Η πόλη δεν θα καταστραφεί - οι αρχαιότητες του Σταθμού Βενιζέλου θα μείνουν στη θέση τους!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Σχολικό βιβλίο:
http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2698/Istoria_B-Lykeiou_html-empl/index6_5.html
Χρονολόγιο - ιστοριογραμμή της οθωμανικής επέκτασης
http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/9360
Στιγμές από την Οικονομική και Κοινωνική ζωή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
http://www.ime.gr/chronos/11/pct/gr/homepage.html
Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου
https://www.sansimera.gr/articles/318
Ξέρεις ν’ αντέχεις σαν αβύθιστο πλοίο
Ουτοπία σε λένε, γυρνάς μες στο κρύο Το κρύο της Ιστορίας σου παγώνει τα χνώτα Ουτοπία, δεν αλλάζεις τη ρότα. Στις άρρωστες πρωτεύουσες το αύριο ουρλιάζεις Με βλέμμα σκοτεινό μετράς το σήμερα Αμίλητη κοπέλα αγριεύεις και αλλάζεις Θηρίο μυθικό γίνεσαι, γίνεσαι Χίμαιρα. Το τέρας στις οθόνες, στα μάτια κοιτάζεις Αμίλητη κοπέλα, σκιά φασματική Βαθιά από το μέλλον, το μέλλον ετοιμάζεις Θα αλλάζουν πάντα όλα, γιατί το θέλεις εσύ. Βουτάω μες στο χρόνο, γυρνάω στο βράδυ εκείνο Η Ρόζα πεθαίνει στο Βερολίνο Στα ματωμένα χείλη της διαβάζω το χρησμό «Ήμουν, είμαι, θα ξαναγίνω»*.
Ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον
βιβλίο –ουσιαστική συμμετοχή στον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση
του 1821, εξέδωσε αυτές τις ημέρες ο Φιλολογικός, Ιστορικός, Λογοτεχνικός Σύνδεσμος
(Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Κ. & Μ. Σταμούλη
(Θεσσαλονίκη), που είναι το υπ’ αρ. 20 της σειράς αυτοτελών βιβλίων «Κείμενα
και Μελέτες». Πρόκειται για την ιστορική μελέτη
του Τρικαλινού φιλολόγου– ιστορικού και επιτίμου προέδρου του Φ.Ι.ΛΟ.Σ. Θεοδώρου
Α. Νημά που τιτλοφορείται «Η
συμμετοχή των Τρικαλινών στους Εθνικούς Αγώνες και οι Πεσόντες υπέρ Πατρίδος
(1600-1944)». Το βιβλίο αυτό αποτελείται από 312 σελίδες σχήματος 24Χ17
εκ. και είναι ο καρπός πολύχρονης έρευνας και μελέτης.
Ειδικότερα στην αρχή του
βιβλίου παρατίθενται Πρόλογοι του
Δ.Σ. του Φ.Ι.ΛΟ.Σ. Τρικάλων (σελ.
11-12) και του συγγραφέα (σελ. 13-15), ενώ το κυρίως βιβλίο διαιρείται σε τρία
μέρη (3) μέρη.
Στο Πρώτο
Μέρος με τίτλο «Τα επαναστατικά απελευθερωτικά κινήματα στην περιοχή Τρικάλων» (σελ. 17-55), στο οποίο εξιστορούνται αναλυτικά όλα τα
πολεμικά γεγονότα της Τουρκοκρατίας που σημειώθηκαν στην περιοχή Τρικάλων και
Καλαμπάκας, ήτοι η εξέγερση του Διονυσίου, μητροπολίτη Λαρίσης-Τρίκκης (1600),
η συμμετοχή των Τρικαλινών στα Ορλωφικά (1770), η επανάσταση των Βλαχαβαίων στα
Χάσια (1808), η συμμετοχή των
Τρικαλινών στην επανάσταση
του 1821 τόσο στην περιοχή Ασπροποτάμου όσο και στην περιοχή Αγράφων
(1821-1824), αλλά και η συμμετοχή Τρικαλινών αγωνιστών στον αγώνα στην νότια Ελλάδα
και η
Ελληνική ανεξαρτησία (1830). Εδώ καταγράφονται και οι εκ των περιοχών Τρικάλων
και Καλαμπάκας αγωνιστές που έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ακολούθως εξιστορούνται η επανάσταση του 1854 στην Δυτική Θεσσαλία
(μάχες στην Παραπράσταινα, στα Μεγάλα Καλύβια, στην Καλαμπάκα), η εξέγερση του
1867, η επανάσταση του 1878 στην Δυτική Θεσσαλία, η συνθήκη του Βερολίνου
(1878) και η απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881).
