψη μου, θα ήταν αδύνατον να μην έχουν ποτιστεί από όλα αυτά.

Όπως λέει ο ποιητής, «έβγαιναν απ' το όνειρο, καθώς έμπαινα στο όνειρο. Έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα 'ναι δύσκολο πολύ να ξαναχωρίσει».

Η σχέση μου με τη λογοτεχνία και την ποίηση μ' έφεραν πολύ νωρίς κοντά σ' όλες τις αναζητήσεις --γλωσσικές ή αισθητικές-- του μοντερνισμού."    

    Είπαν για τον θεόδωρο Αγγελόπουλο (Grodent Michel) "..Πάντα υπάρχουν στον Αγγελόπουλο ένα σωρό νοήματα που παραμένουν ανεξερεύνητα· μια ποίηση που δεν μπορεί να εκπέσει σε μια υπερ-κωδικοποιημένη αισθητική. Παραδείγματα: η σκηνή στον Μεγαλέξαντρο όπου ο Δάσκαλος απαγγέλλει στον μικρό Αλέξανδρο κάποιους στίχους του Σεφέρη («Αν σου μιλάω με παραβολές, είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα. / Η φρίκη δεν κουβεντιάζεται / γιατί 'ναι ζωντανή...»)· Τα παραπάνω αποσπασματα χρησιμοποιήθηκαν από την επίσημη ιστοσελίδα http://www.theoangelopoulos.gr

Της Αγάπης Αίματα... Ελύτης - Σκηνές από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου "Κυνηγοί"

Το Δέντρο που Πληγώναμε - Απελευθέρωση πουλιού

Η ταινία (1986) σκηνοθετήθηκε από το Δήμο Αβδελιώτη, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, ενώ ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.
Ο τίτλος αναφέρεται στην επεξεργασία της μαστίχας, όπου για να ληφθεί το δάκρυ τα μαστιχόδεντρα κεντρίζονται (πληγώνονται).
Η ιστορία διαδραματίζεται στη Χίο του 1960. Δύο μικρά αγόρια και πολύ καλοί φίλοι έρχονται σε σύγκρουση λίγο πριν το κλείσιμο του σχολείου για τις καλοκαιρινές διακοπές με αφορμή ένα άτυχο συμβάν. Αργότερα στα μέσα του καλοκαιριού ξαναβρίσκονται. Το υπέροχο καλοκαίρι που θα περάσουν διακόπτεται σύντομα από την έλευση του φθινοπώρου...
Η υπέροχη μουσική είναι του Δ. Παπαδημητρίου από τον πρώτο του δίσκο (1981) με τίτλο "Τοπία".

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, δημιουργικότητα και κάθε ευτυχία... Επιστροφή στην Καστοριά λοιπόν... Εκεί που ήμουν, όπως θα δείτε κι από το βιντεάκι δεν υπήρχε πρόσβαση στο διαδίκτυο, γιαυτό κι η σιωπή στο μπλογκ...

Ναυμαχία Σαλαμίνας (480 π.Χ.)

49 λέξεις για το χιόνι... Ο Πλανήτης έχει πυρετό και το θερμόμετρο για να τον μετρήσουμε βρίσκεται στη Γροιλανδία.

Στην αχανή αυτή γη των Πάγων που λιώνει πλέον με μεγάλη ταχύτητα όλα όσα ακούμε στα δελτία ειδήσεων και διαβάζουμε στις εφημερίδες, συνιστούν την καθημερινότητα των λιγοστών κατοίκων της. Οι Ινουίτ, πιο γνωστοί σε εμάς ως Εσκιμώοι, παρακολουθούν ανήμποροι την ζωή τους να αλλάζει δραματικά και τον Αρκτικό πολιτισμό τους να δέχεται το σημαντικότερο ίσως πλήγμα στην μακραίωνη παγωμένη ιστορία του. Κυνηγοί και ψαράδες παραδοσιακά, βλέπουν τα θηράματά τους να εξαφανίζονται, ενώ η μετακίνησή τους γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη λόγω του εύθραυστου πάγου και των καιρικών συνθηκών που αλλάζουν απρόσμενα.

Ο Γιώργος Αυγερόπουλος και ο Αλέξης Μπαρζός έζησαν μέρες σε απομονωμένες κοινότητες της Γροιλανδίας καταγράφοντας τη ζωή των γηγενών Ινουίτ. Παρουσιάζουν επίσης νέες κλιματολογικές μελέτες που είναι πιο απαισιόδοξες από ποτέ, ενώ αποκαλύπτουν το θλιβερό νέο «ελντοράντο» των πετρελαϊκών εταιριών που ετοιμάζονται να αρχίσουν εξορύξεις μαύρου χρυσού στην πιο ευάλωτη ζώνη του πλανήτη.

Σκύλος - ο σύντροφος του ανθρώπου... Από την Εκπομπή το Βλέμμα της ΕΡΤ

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=6961&autostart=0 

«Το συντονισμένο βήμα του ζώου και του ανθρώπου», σύμφωνα με τα λόγια του ΧΡΟΝΗ ΜΙΣΣΙΟΥ, και, ειδικότερα, η σχέση του τυφλού με το σκύλο-οδηγό είναι το αντικείμενο της εκπομπής ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ . Η κάμερα κινείται μεταξύ ΓΑΛΛΙΑΣ και ΕΛΛΑΔΑΣ: στη ΓΑΛΛΙΑ συναντά τη διευθύντρια της Λέσχης Εκπαίδευσης Σκύλων, η οποία μιλά για την εκπαίδευση του σκύλου, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον άνθρωπο, τις διαδικασίες απόκτησής του και τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσά τους, ενώ στην ΕΛΛΑΔΑ παρακολουθεί τον τυφλό νομικό ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΛΟΣΣΗ, που έχει σκύλο-οδηγό και ο οποίος μιλά για τη συμβολή του σκύλου στις σπουδές του, τη γαλλική νομοθεσία που διέπει το ζήτημα, τη σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ των δύο και τα «εμπόδια» που αντιμετωπίζει καθημερινά. Η κάμερα φωτίζει την καθημερινότητα στη Λέσχη Εκπαίδευσης Σκύλων στη ΓΑΛΛΙΑ, στο πλαίσιο της εκπαίδευσής τους, και την καθημερινότητα των δύο «συνοδοιπόρων» στους δρόμους της ΑΘΗΝΑ