Η γη είναι το σπίτι μας

Η αλληγορία του σπηλαίου. Πλάτων, Πολιτεία

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας (Οδυσσέα Ελύτη)

Ομπρός Βοηθάτε! (Α. Σικελιανός, Μ. Θεοδωράκης) - Μ. Φαραντούρη

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ | ΕΤΣΙ ΠΟΛΥ ΑΤΕΝΙΣΑ απαγγελια | ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ-ΚΑΛΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου. Γραμμές του σώματος. Κόκκινα χείλη. Μέλη ηδονικά. Μαλλιά σαν από αγάλματα ελληνικά παρμένα· πάντα έμορφα, κι αχτένιστα σαν είναι, και πέφτουν, λίγο, επάνω στ’ άσπρα μέτωπα. Πρόσωπα της αγάπης, όπως τάθελεν η ποίησίς μου .... μες στες νύχτες της νεότητός μου, μέσα στες νύχτες μου, κρυφά, συναντημένα ....

K. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ | Όσο μπορείς | ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ - ΚΑΛΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ.1, Ίκαρος

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ | ΦΩΝΕΣ | ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ-ΚΑΛΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΦΩΝΕΣ Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους. Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε· κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό. Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν ήχοι από την πρώτη ποίησι της ζωής μας — σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Active Member - Σ' αυτή τη γειτονιά

Σ’ αυτή τη γειτονιά όπως έγραψε ο Μάνος πριν γεννηθώ χάσαμε ολόκληρη ζωή και μας προδώσανε δε φανταζόμουνα ότι εδώ μου ‘μελε τόσο να πικραθώ κι οι εφιάλτες πάνω στον ύπνο μας βρήκανε και μας γραπώσανε παίξαν το ρόλο τους καλά και της οργής μου οι ναρκωτές, όσοι ήπιαν γνώση τελικά περισσότερη από τη δίψα τους μου λέγαν πως κάτω από τη γη υπάρχει χώρος για όλους αν θες βλέπεις το θάνατο επικαλούνται όσοι αδιάφορα ζούνε την ήττα τους κανείς δε μου ‘μαθε ποτέ το σιωπηλό εχθρό να μετράω κι ότι ο λύκος είναι φτιαγμένος από πρόβατο χωνεμένο κι εγώ που το χω κρυφό μου ταλέντο από το χρόνο να ξεγλυστράω όσα με τα μάτια δε φαίνονται μόνο με βρήκαν ήσυχο και ξεζεμένο. Απ’ αυτή τη γειτονιά, φυσάει κόντρα πρωτοακούστηκε κι ήρθε ο καιρός για να σενιάρουμε τη θέα, νόμιζα, προς τα μέσα μας. Μα τι ειρωνεία για τους παππουδες μας πρώτος ο τόπος εδώ τα λούστηκε ένα ομοίωμα βίας του χτες ήρθε και ξέρασε δίπλα στη μπέσα μας δε σερβίρει η ιστορία ποτέ, ακριβώς, το ίδιο πιάτο αυτή τη φορά στα φωναχτά ήρθε ο εχθρός μας καλά κρασιά γειτόνοι, το βαρέλι δεν έχει πάτο τόσος κόπος εντέλει, για να κρυφτούμε όλοι εντός μας. Μη σκιαζόσαστε μωρέ, να βγείτε να το πείτε όσοι προδώσανε τον τόπο τότε, προδώσανε και μας «σ’αυτή τη γειτονιά» μετρούσαν τ’ άστρα τα παιδιά και λέγανε. Θα ‘μαστε λεύτεροι αδέρφια , θα το δείτε δεν πεθάναν άδικα οι παππούδες μας, για μας «σ’αυτή τη γειτονιά» στο σκοτάδι ήταν όλοι μια αγκαλιά και φέγγανε. Καμωμένα όλα στο φως κι όμως δε γύρισε ο τροχός κάποιοι φροντίσανε ξανά, να μη κάνει ξαστεριά «σ’αυτή τη γειτονιά» τη ντροπή φοράγαν στέμμα όσοι φταίγανε. Εδώ περνιόμασταν γι’ αλλοιώς, λέγαμε πάντα ευτυχώς δίπλα μας έπεσε όμως, η πρώτη μαχαιριά «σ’αυτή τη γειτονιά» που είχαμε μάθει μόνο στις χαρές και κλαίγαμε. Προσωμοίωση και ίλιγγος μαζί μας τώρα συνηχούν οι υπηρέτες δυο αφεντάδων που κρυφά τ’ αρπάνε κι από έναν τρίτο. Οι βολεμένοι στην απ’ έξω να απειθαρχούν, κυριαρχούν πόσο βουβοί γίναν οι κόλακες, θρηνώ και πλήττω. Από τη μια ο de Ambris και τα γενήμματα του Μαρινέτι κι από την άλλη του Μπουχάριν και του Γκράμσι τ’ απολειφάδια κι εγώ ο τουρκόσπορος όπως με λέγαν, έτσι αμέτι μουχαμέτι, μιλούσα με τον Ουγκώ, τον Επίκτητο, τον Μακρυγιάννη συχνά τα βράδια. Κοίτασμα φτωχό ο τόπος μου, διαλέγω μνήμες από βιώματα, η νομιμότητα σ’ αυτό τον κόσμο είναι συννένοχη του αναθέματος. Πόσο φτηνό να συζητάνε οι λεύτεροι για δικαιώματα λαχταρώντας την αίγλη του αστικού αποθέματος. κι εγώ ένας Περαμιώτης, φωνακλάς, ξενομερίτης, ένας αλήτης μεγαλωμένος κι αρματωμένος από τα χρόνια του εννιά» πως να ξεχάσω πως ο πατέρας μου, ο λεύτερος μεσοκαιρίτης μου ζήτησε να πεθάνει σ’αυτή τη γειτονιά. Μη σκιαζόσαστε μωρέ, να βγείτε να το πείτε όσοι προδώσανε τον τόπο τότε, προδώσανε και μας «σ’αυτή τη γειτονιά» μετρούσαν τ’ άστρα τα παιδιά και λέγανε. Θα ‘μαστε λεύτεροι αδέρφια , θα το δείτε δεν πεθάναν άδικα οι παππούδες μας, για μας «σ’αυτή τη γειτονιά» στο σκοτάδι ήταν όλοι μια αγκαλιά και φέγγανε. Καμωμένα όλα στο φως κι όμως δε γύρισε ο τροχός κάποιοι φροντίσανε ξανά, να μη κάνει ξαστεριά «σ’αυτή τη γειτονιά» τη ντροπή φοράγαν στέμμα όσοι φταίγανε. Εδώ περνιόμασταν γι’ αλλοιώς, λέγαμε πάντα ευτυχώς δίπλα μας έπεσε όμως, η πρώτη μαχαιριά «σ’αυτή τη γειτονιά» που είχαμε μάθει μόνο στις χαρές και κλαίγαμε.