Στο Δεύτερο Μέρος με τίτλο:
«Οι Τρικαλινοί στους εθνικούς αγώνες μετά το 1881» (σελ. 57-152)
εξιστορούνται όλοι οι πόλεμοι από το 1897 έως το 1944, που έγιναν για την απελευθέρωση
αλύτρωτων αδελφών ή την υπεράσπιση της Πατρίδας από ξένους εισβολείς.
Ειδικότερα περιγράφονται οι μάχες στις οποίες έλαβαν μέρος οι Τρικαλινοί
στρατευμένοι μέσα από τις τάξεις του θρυλικού 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων
ή άλλες στρατιωτικές μονάδες, ήτοι: ο
ατυχής πόλεμος του 1897, ο Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908), οι Βαλκανικοί
πόλεμοι (1912-1913), ο Α΄ Παγκόσμιος
πόλεμος (1914-1918) και η κατάληψη της Θεσσαλίας από τους «Συμμάχους» (1917), η
Μικρασιατική εκστρατεία (Μάιος 1919 - Σεπ. 1922) και ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος
(1940-1941), όπου τονίζεται η σημαντική συμβολή των τρικαλινών μονάδων (5ου και
51ου Συνταγμάτων) στην μάχη της Πίνδου και την απώθηση των Ιταλών εισβολέων
εκτός ελληνικών συνόρων. Διεξοδικός λόγος γίνεται για την απόκρουση της μεγάλης
Εαρινής Επιθέσεως των Ιταλών (9-24 Μαρτίου 1941), όπου δημοσιεύονται για πρώτη
φορά και φωτογραφίες από ιταλικά αρχεία. Ακολουθούν η συνθηκολόγηση, η Κατοχή
και η Εθνική Αντίσταση στην περιοχή Τρικάλων (1942-1944) με εξιστόρηση των ενόπλων
συγκρούσεων ανταρτών και στρατευμάτων Κατοχής (μάχες Μερίτσας, Πόρτας κ.ά), η εγκατάσταση του Στρατηγείου του
ΕΛΑΣ στην Καστανιά Καλαμπάκας και η Α΄ Πανθεσσαλική Συνδιάσκεψη Ανταρτών (7 Ιουλίου 1943), η προσχώρηση των Ιταλών στον ΕΛΑΣ
(11 Σεπ. 1943), οι συγκρούσεις με τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής και οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των
Γερμανών στην Πίνδο (Οκτ. 1943), η μάχη της
σοδειάς, ο διωγμός της Εβραϊκής Κοινότητας
Τρικάλων και η απελευθέρωση των Τρικάλων και
της Θεσσαλίας (Οκτ. 1944).
Στο Τρίτο Μέρος με τίτλο: «Οι εκ του Ν. Τρικάλων πεσόντες υπέρ
Πατρίδος (1808-1944)» (σελ. 153-302) καταγράφονται
πάνω από 3.700 ονόματα Τρικαλινών αξιωματικών και στρατιωτών, οι οποίοι έπεσαν
μαχόμενοι σε όλους τους πολέμους ή απεβίωσαν εξ ασθενειών εν όσω υπηρετούσαν τη
θητεία τους, καθώς και τα ονόματα των εκτελεσθέντων από τα στρατεύματα Κατοχής
(1942-1944).
Μετά από
σύντομη εισαγωγή, στην αρχή παρατίθενται τα ονόματα των αγωνιστών που εφονεύθησαν κατά τους αγώνες πριν από την Επανάσταση του
1821, εκείνων που εφονεύθησαν κατά την διάρκειά της, των φονευθέντων κατά
τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και των Τρικαλινών μακεδονομάχων που έπεσαν
στη Μακεδονία (1904-1908).
