Εκδρομή στην Αθήνα γ΄ γυμνασίου Μανιάκων - Νεστορίου

Εκδρομή στην Αθήνα γ΄ γυμνασίου Μανιάκοι-Νεστόριο (25,26,27 Απριλίου 2012). Μια γεύση προκαταβολικά...

α. Περιδιαβαίνοντας την Ακρόπολη των Αθηνών σήμερα. 

  
β. Τρισδιάστατη αναπαράσταση της Ακρόπολης στην Αρχαιότητα



γ. Πάμε Μουσείο (Ακρόπολης);

δ. Καινοτόμο Μουσείο στις Θερμοπύλες

ε.Βουλή των Ελλήνων 

 http://istoria-gym.blogspot.com/

Η Βουλή των Ελλήνων

Το επιβλητικό κτήριο της Βουλής των Ελλήνων έχει μακρά ιστορία που συνδέεται άμεσα με την ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Αρχικά Ανάκτορα του Όθωνα και του Γεωργίου, μετατράπηκε έναν αιώνα μετά την κατασκευή του σε Κτήριο της Βουλής και της Γερουσίας. Σήμερα είναι η Βουλή των Ελλήνων, ένα διαχρονικό σύμβολο που αποτελεί μέρος της συλλογικής μνήμης. Το ίδιο το Κτήριο στο πέρασμα των χρόνων άλλαξε, προσαρμόστηκε, εκσυγχρονίστηκε.

Από το 1836 έως το 1862

Ως τοποθεσία ανέγερσης των Ανακτόρων του Όθωνα επιλέχθηκε ο λόφος της Μπουμπουνίστρας. Θέση κομβική, σημείο κεντρικό της νέας πρωτεύουσας, ασφαλές και δροσερό, να αντικρίζει την Ακρόπολη και τις παρυφές της Αθήνας. Η πρόταση προήλθε από τον διευθυντή της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου και επίσημο αρχιτέκτονα της βαυαρικής αυλής Φρίντριχ φον Γκαίρτνερ (Friedrich von Gaertner 1791-1847).

Στις 6 Φεβρουαρίου 1836 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος στο υψηλότερο ανατολικό άκρο της πόλης. Τον επόμενο μήνα στην οικοδομή δούλευαν 520 άτομα. Στρατός και τεχνίτες, Γερμανοί αρχιτέκτονες, Γερμανοί, Έλληνες και Ιταλοί μάστορες συνεργάστηκαν στην κατασκευή. Με την ευκαιρία αυτή ξαναλειτούργησαν και τα αρχαία λατομεία στην Πεντέλη.

Με σεβασμό στην κληρονομιά της αρχαίας Αθήνας και εδραιώνοντας τις αρχές της αναγέννησης του αστικού κλασικισμού, ο Γκαίρτνερ σχεδίασε ένα λιτό, λειτουργικό και συμπαγές κτήριο. Είχε πρόσβαση από όλες τις πλευρές του, με τέσσερις εξωτερικές πτέρυγες που η καθεμία διέθετε τρεις ορόφους, μια μεσαία πτέρυγα με δύο πατώματα και δύο αυλές και κλιμακοστάσια που διευκόλυναν την επικοινωνία μεταξύ των ορόφων.

Οι πρώτοι βασιλείς, ο Όθωνας και η Αμαλία, εγκαταστάθηκαν στην νέα τους κατοικία στις 25 Ιουλίου 1843. Στο υπόγειο στεγάζονταν οι αποθήκες. Στο ισόγειο συνυπήρχαν η Γραμματεία και το Ανακτορικό Ταμείο με τους βοηθητικούς τους χώρους, το καθολικό παρεκκλήσιο του βασιλιά, το θησαυροφυλάκιο και τα μαγειρεία. Στον πρώτο όροφο βρίσκονταν η Αίθουσα του Θρόνου, η Αίθουσα Τροπαίων, η Αίθουσα των Υπασπιστών, σε γραμμική αλληλοδιαδοχή η Αίθουσα Χορού, η Αίθουσα Παιγνίων και η Τραπεζαρία και τα βασιλικά διαμερίσματα, τα οποία επικοινωνούσαν μεταξύ τους και ήταν οι πολυτελέστεροι χώροι του κτηρίου. Το δεύτερο όροφο καταλάμβαναν τα ιδιαίτερα διαμερίσματα των διαδόχων, του αυλάρχη και του προσωπικού των Ανακτόρων.