Πώς να διαβάσω ένα κείμενο για να το καταλάβω;

Κατά τη διάρκεια της σχολικής ζωής οι μαθητές, αλλά και οι καθηγητές είναι συνεχώς σε επαφή με κείμενα. Τα κείμενα αυτά εκτός από συνεχή, μπορεί να είναι και ασυνεχή (π.χ. ένα διάγραμμα). Tο γεγονός είναι ότι ζητάμε συνεχώς από τους μαθητές να απαντούν σε ερωτήσεις που στηρίζονται σε πληροφορίες που θα αντλήσουν από κείμενα, αλλά πότε τους μάθαμε πώς να διαβάζουν αποτελεσματικά ένα κείμενο; Πότε διδάξαμε, με άλλα λόγια, τεχνικές ανάγνωσης ενός κειμένου;

Τα παιδιά πολύ συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν ένα κείμενο κι εμείς οφείλουμε, αντί να τους πυρπολούμε με το «τι» να τους μάθουμε το «πώς». Έτσι θα ανεξαρτητοποιηθούν και θα μάθουν πώς να καταλαβαίνουν και να μαθαίνουν μόνα τους.

Αυτός είναι, άλλωστε, και ο σκοπός του δασκάλου, να μάθει στους μαθητές τους πώς να ανακαλύπτουν τη γνώση και πώς να δημιουργούν νέα γνώση.

Έχουμε, λοιπόν, ένα συνεχές κείμενο μπροστά μας. Ξεκινάμε να το διαβάζουμε. Κάποιες συμβουλές-τεχνικές ανάγνωσης που μπορούμε να ακολουθήσουμε είναι οι ακόλουθες:

–Να εστιάζω στη θεματική πρόταση κάθε παραγράφου. Μία καλά δομημένα παράγραφος θα πρέπει να έχει μια θεματική πρόταση που θα μου υποδείξει για ποιο θέμα θα γίνει λόγος στις λεπτομέρειες / σχόλια.

–Να σχηματίζω εικόνες στο μυαλό μου καθώς διαβάζω. Να στήνω φανταστικό θεατρικό σκηνικό στο νου μου και να θέτω τον εαυτό μου ως πρωταγωνιστή ή και σιωπηλό παρατηρητή.

Διαβάστε τη συνέχεια...

https://antikleidi.com/2019/10/22/pos-na-diavaso-ena-keimeno-gia-na-to-katalavo/

11. Το εξωελλαδικό ελληνικό κεφάλαιο

11. Tο εξωελλαδικό ελληνικό κεφάλαιο from Kvarnalis75

Δείτε επίσης:
https://filologika.gr/lykio/g-lykiou/prosanatolismou/istoria/exoelladiko-elliniko-kefalaio/

ΠΗΓΕΣ: ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ

• ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ 2006

Χρησιμοποιώντας τα σχετικά χωρία του πιο κάτω κειμένου και αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις να περιγράψετε τη δραστηριότητα του εξωελλαδικού ελληνικού κεφαλαίου στο ελληνικό κράτος από το 1870 έως το τέλος του 19ου αιώνα. 

Κείμενο: Φαίνεται πραγματικὰ ὅτι γιὰ τοὺς ὁμογενεῖς ἡ «ἐπιχείρησις Ἑλλὰς» δὲ σήμαινε ἁπλῶς τὴν ἐγκατάστασή τους στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ τὴν ἐπιχειρηματική τους ἀνάπτυξη ἐκεῖ, ἀλλά, ἀκόμα περισσότερο, σήμαινε τὴν ἐπιδίωξη ἐξαιρετικῶν εἰσοδημάτων καὶ ὑπερ-κερδῶν, ἀνώτερων ἀπὸ τὰ θεωρούμενα διεθνῶς ὡς συνήθη. Ἔτσι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κινήθηκαν μόνιμα σὲ ἕνα κλίμα προσωπικῶν πιέσεων, προσπαθώντας νὰ ἀποσπάσουν ἀπὸ τὴν ἑλληνική κυβέρνηση ὄχι ἁπλῶς δικαιώματα, ἀλλὰ ἀποκλειστικότητες καὶ προνόμια. Ἔτσι, τὰ ὑπερκέρδη, ἡ κερδοσκοπία, οἱ πρόσοδοι, τὰ προνόμια παρουσιάσθηκαν μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ κράτους σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς, ὅπου οἱ ὁμογενεῖς ἀναμίχθηκαν: στὰ τσιφλίκια τῆς Θεσσαλίας–Ἄρτας, στὶς παραγγελίες τῶν δημοσίων ἔργων, στὰ ἐθνικὰ δάνεια, στὴν ἐπεξεργασία τοῦ προστατευτικοῦ δασμολογίου, στὴ διατύπωση τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς κλπ.

Ιστορία του Ελληνικού ΄Εθνους, τόμος ΙΔ΄ (Αθήνα, 1977), σ. 58.

Μονάδες 30

Πόσο χρόνο έχεις ακόμα με τους αγαπημένους σου;

Πόσο χρόνο έχεις ακόμα με τα αγαπημένα σου πρόσωπα; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει μία ισπανική διαφήμιση που κάνει τον γύρο του διαδικτύου και υπενθυμίζει σε όλους πόσο σύντομη είναι η ζωή και πού πραγματικά πρέπει να δίνουμε σημασία.

