8. Το Φραγκικό Κράτος υπό τις δυναστείες των Μεροβιγγείων και των Καρολιδών. from Kvarnalis75
Πηγή: Υλικό από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2020
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020
Κορωνοϊός και τεχνολογία: Στην αναζήτηση ενός ασφαλούς καταφυγίου
του Γιάννη Αγγελάκη
Η αλήθεια είναι ότι αρχικά μπροστά στον κίνδυνο μίας αόρατης και άγνωστης βίας με την οποία ήρθε αντιμέτωπος, ο άνθρωπος αναζήτησε καταφύγιο.
Στην Αρχαία Ελλάδα ο ικέτης που προσέφευγε σε «ιερό άσυλο» – έστω και αν ήταν δολοφόνος, στασιαστής, σφετεριστής της νόμιμης εξουσίας, τύραννος – ήταν θεωρητικά προστατευμένος από οποιασδήποτε μορφής βία.
Στο μεσαίωνα η εκκλησία ήταν καταφύγιο, στο οποίο οι κατατρεγμένοι μπορούσαν να αναζητήσουν άσυλο.
Όμως σε αυτή την καταστροφή, ουδείς πιστός – ακόμα και ο πιο πράος άνθρωπος – μπορεί να βρει καταφύγιο και ν’ ακούσει λόγια στήριξης.
Αυτός που αναζητεί καταφύγιο μπορεί να είναι ο ίδιος που μεταφέρει μαζί αυτό το οποίο τον ωθεί να αναζητεί άσυλο. Μπορεί να μεταφέρει μαζί του τη βία από την οποία προσπαθεί να διαφύγει. Κάθε ένας που ζητά άσυλο είναι εν δυνάμει αυτός που θέτει σε κίνδυνο όσους αναζητούν άσυλο, είναι ένας εν δυνάμει δούρειος ίππος.
Ο άνθρωπος της εποχής της πανδημίας μαθαίνει ότι το μόνο ασφαλές άσυλο είναι η μοναξιά του. Καλείται να αγαπήσει την μοναξιά του.
Τα σπίτια μετατράπηκαν στους τόπους εξορίας. Η εξορία έγινε επιθυμία. Η συνειδητή επιλογή της εξορίας αποτέλεσε μία ευθύνη ατομική που κλήθηκε ο άνθρωπος να αναλάβει, για το καλό του. Όμως η μη αποδοχή της ευθύνης, ακολουθούσε η τιμωρία.
Ζήσαμε μέσα σε ατομικές Σπιναλόγκες της θετικής ενέργειας, όπου μόνο εντός τους μπορούσαμε να είμαστε ασφαλείς και να μην αποτελούμε κίνδυνο για τους άλλους.
Αλλά η απομόνωση επεκτάθηκε και έξω από τα σπίτια.
Ο άνθρωπος περπάτησε στους άδειους δρόμους
Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2020
Κορωνοϊός και τεχνολογία – Το διπλό κύμα: Ήρωες και κρετίνοι στην πρώτη πανδημία της εποχής του μηχανικού εαυτού και της εξ αποστάσεως λειτουργίας
Του Γιάννη Αγγελάκη
Ήρωες και κρετίνοι στην πρώτη πανδημία της εποχής του μηχανικού εαυτού και της εξ αποστάσεως λειτουργίας
Ένα διπλό κύμα σαρώνει τις κοινωνίες των ανθρώπων. Το κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού και των μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων. Ο συνδυασμός αυτών των δύο επανακαθοριζει τις ζωές των ανθρώπων και αποτυπώνει ένα ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να δώσουμε μία πειστική απάντηση: Πώς θα διαφυλάξουμε τον άνθρωπο δίχως να τον θέσουμε στο περιθώριο;
Τα παράδοξα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο μικρό τόπο που λέγεται Ελλάδα, άρχισαν φαινομενικά ξαφνικά. Αρκούσε η επίσημη δημόσια κοινοποίησή τους, η αναγνώριση της ύπαρξής τους, για να γίνουν συνείδηση και να μετατραπούν σε κοινό κτήμα: μια Αλήθεια. Από τότε, τα πράγματα πήραν τη σειρά τους. Ακολούθησαν συνεχείς ανακοινώσεις για τους επερχόμενους κινδύνους. Αναλύθηκε ενδελεχώς το αδιέξοδο της παρούσας κατάστασης. Διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα λήψης συγκεκριμένων αποφάσεων και μέτρων προστασίας.