Κατόπιν ακολουθούν τα πολλά ονόματα, κατά αλφαβητική
σειρά των χωριών, εκείνων που εφονεύθησαν ή απεβίωσαν κατά τους Βαλκανικούς
πολέμους 1912-13, τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο 1914-18 και την Μικρασιατική
Εκστρατεία 1919-22, καθώς και κατά τον Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό Πόλεμο
1940-1941. Ο μακρύς κατάλογος κλείνει με τα ονόματα των νεκρών αγωνιστών της Εθνικής
Αντιστάσεως κατά Ιταλών και Γερμανών κατακτητών και των εκτελεσθέντων από αυτούς
πολιτών (1941-1944). Στο τέλος καταχωρούνται και τα ονόματα των Τρικαλινών που
εφονεύθησαν στην Κύπρο κατά τις επιχειρήσεις του 1964 και του
1974, καθώς και ένας κατάλογος των μαχών με τους περισσότερους Τρικαλινούς νεκρούς.
Πλην ελαχίστων, δίπλα στο όνομα του κάθε νεκρού παρατίθενται ο τόπος, ο
χρόνος και οι συνθήκες θανάτου του.
Για την πληρότητα των καταλόγων,
ο συγγραφέας ερεύνησε τα στρατιωτικά αρχεία, τις σχετικές στρατιωτικές
εκδόσεις, επισκέφτηκε όλα τα χωριά του Ν. Τρικάλων φωτογραφίζοντας τα ηρώα τους
(δεν υπάρχουν σε όλα) και συνομίλησε διά ζώσης και τηλεφωνικώς με πάμπολλους
αγωνιστές και συγγενείς θυμάτων. Σημαντική ήταν η συνδρομή των αοιδίμων
μητροπολιτών Τρίκκης και Σταγών Αλεξίου και Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ, οι
οποίοι μέσω των εφημερίων έδωσαν καταστάσεις με ονόματα νεκρών των περισσοτέρων
χωριών.
Το κείμενο πλαισιώνεται από πολλές φωτογραφίες αγωνιστών
και τόπων μαχών. Το βιβλίο κλείνει με την παράθεση της πλούσιας Βιβλιογραφίας (σελ. 303-311) που χρησιμοποίησε
ο συγγραφέας, ο οποίος με αυτό το βιβλίο του, έργο πολύχρονης έρευνας, διασώζει
τα ονόματα των αφανών Τρικαλινών ηρώων που έπεσαν στα πεδία των μαχών και δίνει
στο αναγνωστικό κοινό ένα έργο, στο οποίο ο κάθε ενδιαφερόμενος Τρικαλινός θα
μπορεί να βρίσκει τους δικούς του νεκρούς που έπεσαν υπέρ Πατρίδος και να
νιώθει υπερήφανος για τους προγόνους του.
Ποια διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από την χρονιά της πανδημίας; Καταρχάς ότι «ανθρωπότητα είναι κάθε άλλο παρά αβοήθητη απέναντι στη δύναμη της φύσης» η οποία στην προκειμένη περίπτωση εκφράστηκε μέσω της εμφάνισης ενός νέου θανατηφόρου ιού. Στους προηγούμενους μήνες αποδείχθηκε πως «οι επιδημίες δεν αποτελούν πλέον ανεξέλεγκτες φυσικές δυνάμεις (καθώς) η επιστήμη τις έχει μετατρέψει σε μία διαχειρίσιμη πρόκληση».
Γιατί, όμως, σημειώθηκαν τόσοι θάνατοι και επικράτησε τόση δυστυχία; «Εξαιτίας των κακών πολιτικών αποφάσεων», υποστηρίζει ο Γιουβάλ Νόε Χαράρι. Σε μακροσκελή ανάλυσή του στους Financial Times ο διαπρεπής ισραηλινός ιστορικός και συγγραφέας αποπειράται, με την οξυδέρκεια αλλά και την αισιοδοξία που τον χαρακτηρίζουν, να συνοψίσει από μία ευρεία ιστορική σκοπιά όλα όσα πρωτοφανή έλαβαν χώρα στον πλανήτη τους προηγούμενους δώδεκα μήνες.