Το διαφημιστικό πρακτορείο Leo Burnett Madrid και το brand Ruavieja στο οποίο ανήκει το λικέρ Pernod Ricard συνεργάστηκαν για μια διαφημιστική καμπάνια με τίτλο «Tenemos Que Vernos Más» ή στα ελληνικά «Πρέπει να βλέπουμε περισσότερα ο ένας τον άλλο».

Μέσα σε 4,5 λεπτά το βίντεο προσπαθεί να υπενθυμίσει πόσο αξία έχουν οι ανθρώπινες επαφές σε έναν κόσμο που γεμάτο τεχνολογία, social media, τηλεόραση και σειρές.

Φίλοι, συγγενείς, μητέρα και γιος μιλούν για το πόσο σημαντικός είναι ο άνθρωπος που κάθεται δίπλα τους. Όταν όμως ο ερευνητής χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο (που βασίζεται στον χρόνο που οι άνθρωποι ξοδεύουν μαζί και παράγοντες όπως η ηλικία και το προσδόκιμο ζωής) για να τους αποκαλύψει πόσο χρόνο θα περάσουν ακόμα μαζί, τότε όλοι «παγώνουν» με το αποτέλεσμα.

Από την ημέρα που κυκλοφόρησε στο ίντερνετ, τον Νοέμβριο 2018, το βίντεο έχει προβληθεί περισσότερες από 12 εκατομμύρια φορές στο YouTube και έχει καταφέρει να συγκεντρώσει χιλιάδες σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

https://antikleidi.com/2018/12/18/poso-xrono-exeis-me-tous-agapimenous-sou/

Πικρία (Ν. Καββαδίας, Θ. Μικρούτσικος) - Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Μ’ αφού αυτά ζητάει ο κόσμος!

Δεν είναι καινούρια η επωδός σύμφωνα με την οποία τα χαμηλής ποιότητας πολιτιστικά αγαθά «τα ζητάει ο κόσμος». Υπάρχουν δηλαδή κάποιοι -οι πολλοί- που έχουν χαμηλές απαιτήσεις ή/και που δεν έχουν διάθεση να καταβάλλουν την απαιτούμενη προσπάθεια για να γευθούν κάτι πιο εκλεπτυσμένο. Εδώ, μια σειρά λέξεων, απρόσωπων και ουδέτερων, καταγράφουν ένα είδος πολιτισμικού ΤΙΝΑ. Στο στόχαστρο βρίσκονται και πάλι οι κοινωνικά ασθενέστερες τάξεις, οι πιο απομακρυσμένες από τα υψηλότερης ποιότητας πολιτιστικά αγαθά. Ποιος όμως ορίζει την αξιακή τους κλίμακα; Η προσφυγή σε ό,τι υποδεέστερο είναι πράγματι ελεύθερη επιλογή; Οι πολιτιστικές πολιτικές έχουν ποτέ αναζητήσει τρόπο να αγκαλιάσουν το σύνολο των πολιτών, δίνοντας έτσι απάντηση στην ταξικότητα της πρόσβασης στον πολιτισμό;

Διαβάστε τη συνέχεια...

https://thepressproject.gr/m-afou-afta-zitai-o-kosmos/

Ο Ελληνικός Εμφύλιος: Α' Μέρος - Ντοκιμαντέρ ΕΡΤ (Ιστορικοί Περίπατοι) {23/3/2019} και Ο Ελληνικός Εμφύλιος: Β' Μέρος- Ντοκιμαντέρ ΕΡΤ (Ιστορικοί Περίπατοι) {30/3/2019}

Το 1ο από τα δύο μέρη του ντοκιμαντέρ των Ιστορικών Περιπάτων της ΕΡΤ, που ανοίγει τον φάκελο «Ελληνικός Εμφύλιος 1946-1949», με αφορμή τα 70 χρόνια από τη λήξη του και παρουσιάζει ένα αφιέρωμα για μία από τις πιο τραγικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας. Σκοπός της εκπομπής είναι να κατανοήσουμε τι ήταν ο Εμφύλιος πόλεμος, την κοινωνική του διάσταση και το τραύμα που άφησε πίσω του και όχι να αποδώσουμε ευθύνες σε κάποια από τις δύο πλευρές. Με ορμητήριο το Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης στον Γράμμο, μας ξεναγούν ο εξειδικευμένος στον Εμφύλιο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πολυμέρης Βόγλης και ο επιστημονικός υπεύθυνος του Πάρκου Εθνικής Συμφιλίωσης, Ραϋμόνδος Αλβανός. Τα γυρίσματα έγιναν στην ευρύτερη περιοχή του Γράμμου και στις Πρέσπες, σ’ ένα μαγευτικό τοπίο σπάνιας φυσικής και οικολογικής ομορφιάς. Στις εκπομπές προβάλλεται πολύτιμο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό από το Αρχείο της ΕΡΤ, του ΚΚΕ και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.

Το 2ο από τα δύο μέρη του ντοκιμαντέρ των Ιστορικών Περιπάτων της ΕΡΤ, που ανοίγει τον φάκελο «Ελληνικός Εμφύλιος 1946-1949», με αφορμή τα 70 χρόνια από τη λήξη του και παρουσιάζει ένα αφιέρωμα για μία από τις πιο τραγικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας. Σκοπός της εκπομπής είναι να κατανοήσουμε τι ήταν ο Εμφύλιος πόλεμος, την κοινωνική του διάσταση και το τραύμα που άφησε πίσω του και όχι να αποδώσουμε ευθύνες σε κάποια από τις δύο πλευρές. Μας ξεναγούν ο εξειδικευμένος στον Εμφύλιο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πολυμέρης Βόγλης και ο επιστημονικός υπεύθυνος του Πάρκου Εθνικής Συμφιλίωσης, Ραϋμόνδος Αλβανός. Τα γυρίσματα έγιναν στην ευρύτερη περιοχή του Γράμμου και στις Πρέσπες, σ’ ένα μαγευτικό τοπίο σπάνιας φυσικής και οικολογικής ομορφιάς. Στις εκπομπές προβάλλεται πολύτιμο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό από το Αρχείο της ΕΡΤ, του ΚΚΕ και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.