Παράλληλα με τα σχέδια κατασκευής του κτηρίου, ο Γκαίρτνερ μελέτησε αναλυτικά και προχώρησε στο σχεδιασμό και της εσωτερικής διακόσμησης διαφόρων χώρων του κτηρίου. Συνολικά σώζονται 247 σχέδιά του, τα οποία φυλάσσονται στο Αρχιτεκτονικό Μουσείο του Πολυτεχνείου του Μονάχου.

Τον εξαιρετικού πλούτου και τέχνης διάκοσμο των Ανακτόρων που σχεδίασε ο Γκαίρτνερ, φανερώνουν τα ελάχιστα αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία που διασώζονται έως σήμερα, όπως είναι το μεγαλοπρεπές μαρμάρινο κλιμακοστάσιο και οι Αίθουσες Τροπαίων και Υπασπιστών με την εικονογράφησή τους. Στις αίθουσες αυτές, που σήμερα αποτελούν την Αίθουσα Ελευθερίου Βενιζέλου, διατηρείται ζωφόρος (ύψους 1.22 μ. και μήκους 78 μ.), όπου αποτυπώνονται γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης και προσωπογραφίες αγωνιστών, σε σχέδια του γλύπτη Λούντβιχ Μίκαελ φον Σβαντάλερ (Ludwig Michael von Schwanthaler) και με τη συνεργασία των ζωγράφων Φίλιππου και Γεώργιου Μαργαρίτη.

Ακριβώς δίπλα στο κτήριο των Ανακτόρων διαμορφώθηκε, με την προσωπική φροντίδα της Αμαλίας, ο Βασιλικός Κήπος, ο οποίος κάλυπτε την έκταση που έχει μέχρι και σήμερα. Η φύτευση του κήπου ανατέθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1840 στο Γάλλο κηποτέχνη Φρανσουά Λουί Μπαρώ (François Louis Bareaud), ο οποίος σχεδίασε το εσωτερικό δίκτυο των οδών και καθόρισε τη μορφή και τη θέση των διακοσμητικών στοιχείων, των κτισμάτων, των υδάτινων εκτάσεων και των περίφρακτων χώρων του.

 Από το 1862 έως το 1922

Μετά την έξωση του Όθωνα το 1862, τα Ανάκτορα κατοικήθηκαν από το νέο βασιλιά Γεώργιο Α’, ο οποίος έφτασε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1863. Ευθύς αμέσως μετά το γάμο του με την Όλγα το 1867, στο κτήριο πραγματοποιήθηκαν νέες προσθήκες και μετατροπές. Σημαντικότερη ήταν η τροποποίηση του κλιμακοστασίου της ανατολικής πτέρυγας και η δημιουργία του ορθόδοξου παρεκκλησίου του Αγίου Γεωργίου, στο δεύτερο όροφο. Επιπλέον, η διαβίωση στα Ανάκτορα μίας πολυμελούς οικογένειας και η φιλοξενία πολυπληθών επισήμων οδήγησε σε μετατροπές χώρων και σε αλλαγές χρήσης τους. Βασική, όμως, αιτία για αλλαγές και επεμβάσεις στην αρχική κατασκευή υπήρξαν οι δύο μεγάλες πυρκαγιές των Ανακτόρων: η πρώτη, το 1884, αποτέφρωσε το δεύτερο όροφο της βορινής πτέρυγας· η δεύτερη, και μεγαλύτερη, το 1909, κατέστρεψε ολοσχερώς την κεντρική πτέρυγα και τα αντίστοιχα σε αυτήν τμήματα της ανατολικής και δυτικής πτέρυγας και ανάγκασε τη βασιλική οικογένεια να μετακινηθεί στο θερινό ανάκτορο του Τατοΐου. Παρόλο που οι βασιλείς επέστρεψαν στο κτήριο το 1912, ελάχιστες από τις εγκριθείσες μελέτες επισκευών είχαν πραγματοποιηθεί, ενώ οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των επόμενων ετών, ελληνοβουλγαρικός πόλεμος, δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου Α' και κήρυξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, διέκοψαν τις εργασίες αποκατάστασης των ζημιών.