«Σε προηγούμενες εποχές, όταν οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν μια πανδημία, όπως η Μαύρη Πανώλη, δεν είχαν ιδέα τι την προκαλούσε ή πώς μπορούσαν να τη σταματήσουν. Οταν έπληξε την ανθρωπότητα η γρίπη του 1918, οι καλύτεροι επιστήμονες του κόσμου αδυνατούσαν να ταυτοποιήσουν τον φονικό ιό, πολλά από τα αντίμετρα που υιοθετήθηκαν ήταν άχρηστα και οι προσπάθειες ανάπτυξης αποτελεσματικού εμβολίου αποδείχθηκαν μάταιες. Ομως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά με την Covid-19. Τα πρώτα καμπανάκια για μια πιθανή νέα επιδημία άρχισαν να χτυπούν στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2019. Μέχρι τις 10 Ιανουαρίου του 2020 οι επιστήμονες όχι μόνον είχαν απομονώσει τον ιό, αλλά κατέγραψαν και τη γονιδιακή του αλληλουχία και τη δημοσίευσαν στο Διαδίκτυο. Μέσα σε λίγους ακόμη μήνες κατέστη σαφές ποια μέτρα θα μπορούσαν να επιβραδύνουν και να σταματήσουν τις αλυσίδες μετάδοσης. Σε λιγότερο από έναν χρόνο είχε αρχίσει η μαζική παραγωγή αρκετών αποτελεσματικών εμβολίων. Στον πόλεμο μεταξύ ανθρώπων και παθογόνων ουδέποτε στο παρελθόν υπήρξαν τόσο ισχυροί οι άνθρωποι», σημειώνει ο Χαράρι.
Ιχνηλατήσεις και ενημέρωση
Ο κορονοïός και η πανδημία του, πέρα από την άνευ προηγουμένου πρόοδο της βιοτεχνολογίας, ανέδειξαν επίσης την ισχύ της τεχνολογίας των πληροφοριών. Η ψηφιακή παρακολούθηση κατέστησε πολύ ευκολότερο τον εντοπισμό των φορέων και την ιχνηλάτηση των επαφών τους, καθιστώντας έτσι τις καραντίνες «πιο επιλεκτικές και πιο αποτελεσματικές».
Την ίδια ώρα η αυτοματοποίηση και το Διαδίκτυο κατέστησαν υποφερτά τα εκτεταμένα lockdown, τουλάχιστον στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου «η ψηφιακή επανάσταση άλλαξε τα πάντα». Για να γίνει κατανοητός, ο Χαράρι αναφέρεται ενδεικτικά στη γεωργία.
«Για χιλιάδες χρόνια η παραγωγή τροφής εξαρτιόταν από την ανθρώπινη εργασία και περί το 90% των ανθρώπων ασχολούνταν με τη γεωργία. Σήμερα, στις αναπτυσσόμενες χώρες αυτό δεν συμβαίνει. Στις ΗΠΑ, μόλις ένα 1,5% εργάζεται στα χωράφια, αλλά επαρκεί όχι μόνον για να τραφούν όλοι στη χώρα αλλά και για να είναι οι ΗΠΑ ένας εκ των κορυφαίων εξαγωγέων τροφίμων. Σχεδόν όλες τις αγροτικές εργασίες τις επιτελούν μηχανές οι οποίες δεν προσβάλλονται από ασθένειες. Τα lockdown οπότε έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στη γεωργία».
Οσον αφορά το διεθνές εμπόριο σημειώνει μεταξύ άλλων πως
«το 1582, ο αγγλικός εμπορικός στόλος είχε συνολική ικανότητα μεταφοράς 68.000 τόνων και χρειαζόταν περίπου 16.000 ναυτικούς. Το πλοίο εμπορευματοκιβωτίων OOCL Hong Kong, που καθελκύστηκε το 2017, μπορεί να μεταφέρει περίπου 200.000 τόνους με πλήρωμα μόλις 22 μελών».
Διαφυγή στον κυβερνοχώρο
Ο αυτοματισμός και η ψηφιοποίηση είχαν ακόμη μεγαλύτερη επίδραση στις υπηρεσίες.
«Το 1918, η ανθρωπότητα κατοικούσε μόνο στον φυσικό κόσμο και όταν ο θανατηφόρος ιός της γρίπης πέρασε από αυτόν τον κόσμο, η ανθρωπότητα δεν είχε πού να καταφύγει. Σήμερα πολλοί από εμάς κατοικούν σε δύο κόσμους – στον φυσικό και στον εικονικό. Οταν ο κορονοϊός κυκλοφόρησε στον φυσικό κόσμο, πολλοί άνθρωποι μετέφεραν μεγάλο μέρος της ζωής τους στον εικονικό κόσμο, όπου ο ιός δεν μπορούσε να ακολουθήσει».
Διαβάστε τη συνέχεια:
https://antikleidi.com/2021/03/08/harari_didadmata/