Είπαν ότι ο εισβολέας που ήρθε είναι αόρατος.
Το πέρασμά του δεν άφησε κάποιο ορατό σημάδι. Δεν υπάρχουν πεσμένα τείχη. Τα κτίρια έμειναν ανέγγιχτα, η ζωή συνεχίζεται δίχως εμφανείς αλλαγές στο τοπίο. Αλλά λένε ότι είναι παντού. Είναι στον αέρα, είναι εν δυνάμει ο καθένας από εμάς, ένα αορατο σωματίδιο που δεν καταλαβαίνει από απειλές και που δε θα σταματήσει αν του προτάξεις κάποιο όπλο. Με αυτό τον εχθρό δε μπορείς να διαπραγματευθείς.
Δεν είναι πόλεμος, όμως η πόλη έμεινε έρημη σα να είχε μόλις δεχτεί εισβολή.
Tα γεγονότα που εξακολουθούν, πήραν την απειλητική και άνευ δυνατότητας αντίστασης εικόνα μιας θεομηνίας. Ο αγώνας έγινε ένας συντήρησης και αντοχής μπροστά στην άγνωστη αιτία μιας σταδιακής καταστροφής.
Πριν φτάσουμε στο σημείο αυτό, ο καθένας μας έβλεπε τα γεγονότα στην Κίνα και δίχως να το επιθυμεί σκεφτόταν:
«Μα τι τρομακτικές εικόνες! Αλλά η Κίνα είναι ένας τόπος τόσο μακρινός, σχεδόν εξωτικός».
Όμως ο κόσμος μας σήμερα είναι μικρός και σε διαρκή κίνηση. Είναι ένα παγκόσμιο χωριό. Η Κίνα είναι πολύ πιο κοντά απ’ όσο ήταν πριν 100 χρόνια. Η απόσταση που μας χωρίζει είναι μόλις μερικές ώρες. Όση ώρα χρειάζεται να φτάσεις με ένα αεροπλάνο.
Όλα έμοιαζαν τόσο αφύσικα, σα ένα κακό όνειρο που δε μπορεί να κρατήσει για πολύ. Αλλά οι πανδημίες δεν είναι σεισμοί. Έχουν διάρκεια.
Οι μέρες πέρασαν και έγιναν βδομάδες και οι βδομάδες έγιναν μήνες. Θα υποχωρήσει και θα επανέλθει με ορμή, όπως ένα κύμα που αδειάζει και ξαναφουσκώνει.
Πριν τον ερχομό της πανδημίας ο καθένας είχε το δικαίωμα να αισθάνεται άτρωτος. Ζούμε σε μία εποχή όπου τα επιτεύγματα της επιστήμης είναι τεράστια. Όλα μοιάζουν εφικτά.
Οι άνθρωποι ζουν περισσότερο από ποτέ και τα παιδιά που γεννιούνται – καταγράφεται στις στατιστικές – ψηλώνουν πιο πολύ από ποτέ.
Πιστεύουμε στην επιστήμη και στη λογική.