Ξωτικό κέλτικης μουσικής: Loreena McKennitt - live in Thessaloniki

«2+2=5»

Του Βabak Anvari (σενάριο, σκηνοθεσία)

Προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 στα βραβεία BAFTA 2012

Η ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και αντίστασης στην εξουσία.

"Ελευθερία είναι να σου επιτρέπεται να πεις ότι 2+2=4... Από εκεί και πέρα, όλα επιτρέπονται", γράφει ο Όργουελ στο "1984". Στο ίδιο έργο χρησιμοποιεί το 2+2=5 σαν ένα παράδειγμα χειραγώγησης και επιβολής: "Όταν το κόμμα λέει ότι 2+2=5, τότε είναι σωστό και δεν αρκεί μόνο να το λες, πρέπει και να το πιστεύεις." Αυτό ενέπνευσε τον Ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, να γυρίσει την ταινία "Two & Two". Βασικό του κίνητρο ήταν, σύμφωνα με δηλώσεις του, να διερευνήσει την επιθυμία των ανθρώπων να αμφισβητήσουν την εξουσία. Σε ποιο βαθμό δέχονται να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας και πότε αρχίζουν να αμφισβητούν και να αντιστέκονται; Μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει τους ανθρώπους και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή προκαλεί την αντίστασή τους;

Αλκίνοος Ιωαννίδης Απόψε

Τι να θυμηθώ-Αλκίνοος Ιωαννίδης

Κωνσταντίνος Πουλής: «Απ΄ το αλέτρι στο smartphone. Συζητήσεις με τον πατέρα μου».

Η πρώτη μου παιδική ανάμνηση από τις εξωτικές αφηγήσεις του πατέρα μου, είναι μια φορά που ήμασταν στο χωριό, στο Καρβουνάρι και μας είχε διηγηθεί αυτή την ιστορία με τον τσιφλικά που ταπεινώνει τον παππού τον Νίκο, κι εγώ επιστρατεύω όλες τις δυνάμεις που διέθετε το ταξικό κίνημα εκείνη τη στιγμή, βάζοντας ένα σουρωτήρι στο κεφάλι, ένα σκουπόξυλο στο χέρι, και στέκομαι έξω από την αυλή του σπιτιού με αυτή τη δονκιχωτική πανοπλία περιμένοντας να ξαναέρθει ο τσιφλικάς - αν τολμάει.

του Κωνσταντίνου Πουλή

Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1990, έχω μια σχετική ημερολογιακή εγγραφή. Κρατάω ημερολόγιο από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια, από τότε που ξεκίνησα να γράφω. Λοιπόν, έχω γράψει μία παράγραφο, όπου μιλάω για το αλώνι. Έλεγε ο πατέρας μου όλα αυτά, και σκέφτομαι ότι αυτό είναι απίστευτο, αυτό πρέπει να το καταγράψω. Κι έχω γράψει μία παράγραφο για το αλώνι, τον «σέμπρο» και τη «ζεύλα» και όλο αυτό το εξωτικό αγροτικό λεξιλόγιο, το οποίο είναι χαμένο για μας σήμερα, και το αναζητούμε στα λεξικά και τη λαογραφία. Αυτή η παράγραφος καταλήγει σε μια φράση που διακόπτεται στη μέση. Δεν ξέρω γιατί. Είναι αυτή η σούπα που λέει ο Μπαλζάκ, που ο συγγραφέας ξαφνικά αφήνει ένα μυθιστόρημα που θα γεννιόταν, για να φάει σούπα. Το απόσπασμα το θυμήθηκα πρόσφατα, αφού είχε ολοκληρωθεί το γράψιμο, λοιπόν δεν έχει μπει στο βιβλίο αυτή η ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον ότι υπήρχε αυτή η ημιτελής παράγραφος, σαν να το είχα αφήσει στη μέση και έπρεπε να επιστρέψω μετά από 30 χρόνια, να γράψω αυτό το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα. 

Το βιβλίο αυτό γεννιέται από τη φοβερή έκπληξη που μου γεννούσε πάντοτε το γεγονός ότι μόνο η γενιά του πατέρα μου μπορούσε να πατάει ταυτοχρόνως σ’ αυτούς τους δύο κόσμους, τον σχεδόν πρωτόγονο, προτεχνολογικό αγροτικό κόσμο, και τη σύγχρονη τεχνολογία. Ο παππούς μου ο Νίκος δεν εξοικειώθηκε με την τεχνολογία, κι εγώ γεννήθηκα παιδί της πόλης. Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που μπορούσε να μας διηγηθεί αυτό το πέρασμα. Αυτό σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, όπως αντιλαμβάνεστε, συμβαίνει μόνο μία φορά. Και όσο κι αν μας λένε οι ιστορικοί να μην υπερτιμούμε τις αλλαγές που έχουν συμβεί πρόσφατα, η αλήθεια είναι, ότι ο κόσμος δεν έχει αλλάξει ποτέ όσο άλλαξε τους τελευταίους δύο αιώνες. Ένα ωραίο παράδειγμα είναι η φοβερή φράση του Βαλερύ, που λέει ότι ο Καίσαρας και ο Ναπολέων κινούνταν με την ίδια ταχύτητα. Βεβαίως η ανακάλυψη του τροχού είναι μια συνταρακτική ανακάλυψη, αλλά στη διάρκεια όλων αυτών των ετών η ταχύτητα των μετακινήσεων δεν έχει αλλάξει, και πρέπει να φτάσουμε στο τρένο, πρέπει να φτάσουμε στον 19ο αιώνα, για ν' αγγίξουμε τις ταχύτητες των περίπου 90 με 100 χιλιομέτρων την ώρα, οι οποίες μεταμορφώνουν το εμπόριο και αλλάζουν τον κόσμο. 