Μετά τη δολοφονία του Γεωργίου του Α΄, βασιλιάς ορκίστηκε ο διάδοχος Κωνσταντίνος και βασιλικό Ανάκτορο ορίστηκε η έως τότε κατοικία του, το Μέγαρο της Ηρώδου Αττικού (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο). Στα Παλαιά, πλέον, Ανάκτορα παρέμειναν –κατά διαστήματα- μέλη της βασιλικής οικογένειας και η βασιλομήτωρ Όλγα έως το 1922, οπότε εγκατέλειψε οριστικά την Ελλάδα.

Μεταβατική Περίοδος

Το 1922 αποτέλεσε τομή στην ιστορία του κτηρίου. Τότε εγκαταλείφθηκε οριστικά από τη βασιλική οικογένεια, ενώ συγχρόνως οι ιστορικές συγκυρίες το οδήγησαν σε νέες χρήσεις. Κρατικές υπηρεσίες, ιδιωτικοί κοινωνικοί φορείς, διεθνείς οργανώσεις που συντονίστηκαν για την αντιμετώπιση των σύνθετων προβλημάτων που προέκυψαν από τη  Μικρασιατική Καταστροφή, στεγάστηκαν στο κτήριο, μαζί με δημόσιες υπηρεσίες, που εγκαταστάθηκαν από την κυβέρνηση για την κάλυψη των αυξανόμενων μόνιμων αναγκών της. Έτσι, στη δεύτερη δεκαετία του 20ού αι. στο κτήριο βρήκαν στέγη υπηρεσίες του Υπουργείου Γεωργίας, του Υπουργείου Στρατιωτικών, του Υπουργείου Υγιεινής, η Διεθνής Υπηρεσία Μετανάστευσης, η Αστυνομία Πόλεων, η «Χριστιανική Ένωσις Νεανίδων» (Χ.Ε.Ν.), ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, ο Διεθνής Σύνδεσμος Γυναικών κ.ά. Λειτούργησαν, επίσης, ιατρείο βρεφών, οικοτροφείο φοιτητών, νοσοκομείο και ορφανοτροφείο της Near East Relief, καθώς και τα Εργαστήρια Μπενάκη. Τα διαμερίσματα του Γεωργίου Α΄ και το παρεκκλήσι στο ισόγειο χρησιμοποιήθηκαν για την αποθήκευση της βασιλικής περιουσίας, η οποία κατατέθηκε το 1935 στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία.

Μέχρι το 1925, οι παρεμβάσεις στο εσωτερικό του κτηρίου ήταν πρόχειρες διαρρυθμίσεις, με στόχο τη διαίρεση μεγάλων χώρων σε μικρότερους. Η μόνη νέα κατασκευή ήταν η ανέγερση το 1925 ενός μικρού κτίσματος στον περίβολο των Παλαιών Ανακτόρων, το οποίο είναι γνωστό μέχρι σήμερα ως "Παλατάκι". 

Με την απόφαση ανέγερσης του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Λαζαρίδη, το 1928, άλλαξε η έως τότε πρόσοψη του κτηρίου σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο.

Από τα Παλαιά Ανάκτορα στο Κτήριο της Βουλής των Ελλήνων

Το Νοέμβριο του 1929 η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, ύστερα από πολλές συζητήσεις στη Βουλή, αποφάσισε τη στέγασή της, μαζί με τη Γερουσία, στο κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων. Οι εργασίες για τη μετατροπή του κτηρίου σε Μέγαρο Βουλής και Γερουσίας σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή, αποτέλεσαν τη ριζικότερη επέμβαση σε αυτό μετά την αρχική κατασκευή του: με τις στατικές επεμβάσεις στο φέροντα οργανισμό των περιμετρικών πτερύγων, την κατεδάφιση της κεντρικής πτέρυγας και την κατασκευή νέας για τη στέγαση των Αιθουσών συνεδριάσεων της Βουλής και της Γερουσίας.

Εξωτερικά, η σημαντική αλλαγή που συντελέστηκε, χωρίς, όμως, να αλλοιώνει τη μορφή και την αισθητική του, ήταν η νέα είσοδος στη βορινή πλευρά, όπου κατασκευάσθηκε ένα πρόπυλο με έξι δωρικούς κίονες με στοιχεία δανεισμένα από τα δύο άλλα πρόπυλα που κοσμούν την δυτική και την ανατολική όψη.