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020
Έκφραση - Έκθεση Γ΄ Λυκείου: Ψυχολογία των Νεοελλήνων - Οδική συμπεριφορά και τροχαία ατυχήματα
- Κυκλοφοριακή Αγωγή και Οδική Ασφάλεια – Μαθητές Γ΄ Λυκείου http://www.yme.gr/pdf/e_book_g_lykeiou.pdf
- Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή γ΄ γυμνασίου http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL104/66/534,1942/
- Γιατί οι νέοι πεθαίνουν σε τροχαία. Εφημερίδα Καθημερινή. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα σε πάνω από 22.000 ατυχήματα, 32.000 άτομα τραυματίζονται, ενώ πάνω από 2.000 νέοι - κυρίως - σκοτώνονται σε τροχαία δυστυχήματα, που αντί να μειωθούν, όπως στις άλλες χώρες της Ευρώπης, αυξάνονται κατά 35% περίπου κάθε χρόνο. Και το τραγικότερο, τα θανατηφόρα τροχαία αυξάνονται κατά 65%. Είναι πλέον τέτοια η σφοδρότητα με την οποία νεαρά άτομα αφήνουν την τελευταία τους πνοή στο δρόμο, που τους αριθμούς αυτούς δεν θα δικαιολογούσε ούτε η πιο φοβερή επιδημία. Το τροχαίο αποτελεί πλέον έναν αρνητικό μύθο, που όπως όλοι οι μακρόβιοι μύθοι (και τα τροχαία είναι μακρόβια στη χώρα μας) έχει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα - πλασματική. Ή μάλλον, μια εικόνα με μερικά αληθινά χαρακτηριστικά και κάποια άλλα εντελώς διαστρεβλωμένα. Σήμερα, το "τροχαίο" τείνει να ταυτίζεται με τα μεταμεσονύχτια ατυχήματα του Σαββατόβραδου στις περιοχές των αστικών κέντρων που λειτουργούν νυχτερινά κέντρα, όπως για παράδειγμα η παραλιακή. Οδηγός, κάποιος μεθυσμένος νεαρός άντρας.
- Αν εξαιρέσουμε το στοιχείο του αλκοόλ, μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που πραγματοποίησε μέσα στο 1997 η Σχολή Υγείας και Πρόνοιας του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου Αθηνών για τον τρόπο ζωής των νέων και τα οδικά τροχαία ατυχήματα, έρχεται να ανατρέψει εντελώς αυτή την εικόνα. Όχι, λέει η έρευνα, δεν σκοτώνονται κυρίως οι νέοι που πάνε να διασκεδάσουν το Σαββατοκύριακο σε ένα μπαρ ή σε μια ντίσκο. Δεν σκοτώνονται αυτοί που βγαίνουν το βράδυ για να πάνε σε ένα σινεμά ή σε μια ταβέρνα, κι ας γυρίσουν σπίτι τους τα ξημερώματα. Σκοτώνονται αυτοί που έχουν ως τρόπο ζωής και αυτοσκοπό τη μέθη, όχι τη διασκέδαση. Σκοτώνονται αυτοί που επιδιώκουν να "φτιαχτούν" με οινοπνευματώδη ή άλλες ουσίες.Πράγματι, περισσότεροι από τους μισούς νεκρούς σε τροχαία προέρχονται από δυστυχήματα που προκαλούν οδηγοί υπό την επήρεια αλκοόλ. Ένα σημαντικό ποσοστό μεθυσμένων οδηγών αναλογεί στο σύνολο των οδικών ατυχημάτων. Και το σημαντικότερο ενώ η σχετική νομοθεσία έγινε σκληρότερη, ενώ εντάθηκαν τα αλκοτέστ στους δρόμους και οι κατασχέσεις των αυτοκινήτων καλά κρατούν, βλέπουμε ότι τα ατυχήματα υπό την επήρεια αλκοόλ δεν μειώθηκαν, αντίθετα αυξάνονται. Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΚΑΒ, από ελέγχους αλκοόλης στο αίμα οδηγών που είχαν ατύχημα κατά τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο 1997, παρατηρείται μια αύξηση κατά 113% στο ποσοστό των οδηγών με επίπεδα άνω του 0,5 και μια αύξηση 162% στο ποσοστό των κατασχέσεων - που σημαίνει ότι το τρις πάθημα δεν έγινε μάθημα.