Ο πατέρας μου, λοιπόν, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ξεκινάει από τα γουρνοτσάρουχα και την μπομπότα, κι εγώ έχω συζητήσει μαζί του για όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής, από τότε μέχρι σήμερα. Για το φαγητό, για τα ρούχα, για το ντύσιμο, για τα έπιπλα, που δεν υπήρχαν. Τα σπίτια ήταν άδεια.  Γνωρίζουμε τι είχαν μέσα τα σπίτια για δύο λόγους, για τους οποίους συνήθως καταγράφουν οι άνθρωποι τι είχανε: Σε προικοσύμφωνα και διαθήκες, δηλαδή όταν παντρεύονται και όταν πεθαίνουν. Οπότε έχουμε μία εικόνα, ιστορικά, του τι είχαν μέσα τα σπίτια. Ο πατέρας μου ξεκινάει από αυτές τις συνθήκες, όπου μόνο περιστασιακά εμφανίζεται η τεχνολογία. Υπάρχει ένα φορτηγό, το φορτηγό του Γεωργαλή. Ξέρουμε ποιος το έχει. Πού και πού εμφανίζεται αυτό. Αλλά ακούγανε μουσική μια φορά το χρόνο, στο πανηγύρι. Μετά μόνο σφυράνε και τραγουδάνε.  Αλλά για μας, που όλος αυτός ο πλούτος του πολιτισμού είναι διαθέσιμος στην παλάμη του χεριού μας, με το youtube στο έξυπνο κινητό, αυτό είναι βεβαίως απολύτως ακατανόητο. Ο πατέρας μου φτάνει τώρα να χρησιμοποιεί αυτές τις τεχνολογίες: Είχε έρθει στον «Σταυρό του Νότου», να με δει, που έκανα την Ανασκόπηση ζωντανά, και είχε στήσει και το κινητό του και το μετέδιδε με facebook live. 

Διαβάστε τη συνέχεια...

https://www.thepressproject.gr/article/141950/Ap-to-aletri-sto-smartphone-Suzitiseis-me-ton-patera-mou-To-keimeno-tis-parousiasis

Ένα τραγούδι για τον Αργύρη/Ein Lied für Argyris - Stefan Haupt (2007)

Η απόβαση στη Νορμανδία μέσα από 25 φωτογραφίες

Δείτε σχετικά: https://portfolio.oneman.gr/25-2

ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

θεωρία έκθεσης γ΄ λυκείου from Giorgos Naidis

ΕΙΔΗ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΩΝ
http://e-keimena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=159:eidh-syllogismwn-theoria-paradeigmata&catid=94:exercises&Itemid=41

Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ
https://www.alfavita.gr/panellinies/183582_i-ekthesi-stis-panelladikes-i-syllogistiki-poreia-theoria-methodologia-kai

http://www.vlioras.gr/Philologia/Composition/EisagogikaExercises/SyllogistikiPoreia.htm

https://athinakomninou.weebly.com/eidisyllogismonnegl.html

Αναγνώριση συλλογιστικών μεθόδων ή πορειών (παραγωγική ή επαγωγική μέθοδος)
http://vprassas.blogspot.com/2013/05/blog-post.html

https://neoellinikiglossa.gr/archives/theory/Methods_Of_Reasoning.pdf

https://latistor.blogspot.com/2014/10/blog-post_29.html

Δομή - Τρόποι ανάπτυξης παραγράφου με ασκήσεις Πανελλαδικών

Δομή - Τρόποι ανάπτυξης παραγράφου from Kvarnalis75

Η ιστορία του Πόντου - Κώστας Γαβράς

Social Waste & Γιάγκος Χαιρέτης - Θα τον αλλάξουμε εμείς

Η κρίση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τον 3ο αι. μ.Χ.

Αναλυτική παρουσίαση: 
Η κρίση του αυτοκρατορικού θεσμού, σ.228-229,
Η οικονομική κρίση, σ. 229-230,
Η κοινωνική κρίση, σ. 230-231.
Συνοπτική παρουσίαση: Οι βαρβαρικές επιδρομές, σ. 231-2.

Υποστηρικτικό υλικό:
-Χάρτης 30, Η παρακμή της Ρώμης/Τhe decline of Rome (235-285: άνοδος στο θρόνο 20 αυτοκρατόρων):
http://cdn1.vox-cdn.com/assets/4875548/DeadEmperors.jpg

-Χάρτης, οι εξωτερικές απειλές, «η ρωμαϊκή αυτοκρατορία τον 3ο αι. μ.Χ.», Αρχαία Ιστορία. Από τους πρώτους ανθρώπους ως την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης (330 μ.Χ.), Α΄ Γυμνασίου, Αθήνα 2007, σ.146:

http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/211

-Eπιλεγμένα αποσπάσματα από βίντεο, «Ρώμη: ισχύς και δόξα», επ. 6, «Η πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» στο

 -[Η κρίση της αυτοκρατορίας], Ηρωδιανός, Ιστορία, στο Λίγη ακόμη Ιστορία..., Α΄ Γυμνασίου, κεφ. 7. «Η Ρώμη και ο ελληνικός κόσμος.146 π.Χ.-330 μ.Χ.», σ. 34:
http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/261

Προτεινόμενες δραστηριότητες:

1. Παρουσίαση της κρίσης μέσα από την οπτική ενός συγχρόνου της ιστορικού, του Ηρωδιανού. Διαφορές σε σχέση με τα εγκωμιαστικά κείμενα του Βιργιλίου και του Αίλιου Αριστείδη.

2. Αποτελέσματα για την κοινωνία και την οικονομία από την επικράτηση του φαινομένου της δουλοπαροικίας.

3. Συζήτηση για τους λόγους για τους οποίους εντείνονται οι διώξεις των χριστιανών τον 3ο αι. μ.Χ.

4. Συζήτηση για τους κύριους λόγους παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

5. Μια σημαντική απειλή για το Ρωμαϊκό κράτος κατά τον 3ο αι. μ.Χ. προήλθε από το βασίλειο της Παλμύρας. Διερεύνηση των λόγων για τους οποίους η παγκόσμια κοινότητα σοκαρίστηκε από τη μεταχείριση που επεφύλαξε στα πολιτιστικά μνημεία αυτού του κράτους το Ισλαμικό κράτος.

https://en.wikipedia.org/wiki/Palmyrene_Empire
http://whc.unesco.org/en/list/23/gallery/

Σπύρος Γιανναράς: Αφηγηματική γραφή και λογοτεχνία

:Οι πάντες μπορούν να γράψουν μια ιστορία. Όπως έλεγε πρόσφατα φίλος συγγραφέας, «η γιαγιά μου αφηγείται πενήντα ιστορίες – συναρπαστικές, καθηλωτικές ιστορίες – στην καθισιά της. Αυτό όμως δεν την κάνει λογοτέχνη».