Αλλαγές στην εσωτερική διακόσμηση και τη διαρρύθμιση έγιναν προκειμένου να ανταποκριθεί το κτήριο στη νέα του, εντελώς διαφορετική, χρήση. Στο ισόγειο διαμορφώθηκαν χώροι γραφείων του Πρωθυπουργού και του Προέδρου της Βουλής και στον πρώτο όροφο των υπηρεσιών της Βουλής. Στο δεύτερο όροφο διαρρυθμίστηκαν χώροι στέγασης της Βιβλιοθήκης της Βουλής και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Στο ανακαινισμένο κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων εγκαταστάθηκε η Γερουσία, καθώς και η Βιβλιοθήκη και το Συμβούλιο της Επικρατείας το 1934, το οποίο παρέμεινε στο κτήριο έως το 1992. Την 1η Ιουλίου 1935 η Ε΄ Εθνοσυνέλευση άρχισε πανηγυρικά τις εργασίες της στη νέα αίθουσα της Ολομέλειας. Από το 1935 έως σήμερα, στο Κτήριο στεγάζεται η Βουλή των Ελλήνων.

Η Βουλή των Ελλήνων σήμερα

Από το 1975 γίνονται οι απαραίτητες εργασίες για τον εκσυγχρονισμό και την τεχνολογική αναβάθμιση του κτηρίου. Σκοπός είναι η καλύτερη δυνατή λειτουργία των υπηρεσιών, με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες, τα σύγχρονα εργαλεία και ο αναβαθμισμένος εξοπλισμός.

Από τις σημαντικότερες αισθητικές παρεμβάσεις στο εξωτερικό του κτηρίου υπήρξε η τοποθέτηση του ανδριάντα του Χαριλάου Τρικούπη και του Ελευθερίου Βενιζέλου, έργα του γλύπτη Γιάννη Παππά, στο δυτικό περίβολο του κτηρίου, ορατά από μεγάλη απόσταση. Το 2003 τοποθετήθηκε το άγαλμα της Μάνας του Χρήστου Καπράλου στον ανατολικό περίβολο.

Το 2002 τοποθετήθηκε στο Περιστύλιο της Αίθουσας Συνεδριάσεων της Ολομέλειας το Μνημείο της μάχης της Πίνδου του Χρήστου Καπράλου. Η ανάγλυφη ζωφόρος, μήκους 40 μέτρων και ύψους 1,10 μέτρων, εξιστορεί σε επτά επεισόδια τα περάσματα από την Ειρήνη, τον Πόλεμο, την Κατοχή, την Αντίσταση και πάλι την Ειρήνη και τη Συμφιλίωση. Έτσι δημιουργήθηκε ένας ενδιαφέρων διάλογος –σε επίπεδο εικαστικό και συμβολικό– με τη ζωγραφική ζωφόρο της Αίθουσας Ελευθερίου Βενιζέλου.   Πρόσφατα, μάλιστα, ολοκληρώθηκε η συντήρηση και η αποκατάσταση της ζωγραφικής διακόσμησης αυτής της αίθουσας, καθώς και της Αίθουσας Συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής, της Αίθουσας της Γερουσίας και του Εντευκτηρίου.
http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/ToKtirio/Istoria-Ktiriou

Πώς να πιάσετε δουλειά...

Μολώχ (Moloch), από το ποίημα “Ουρλιαχτό” του Άλεν Γκίνσμπεργκ σε μουσική Χάρη & Πάνου Κατσιμίχα. Σύμφωνα με το Μείζον Ελληνικό Λεξικό Μολώχ σημαίνει: Θεός των αρχαίων Μωαβιτών που απαιτούσε ανθρωποθυσίες. Ως σχήμα αντονομασίας η ανθρωποσφαγή. Από http://www.ert-archives.gr αφιέρωμα στον αμερικανό ποιητή ΑΛΕΝ ΓΚΙΝΣΜΠΕΡΓΚ (ALLEN GINSBERG) μιλά στην εκπομπή ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000006907&tsz=0&autostart=0