Τι και πόσο ουσιώδες είναι λοιπόν το στοιχείο που διακρίνει τον αφηγητή ή συγγραφέα ιστοριών από τον συγγραφέα λογοτεχνίας; Η διαφορά είναι νομίζω εφάμιλλη εκείνης που χωρίζει τον άνθρωπο που περπατάει από τον μαραθωνοδρόμο. Η άσκηση, η εμμονή και ο τρόπος. Παρά τη διεθνοποιημένη πλέον τάση που θέλει τα πεζογραφήματα να περιορίζονται σε αφηγήσεις εντυπωσιακών ιστοριών, πιασάρικων ιστορικών θεμάτων ή προσώπων, σε ξέφρενες αναπτύξεις και διακλαδώσεις μιας ευφάνταστης πλοκής, ένα λογοτέχνημα είναι πάντα κάτι παραπάνω από το θέμα του. Όπως και η λογοτεχνική αφήγηση και περιγραφή, κάτι που υπερβαίνει το αφηγούμενο και το περιγραφόμενο.

Όταν ο συγγραφέας περιγράφει ένα αντικείμενο, παλεύει να πει κάτι πάνω και πέρα από αυτό. Παλεύει να καθρεφτίσει επάνω του κάτι από την ιδιοσυγκρασία και την παρουσία του ήρωα, να αποτυπώσει μια κατάσταση, να αποδώσει μια ατμόσφαιρα, να προσδώσει ζωή. Η λογοτεχνία είναι πρωτίστως λέξεις, όπως η ζωγραφική πρωτίστως χρώμα. Δεν αντλείται ούτε εξαντλείται σε ιδέες και νοήματα.

«Πώς μπορείς αυτό που φτιάχνεις να γίνει έτσι ώστε να μεταφέρει το μυστήριο της παρουσίας, μέσα απ’ το μυστήριο της κατασκευής;», αναρωτιέται ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του περασμένου αιώνα, ο Φράνσις Μπέηκον, απηχώντας απολύτως και τον λογοτέχνη.

Η λογοτεχνία παλεύει να ψελλίσει σε κάθε εποχή κάτι από το μυστήριο της παρουσίας. Παλεύει να αποδώσει το μόνιμο υπαρκτικό παρόν μέσα από τα επικαιρικά συμβεβηκότα του. Παλεύει να πιάσει κάτι από τον μυστηριώδη και μυστηριακό πυρήνα της ζωής μέσα από μια τεχνητή, όπως επισημαίνει ο Μπέηκον, κατασκευή.

Διαβάστε τη συνέχεια...

https://www.thepressproject.gr/zin8/details.php?aid=119580

Ιστορικοί Περίπατοι «Η Ένωση Κέντρου στην εξουσία

ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΡΩΜΗ

Η περίοδος βασιλείας του ρωμαϊκού κράτους from Μaria Demirakou

η συγκρότηση της ρωμαϊκής πολιτείας Res publica from Μaria Demirakou

Ιστορία Ε΄.1.3: ΄΄Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μια υπερδύναμη του αρχαίου κόσμου΄΄ from Χρήστος Χαρμπής

Ο Γενάρης του 1904

Καλλιτέχνης: Ιωαννίδης Αλκίνοος Album: ...που γι' Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός
Έτος: 2007
Στιχουργός: Καβάφης Κωνσταντίνος
Συνθέτης: Παπαδημητρίου Δημήτρης
Είδος μουσικής: Ελληνική μπαλάντα
Θεματολογία: Ζωής

Α, η νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
που κάθομαι και ξαναπλάττω με τον νου
εκείναις ταις στιγμαίς και σ’ ανταμώνω,
κι ακούω τα λόγια μας τα τελευταία κι ακούω τα πρώτα.

Απελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο.
Πως φεύγει και διαλύεται βιαστική
πάνε τα δένδρα, πάνε οι δρόμοι, παν τα σπίτια, παν τα φώτα
σβήνει και χάνετ’ η μορφή σου η ερωτική.

Πηγή: https://www.greeklyrics.gr/stixoi?view=single&tpl_view=lyric&id=10983

Ρώμη: 2. Οι συνέπειες των κατακτήσεων

Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες from Μaria Demirakou

V.OΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ from Eleni Kots

Οι Γράκχοι
https://diipetes.ysee.gr/html/dx_49.html

Τα ποιήματα του Νίκου Καββαδία στο χάρτη

Ένας χάρτης με όλα τα σημεία στα οποία υπάρχουν αναφορές στα ποιήματα ου Νίκου Καββαδία, μαζί με τα συγκεκριμένα αποσπάσματα.

http://civil2006.blogspot.gr/2012/03/blog-post_19.html

Οι πολυπληθέστερες πόλεις ανά τους αιώνες!

Πώς άλλαξε η ανθρωπογεωγραφία στις μεγάλες πόλεις από το 1.500 ως σήμερα. Η μετακίνηση πληθυσμών και η κυριαρχία των αναδυόμενων αγορών. H μετάβαση από την Κωνσταντινούπολη στο... Τόκιο.

Ένα εντυπωσιακό γράφημα δείχνει τις πλέον πολυπληθείς πόλεις του κόσμου όπως αυτές εξελίχθηκαν από το 1.500 μ.χ. έως και το 2018. 

Πίσω στις αρχές του 16ου αιώνα οι περισσότεροι ζούσαν στην ανατολή, είτε την Ανατολική Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική ή σε Ινδία και Κίνα. Καθώς ο αιώνας περνούσε το Πεκίνο έδινε στην Κωνσταντινούπολη τα σκήπτρα της μεγαλύτερης πόλης στον κόσμο. Κάπου εκεί Παρίσι, Λονδίνο και Νάπολι έκαναν την εμφάνισή τους στη λίστα. 

Καθώς περνούσε το 1.600 το Τόκιο αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση, αλλά τα δεδομένα θα άλλαζαν εκ νέου. Η βιομηχανική επανάσταση έφερε το Λονδίνο στην τρίτη θέση και καθώς το 19ος αιώνας ξεκινούσε ο πληθυσμός ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο κατοίκους και πέντε δεκαετίες αργότερα έφτασε τα δυο εκατομμύρια. 

Μπαίνουμε στον 20ο αιώνα και η Βόρεια Αμερική εμφανίζεται στο γράφημα. Σε αυτή τη χρονική στιγμή τρεις πόλης της περιοχής βρίσκονται στη λίστα και σχεδόν όλες οι υπόλοιπες είναι στην Ευρώπη. Κάπου εκεί, όμως, το Τόκιο επιστρέφει. 

Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο ο πληθυσμός της πρωτεύουσας της Ιαπωνίας ήταν περίπου 10 εκατομμύρια. Διπλασιάστηκε σε μόλις 20 χρόνια και δεν άργησε πολύ να φτάσει τα 30 εκατομμύρια. 

Ένα στοιχείο το οποίο προκύπτει από τα τελευταία τριάντα χρόνια που καταγράφονται στο γράφημα είναι ότι πόλεις της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης βγαίνουν από τις πρώτες θέσεις και δίνουν τη θέση τους σε άλλες από την Ασία, την Ινδία και την Λατινική Αμερική. 

Copyright The Financial Times Limited 2017. All rights reserved.

https://www.euro2day.gr/ftcom/ftcom_gr/article-ft-gr/1671845/oi-polyplhthesteres-poleis-ana-toys-aiones.html

Ιστορικοί Περίπατοι - «Από τη δικτατορία του Μεταξά, στον πόλεμο του ’40» (31 Οκτωβρίου 2017) | ΕΡΤ

20 από τους ωραιότερους πίνακες του Απρίλη

Διάσημοι ζωγραφικοί πίνακες που έχουν ως θέμα τους τον μήνα Απρίλιο

«Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους»

Ένα πολύ σημαντικό κείμενο - παρέμβαση κατέθεσε ομάδα γονιών από όλα τα σχολεία στη Σάμο, ενάντια στον αποκλεισμό των προσφυγόπουλων από την εκπαίδευση, στη γενική συνέλευση του συντονιστικού οργάνου 13 Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων για τις ΔΥΕΠ/ΖΕΠ, πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, την περασμένη Κυριακή.

Σύμφωνα με το Samos Today, κατά τη συνεδρίαση, τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής, Γ. Χατζημιχάλης, Μ. Φλωρούς, Ι. Καμπούρης και Γ. Διονυσίου, ενημέρωσαν τους παρευρισκομένους για τις κινήσεις που έγιναν μέχρι τώρα, όπως την ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμου στις 20 Μαρτίου, το ψήφισμα συμπαράστασης από το Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου για τη δημιουργία νέας εκπαιδευτικής δομής εκτός των σχολικών κτιρίων αναφορικά με την εκπαίδευση των προσφύγων για το λίγο χρονικό διάστημα που φιλοξενούνται στη Σάμο στο κέντρο Ταυτοποίησης και την παρέμβαση του συμβουλίου για διάλογο με τους φορείς προς αυτή την κατεύθυνση.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο των γονέων από τη Σάμο

«Αγαπητοί γονείς, φίλοι, Άνθρωποι!

Καταλαβαίνουμε τον προβληματισμό του καθενός σχετικά με το μεταναστευτικό,άλλωστε όλοι το βιώνουμε, και πολύ περισσότερο μετά και την ένταξη των παιδιών προσφύγων – μεταναστών στα σχολεία μας.

Ως γονείς όμως, δεν μπορούμε παρά να στηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των παιδιών στην μόρφωση και την ένταξή τους στις ήδη υπάρχουσες σχολικές δομές, με ευθύνη του κράτους.

Δεν τα θεωρούμε εξ ορισμού άρρωστα και φορείς μεταδιδόμενων ασθενειών.

Δεν τα ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα παιδιά επειδή είχαν διαφορετική τύχη.

Θέλουμε να ενταχτούν στην κοινωνία και στα σχολεία για να αισθανθούν ξανά παιδιά.

Ζητάμε την ένταξή τους στο σχολείο εφόσον θα έχουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα.

Θέλουμε να αποκομίσουν όλα τα οφέλη που προκύπτουν από τη φοίτηση στο σχολείο και τα οποία δε συνίστανται μόνο στην απόκτηση γνώσεων, αλλά γενικότερης παιδείας, καθώς και κοινωνικών δεξιοτήτων που οδηγούν στην ομαλή κοινωνικοποίηση

Δεν θεωρούμε λύση τη δημιουργία μιας άλλης δομής που οδηγεί στην γκετοποίησή τους.

Ακούμε αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει πρώτα να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών στο ΚΥΤ (κάτι με το οποίο αναμφισβήτητα συμφωνούμε όλοι) και μετά να έρθουν στο σχολείο. Ας σκεφτούμε ότι:

→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα, τα οποία αντιμετωπίζουν στα σπίτια τους βασικά θέματα διαβίωσης  (τα τελευταία χρόνια μαθαίνουμε για παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία ή πολύ πρόσφατα ακούσαμε για τη μαθήτρια στον Βόλο που διάβαζε στον δρόμο, κάτω από το φως της λάμπας, γιατί δεν είχε ρεύμα στο σπίτι της).

→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα που υφίστανται βία και κακοποίηση στα σπίτια τους.

→ Υπάρχουν παιδιά τσιγγάνων, Ρομά, Πομάκων που ζώντας σε άθλιες συνθήκες και μέσα σε σκηνές πήγαν και συνεχίζουν να πηγαίνουν στα σχολεία μας απολαμβάνοντας το αγαθό της μόρφωσης.