ΑΠΡΙΛΙΟΣ: α. Αφιέρωμα ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, β. Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Διονυσίου Σολωμού, γ. Απρίλης Ψεύτης (Κόκκινος χορός) Αφοι Κατσιμιχαίοι

α.http://wwk.kathimerini.gr/kath/7days/2001/04/01042001.pdf

β.Διονύσιος Σολωμός: Ελεύθεροι πολιορκημένοι

 
γ.Απρίλης Ψεύτης Αφοι Κατσιμίχα

Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Βουίζει απόψε μυστικά μες την καρδιά μου ένας σκοπός -καρδιά μου- Σ΄ άγνωστες γλώσσες μου μιλούν φλογερές μεθυσμένες και με κυκλώνει από παντού ο κόκκινος χορός. Απ΄ το σκοτάδι έρχομαι μ΄ ένα μικρό τραγούδι -τραγούδι- Ένα τραγούδι φωτεινό κρυφά να το χαρίσω στους φίλους που είναι πια αργά αργά να κάνουν πίσω. Πότε θα τραγουδήσουμε τραγούδια ευτυχισμένα -τραγούδια- Απρίλη ψεύτη χάνομαι στα ψεύτικα όνειρά σου. Μικρές τσιγγάνες του Νοτιά χορεύουν στη ματιά σου. Πηγή:

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=2797

Σκιρτήματα άνοιξης στη Νότια Πίνδο - Πολυθέα Ασπροποτάμου...

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ο Δρόμος Σου Είσαι Εσύ..

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Φεύγεις και πας είσαι καράβι
μπροστά κοιτάς η θάλασσά σου
πυρκαγιές και πάγοι.
Μα πιο μπροστά πάντα θα στέκει
ο γυρισμός σου στη φουρτούνα αντέχει.

Φεύγεις που πας και που πιστεύεις
τι κυνηγάς ποια γη σε θέλει
ποιον εαυτό γυρεύεις.
Όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
κάθε ταξίδι είναι γυρισμός.

Φεύγεις και πας που επιστρέφεις
σε ποια στεριά η ξενιτιά σου είναι όσα έχεις.
Κι όλα είναι εδώ κι όλα για πάντα
και πιο μακριά σου είσαι μόνο εσύ.

Εσύ γεννάς τη θάλασσα
και χτίζεις το καράβι
είσαι το εδώ και το αλλού
είσαι η γιορτή του γυρισμού
το δάκρυ του αποχωρισμού.
Και το ταξίδι σου είσαι εσύ
είσαι το κύμα το νησί
είσαι ο αέρας το πανί
και τ’ άσπρο μου μαντήλι.

Φεύγεις και πας που ταξιδεύεις
δρόμοι ανοιχτοί τα σύνορά σου είναι όπου αντέχεις.
Όλα είναι αλλού κι όλα για λίγο
όταν δεν ξέρεις πως ο δρόμος σου είσαι εσύ.

"Του μικρού βοριά" - Οδυσσέα Ελύτη, Μίκη Θεοδωράκη

Τα χιόνια λιώνουν και τα ποτάμια φουσκώνουν... Έρχεται η άνοιξη

Κινηματογράφος: Προτεινόμενη αντιπολεμική ταινία - Waltz with Bashir

Παρουσίαση από:
http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=6104
 Ο επίμονος εφιάλτης ενός φίλου, φέρνει το σκηνοθέτη Ari Folman να αναζητήσει τις χαμένες του μνήμες απ' την περίοδο που οι δυο τους υπηρετούσαν στον ισραηλινό στρατό κατά τον πρώτο πόλεμο στο Λίβανο εν έτη 1982. Η ισραηλινή εισβολή και οι σφαγές στους καταυλισμούς των Παλαιστινίων αποτελούν γεγονότα απωθημένα απ' τη συνείδηση του Ari, γι' αυτό κι αρχίζει να αναζητά πληροφορίες από φίλους και συμπολεμιστές του.