Τι λέμε σε αυτά τα παιδιά; “Λύστε πρώτα τα προβλήματά σας και μετά ελάτε στο σχολείο”; Φυσικά και όχι! Το σχολείο, έστω και στις λίγες ώρες λειτουργίας του, παρέχει ανθρωπιά, ζεστασιά, θαλπωρή, είναι το καταφύγιο, το “άσυλο” για τις παιδικές ψυχές. Δεν είναι δυνατόν να θέλουμε να τους στερήσουμε το μόνο καλό που τους συμβαίνει, το μόνο που τα βοηθά να νιώθουν ανθρώπινα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καλύψει όλες τις νόμιμες οδούς διαμαρτυρίας. Γιατί να προχωρήσουμε και πάλι σε μια παράνομη και ακραία μορφή όπως η αποχή; Μια διαμαρτυρία που θα μας θέσει και πάλι απέναντι στους συνανθρώπους μας ενώ στην πραγματικότητα θα τους θέλαμε όλους δίπλα μας. Η αποχή δεν έβγαλε πουθενά. Αντίθετα στιγμάτισε και χώρισε τον τόπο μας στα δύο.

Ενδιαφερόμαστε για τις συνθήκες ζωής των προσφύγων – μεταναστών. Όχι για το που θα πάνε σχολείο και για το αν θα κάνουν παρέα τα παιδάκια μεταξύ τους. Αν πράγματι είναι τόσο βάσιμες οι ανησυχίες για την μεταφορά μεταδιδόμενων νοσημάτων από τα παιδιά αυτά και υπάρχει φόβος ότι ο καθένας μπορεί κάτι να νοσήσει, τότε ας αναλογιστούμε πως και τα παιδιά αστυνομικών, λιμενικών, οδηγών λεωφορείων, ταξί και ΚΤΕΛ, πυροσβεστών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων στο νοσοκομείο και στο ΚΥΤ, επαγγέλματα που έρχονται συνέχεια σε επαφή με μετανάστες, θα έπρεπε ίσως να οδηγηθούν σε διαφορετικό χώρο για την μόρφωση τους.

Ας μην είμαστε λοιπόν ανοιχτοί σε σκέψεις τέτοιες. Ας ακούμε με περισσότερη προσοχή εκπαιδευτικούς και γιατρούς τους μόνους πραγματικά αρμόδιους επί του θέματος. Είναι παράλογο να τα βάζουμε με τα θύματα, δηλαδή με τα παιδιά κι όχι με τους θύτες και τους πραγματικούς ενόχους που δημιουργούν πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά.

Πρέπει να στοχεύσουμε την κυβέρνηση, τους φορείς, τις υπηρεσίες. Αυτοί ευθύνονται για τον εγκλωβισμό των ανθρώπων στα νησιά, για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους και κυρίως για την ελλιπέστατη πληροφόρηση προς όλους εμάς. Δεν είναι δυνατόν να αντιδρούμε αποκλείοντας ή γκετοποιώντας τα. Έχουν ήδη καταγραφεί στην μνήμη τους από αυτή την τρυφερή ηλικία, ο ξεριζωμός, οι διώξεις, η καταστροφή, ο θάνατος δικών τους ανθρώπων αλλά και οι άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν καθημερινά στο hotspot του νησιού. Συνθήκες και γεγονότα που δεν θέλαμε σε καμία περίπτωση να ζήσει κανένα παιδί, κανένας δικός μας άνθρωπος. Είναι παράλογο να τα τιμωρούμε για τις συνθήκες στις οποίες τους επιβλήθηκε να ζουν. Το σχολείο κυρίως διδάσκει κοινωνικότητα. Δεν δημιουργεί κριτήρια επιλογής κάποιων εξ αυτών και αποκλεισμό.

Σας καλούμε, λοιπόν, όλους

• Να τα υποδεχτούμε μαζί και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στην μόρφωση.
• Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στη χαρά, το παιχνίδι, τα γράμματα και την ξεγνοιασιά που προφέρει το σχολείο.
• Να μην κλείνουμε την πόρτα σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Αν δημιουργηθούν σχολεία γκέτο με τέτοια κριτήρια επιλογής ανοίγουμε την πόρτα «αύριο» να δημιουργηθούν άλλα σχολεία γκέτο και για άλλες κοινωνικές ομάδες.

Γονείς

• Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους.
• Ας τα μάθουμε να απλώνουν το χέρι σε όποιον έχει ανάγκη.
• Ας τα μάθουμε να αγαπάνε.
• Ας τα μάθουμε να είναι παιδιά.

Σας καλούμε όλους, όλη την τοπική κοινωνία, σε έναν υγιή και εποικοδομητικό προβληματισμό.

Επειδή λοιπον όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην μόρφωση προτείνουμε:

• Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά Ελλήνων, προσφύγων και μεταναστών, με ευθύνη του κράτους.
• Διασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού, επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού για να καλυφθούν όλες οι υλικές και λοιπές προϋποθέσεις για ουσιαστική εκπαίδευση.
• Εμβολιασμούς και ιατρικές βεβαιώσεις με ευθύνη των δημόσιων δομών υγείας.
• Να χρηματοδοτηθούν επιπλέον τα σχολεία που φιλοξενούν προσφυγικές δομές.
• Να κλείσει τώρα το Hotspot, να μην δημιουργηθεί κανένα νέο.
• Απεγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών από το νησί και τη χώρα.

Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ

                    Γονείς»

Πηγή: https://www.thepressproject.gr/article/139824/As-mathoume-sta-paidia-mas-na-min-diaxorizoun-tous-anthropous

"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"

"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Α’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/23mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-a-meros/

 "Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Β’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/30mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-v-meros/

20 φωτογραφίες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που μάλλον βλέπεις για πρώτη φορά

1. 1943: Η πρώτη φωτογραφία νεκρών Αμερικάνων στρατιωτών που δημοσιεύεται στις ΗΠΑ. Οι νεκροί είναι από μάχη στη Νέα Γουινέα.

Πηγή: LIFE photojournalist George Strock

Α΄ και Β΄ τάξεις των Γενικών Λυκείων Νεστορίου και Μεσοποταμίας: τριήμερη εκδρομή στο Βόλο (28,29,30 Μαρτίου 2019)

Μακρόνησος