 http://fridge.gr/movie-review/waltz-with-bashir/

Είναι αξιοθαύμαστο το πως δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μνήμες που προκαλούν τύψεις και δεν αφήνουν κάποιον να συνεχίσει την ζωή του, μπλοκάρονται αυτόματα και χάνονται σε μυστικά ντουλάπια. Ο Άρι ακούει ένα φίλο του να περιγράφει τον επαναλαμβανόμενο εφιάλτη του και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι για το όνειρο ευθύνονται οι εμπειρίες πολέμου, είκοσι κάτι χρόνια πριν. Τότε είναι που ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί πως δεν θυμάται τίποτα απολύτως από την δική του θητεία. Σε μια απόπειρα να ανακαλύψει το γεγονός που σφράγισε εκείνο το κομμάτι του μυαλού του, επισκέπτεται παλιούς φίλους που υπηρέτησαν μαζί. Και τότε, οι μνήμες ξεπηδούν αναπάντεχα. Ενώνονται με τις ιστορίες των άλλων, συμπληρώνοντας το παζλ. Τί έγινε πραγματικά στην σφαγή της Βηρυτού; Mια υπέροχη ταινία για την φρίκη του πολέμου, δείχνοντας στον θεατή παράπλευρες απώλειες, ρημαγμένες πόλεις, αλλά και τις τύψεις που βασανίζουν τους δολοφόνους. Αμούστακα παιδιά που νόμισαν πως η μάχη ήταν μια εκδρομή και προχωρούσαν τραγουδώντας και βγάζοντας φωτογραφίες. Η τρομερή σιωπή του θανάτου, και μετά, οι θρήνοι των χαροκαμμένων μανάδων. Ποιος μπορεί να ξεπεράσει κάτι τέτοιο;

Μια βόλτα μέχρι την Κέρκυρα δεν είναι άσχημη ιδέα... Εικονική περιήγηση στο ιστορικό κέντρο...

http://www.digitalcorfu.com/vtour.aspx?lang=gr&id=3

Καστοριά - ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Το μικροκλίμα της Αττικής - Εκπαιδευτική τηλεόραση

Οι στίχοι στην ποπ και ροκ μουσική... Εκπαιδευτική Τηλεόραση

http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1196&Itemid=181

Ακροβάτης - "Χαΐνηδες"

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου

Το κύμα σπάει τον πάγο... Καστοριά, 27 Φλεβάρη 2012

Άλμπατρος - Ποίηση: Charles Baudelaire - Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας - Το ποίημα θυμίζει Καββαδία

Στίχοι: Κάρολος Μπωντλέρ & Αλέξανδρος Μπάρας

Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας


Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί
άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης,
που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί,
καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.

Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν
αυτοί οι ρηγάδες τ' ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι,
τα κουρασμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν
να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει.

Πως κείτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός
τ' ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει
ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά
κι άλλος, χωλαίνοντας, το πως πετούσε παρασταίνει.

Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή
μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.

Από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου "Ταξίδι στα Κύθηρα" η αλληγορία μιας Ελλάδας που σαν σχεδία πλέει ανερμάτιστα...

Ο γάμος στην Αρχαία Ελλάδα - Από τον Όμηρο στα κλασικά χρόνια

http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1186&Itemid=178

Η ταινία απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου κι αναφέρεται στα ήθη κι έθιμα του γάμου στην αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην αρχαία Αθήνα, συσχετίζοντας τα ήθη του αρχαίου ελληνικού γάμου με την κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα της εποχής.

Loreena McKennitt - The book of secrets - Prologue

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ - Παραθετικά επιθέτων

Για την Ελένη: Μαρία Δημητριάδη - Μάνος Χατζιδάκις

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης 

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 

Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Μαρκετάκης 

Άλλες ερμηνείες: Αλεξάνδρα Μαρία Δημητριάδη 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

ποιος πήρε την Ελένη 

μα εκείνη μόνη στο σχολειό 

τον Πάρη περιμένει 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

ποιόν αγαπά η Ελένη 

είναι στη Σπάρτη, στα νησιά 

στην Τροία παντρεμένη 

Με ρωτούν για την Ελένη - 

αχ Ελένη που΄ναι εικόνα δακρυσμένη 

- αχ Ελένη 

μα εγώ δεν απαντώ 

την καρδιά μου τη σφραγίζω 

και την πίκρα μου κεντώ 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

πού θα βρεθεί η Ελένη 

σαν ζωγραφιά στην εκκλησιά 

ή σαν κερί αναμμένη 

Είκοσι χρόνια με ρωτάς 

πού θάψαν την Ελένη 

μπορεί στο Άργος 

στους αγρούς 

μπορεί στην οικουμένη 

Με ρωτούν για την Ελένη 

- αχ Ελένη 

που΄ναι εικόνα δακρυσμένη 

- αχ Ελένη 

μα εγώ δεν απαντώ 

την καρδιά μου τη σφραγίζω 

και την πίκρα μου κεντώ

Αρκούδα με δύο αρκουδάκια στην ορεινή ζώνη των Τρικάλων... Η αρκούδα δείκτης υγείας του οικοσυστήματος

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Αθήνα...

Νίκος Γκάτσος: "Ο Δράκος" και σε hip hop ερμηνεία...

 

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος


Υπομονή 

ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά 

πάνω απ' τα νερά 

για να μας πει μες στη ντροπή: 

πολεμήστε και γκρεμίστε τη δρακογενιά (x2) 

Είχαμε έναν δράκο κάτω στο νησί 

κάπνιζε ταμπάκο έπινε κρασί. 

Kαι το μεσονύχτι σίδερο καρδιά 

άπλωνε το δίχτυ κι άρπαζε παιδιά.  

Είχαμε έναν δράκο μαύρο και κοντό 

δεν φορούσε φράκο ούτε τρικαντό.

Έμπαινε στ' αμπάρια έχαφτε κουκιά 

και τα παλικάρια τά΄χε μια μπουκιά. 

Είχαμε έναν δράκο μα σαν τα σκυλιά 

σκάψαμε έναν λάκκο στην ακρογιαλιά. 

Για να πέσει μέσα με τρικλοποδιά 

σα δεν είχε μπέσα ούτε και καρδιά... 

Υπομονή ήλιος θα φανεί 

με χρυσά φτερά 

πάνω απ' τα νερά 

για να μας πει μες στη ντροπή: 

πολεμήστε και γκρεμίστε τη δρακογενιά (x2)

Η αγωνία της πρόγνωσης: Αρχαία ελληνικά μαντεία- Το νεκρομαντείο του Αχέροντα

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_1_28/11/2004_1283488

Metallica: The Unforgiven

Ημερολόγιο - Χρήστος Θηβαίος

Χέρια... Let Calcutta Surprise You

Νίκος Γκάτσος- "Ο εφιάλτης της Περσεφόνης" - Ινδιάνος Σιάτλ

Το Α2 ζωγραφίζει Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς - Δωρικού κι Ιωνικού ρυθμού

εργασίες μαθητών α2 γυμνάσιο μανιάκων

View more presentations from Kvarnalis75.

Το Α1 ζωγραφίζει Ναούς της Αρχαϊκής Εποχής - Δωρικού ή Ιωνικού ρυθμού

εργασίες μαθητών α1 γυμνάσιο μανιάκων

View more presentations from Kvarnalis75.

Νίκος Καββαδίας - "γράμμα ενός αρρώστου"... Ερμηνεύει η Δήμητρα Γαλάνη

Φυσάει κόντρα σ' ολάκερη γη... active member

Μάνος Χατζιδάκις - "Όταν έρχονται τα σύννεφα"

Δείτε αυτό το ωραίο βιντεάκι με τίτλο "First Light" - Locations: Grevena (Filipaioi, Dotsiko), Trikala (Meteora), Halkidiki (Pirgadikia) / Greece

Το ξόδι του μεγάλου σκηνοθέτη με ηπειρώτικα τραγούδια... "Κοντούλα λεμονιά"

Η Ελένη Γερασιμίδου είπε: «Αποχαιρετούμε τον ποιητή του Χρόνου και της Ιστορίας, τον ραψωδό της ερημωμένης πατρίδας της πατρίδας που διαρκώς εξεγείρεται. Αποχαιρετούμε το διαλεκτικό της επανάστασης και της ήττας, της εξορίας και της επιστροφής, του διωγμού της προσφυγιάς και της αναζήτησης, της ενσωμάτωσης και της σύγκρουσης. Τον τραγικό του τέλους του 20ου αιώνα, τον επικό των σπαραγμένων Βαλκανίων, τον λυρικό των ξεριζωμένων λαών».

Με το παρακάτω μοιρολόι συγγενείς και φίλοι συνόδεψαν το Θόδωρο Αγγελόπουλο στο "Ταξίδι στην αιωνιότητα"... ΚΑΗΜΕΝΕ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ Ένα πουλί θαλασσινό, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Λέει σ’ ένα βουνίσιο, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Εσκότωσαν το Μάρκο μας, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Ωχ, στην άκρη στο ποτάμι, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Κι η μάνα του τον έκλαιγε, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Μάρκο μου πού το ‘χεις το σπαθί, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. που το ‘χεις το ντουφέκι, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Το πήραν τα συντρόφια μου καημένε Μάρκο Μπότσαρη, το πήραν τα παιδιά μου, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη. Και με τους Τούρκους πολεμούν, καημένε Μάρκο Μπότσαρη. Και με του γκοντζαμπασήδες, Μάρκο Μπότσαρη, Σουλιώτη.

Αντίο στον ποιητή των εικόνων ... Τέλος εποχής λοιπόν

>

Αντίο στον μεγάλο ποιητή των εικόνων Θόδωρο Αγγελόπουλο...

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

"Έσκυψες και άπλωσες το χέρι σου στο υγρό χόρτο. Όταν το σήκωσες λίγες σταγόνες κύλησαν και έσταξαν σαν δάκρυα πάνω στη γη..." 
Από την ταινία "Το λιβάδι που δακρύζει"

Ποιητική ιστορία οι ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου...

  Ενα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα απο το φακό του Θ. Αγγελόπουλου.

Συνέντευξη Θ. Αγγελόπουλου στην Στάθη Ειρήνη .

"Κάθε ταινία είναι μια σημαντική ανθρώπινη περιπέτεια...

Η σημασία έγκειται στο αν από εξωτερική περιπέτεια μπορεί να μεταμορφωθεί σε εσωτερική..."

"Το ταξίδι, τα σύνορα, η εξορία.Η ανθρώπινη μοίρα.Η αιώνια επιστροφή.Κι όχι μόνο.

Όλες μου οι εμμονές μπαίνουν και βγαίνουν στις ταινίες μου, όπως μπαίνουν και βγαίνουν, όπως σωπαίνουν για να ξαναεμφανιστούν αργότερα, τα όργανα μιας ορχήστρας."

"O Όμηρος και οι αρχαίοι τραγικοί, εδώ, στην Ελλάδα, αποτελούσαν στην εποχή μου μέρος της σχολικής μας παιδείας. Oι αρχαίοι μύθοι μάς κατοικούν και τους κατοικούμε.

Ζούμε σ' έναν τόπο γεμάτο μνήμες, αρχαίες πέτρες και σπασμένα αγάλματα.

Όλη η νεότερη ελληνική τέχνη φέρει τα σημάδια αυτής της συμβίωσης.

Η διαδρομή μου, η πορεία μου, η σκέψη μου, θα ήταν αδύνατον να μην έχουν ποτιστεί από όλα αυτά.

Όπως λέει ο ποιητής, «έβγαιναν απ' το όνειρο, καθώς έμπαινα στο όνειρο. Έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα 'ναι δύσκολο πολύ να ξαναχωρίσει».

Η σχέση μου με τη λογοτεχνία και την ποίηση μ' έφεραν πολύ νωρίς κοντά σ' όλες τις αναζητήσεις --γλωσσικές ή αισθητικές-- του μοντερνισμού."    

    Είπαν για τον θεόδωρο Αγγελόπουλο (Grodent Michel) "..Πάντα υπάρχουν στον Αγγελόπουλο ένα σωρό νοήματα που παραμένουν ανεξερεύνητα· μια ποίηση που δεν μπορεί να εκπέσει σε μια υπερ-κωδικοποιημένη αισθητική. Παραδείγματα: η σκηνή στον Μεγαλέξαντρο όπου ο Δάσκαλος απαγγέλλει στον μικρό Αλέξανδρο κάποιους στίχους του Σεφέρη («Αν σου μιλάω με παραβολές, είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα. / Η φρίκη δεν κουβεντιάζεται / γιατί 'ναι ζωντανή...»)· Τα παραπάνω αποσπασματα χρησιμοποιήθηκαν από την επίσημη ιστοσελίδα http://www.theoangelopoulos.gr