Παγκόσμια, η κύρια αιτία των τροχαίων ατυχημάτων είναι το ανθρώπινο λάθος σε ποσοστό 90%, έναντι του περιβάλλοντος και του οχήματος. Στην Ελλάδα, όταν γίνεται λόγος για τροχαία, υπάρχει συνήθως αναφορά στο περιβάλλον ή στο όχημα (ως ένα βαθμό με πολλά επικίνδυνα σημεία που δεν διορθώνονται εγκαίρως, η σήμανση, ιδιαίτερα σε θέσεις όπου εκτελούνται έργα είναι ελλιπής έως ανύπαρκτη, οι διαχωριστικές νησίδες απουσιάζουν, το σύστημα εκπαίδευσης των οδηγών νοσεί, τα διπλώματα οδήγησης χορηγούνται κατά κύριο λόγο με τη μέθοδο της εξαγοράς των υπαλλήλων, τα οχήματα είναι παλιά με ό,τι αυτό συνεπάγεται). Ακόμη και όταν γίνεται αναφορά στον ανθρώπινο παράγοντα (υπερβολική ταχύτητα, χρήση αλκοόλ, ζώνες ασφαλείας, κ.λπ.) σπάνια τίθενται ερωτήματα όπως "γιατί να οδηγεί κανείς γρήγορα ή υπό την επήρεια αλκοόλ;"Το βάρος της συγκεκριμένης έρευνας στράφηκε ακριβώς στη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των παραγόντων που τη διαμορφώνουν ώστε αυτή να ευθύνεται σε τόσο υψηλά ποσοστά για τα τροχαία (τέσσερα στα έξι ατυχήματα). Από τα στατιστικά στοιχεία ως ηλικιακή ομάδα με τα συχνότερα ατυχήματα προβάλλει εκείνη των 18 έως 24 ετών. Έτσι, ειδικά εκπαιδευμένοι ερευνητές του ΤΕΙ Αθηνών διεξήγαγαν στην περιοχή της Αθήνας το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1997, προσωπικές συνεντεύξεις σε 241 νέους οδηγούς ηλικίας 18 έως 24 ετών. TO 64% των οδηγών ηλικίας 18-24 ετών έχει πάθει ένα τουλάχιστον τροχαίο ατύχημα. Σύμφωνα με έρευνα, το αλκοόλ και οι ξαφνικές μετακινήσεις είναι οι κύριες αιτίες δυστυχημάτων
Ο τρόπος ζωής Μελετήθηκε λεπτομερώς ο τρόπος ζωής των νέων(σπορ, μουσική, κινηματογράφος, ανάγνωση βιβλίων, χορός, αυτοκίνητα, ντύσιμο και στιλ, νοικοκυριό, χρήση αλκοόλ και άλλων ουσιών , πολιτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις), καταγράφηκαν τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, το εκπαιδευτικό τους επίπεδο και η απασχόληση τους, ενώ ξεχωριστά και επισταμένως μελετήθηκε η οδική τους συμπεριφορά. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.Ναι πράγματι, οι νέοι 18 έως 24 ετών παθαίνουν συχνότατα ατυχήματα. Ένα τουλάχιστον τροχαίο έχει το 64% αυτών. Το 25% έχει δύο ατυχήματα, το 7% τρία, ενώ πάνω από τέσσερα έχει το 4% των νέων. Βέβαια δεν έχουν όλοι οι νέοι ατυχήματα. Όπως αποδείχθηκε, όλα έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής τους. Περισσότερες πιθανότητες να πάθουν τροχαίο ατύχημα αποδείχθηκε ότι έχουν δύο ομάδες νέων: κατ' αρχήν τα άτομα που σε υψηλό βαθμό ακολουθούν τον τρόπο ζωής που συνδέεται με το αλκοόλ, δηλαδή καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες οινοπνευματωδών στη διασκέδασή τους τόσο τα Σαββατοκύριακα όσο και στη διάρκεια της εβδομάδας, που καπνίζουν και "φτιάχνονται" με ουσίες, και έπειτα τα άτομα που συχνότερα οδηγούν για άλλες δραστηριότητες πέραν της διασκέδασης και της εργασίας (από και προς εκδήλωση, συγκέντρωση, γεγονός). Πράγματι, το υψηλότερο ποσοστό των νέων που είχαν τροχαίο ατύχημα (42%), οδηγούσαν γι' αυτές τις άλλες δραστηριότητες (έκτακτες κοινωνικές), ενώ ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά των νέων που είχαν ατύχημα (8%) μετακινούνταν με σκοπό τη διασκέδαση σε ντίσκο, μπαρ, χορό, πάρτι…Οι προσεκτικοί Τις λιγότερες πιθανότητες να πάθουν ατύχημα έχουν οι νέοι που ακολουθούν τον τρόπο ζωής που οι ερευνητές ονόμασαν "κουλτούρα" (ακούνε ροκ ή κλασική μουσική, πηγαίνουν σε συναυλίες, αγοράζουν δίσκους και κασέτες, βλέπουν ταινίες κοινωνικού και ρομαντικού περιεχομένου, πηγαίνουν συχνά σινεμά και θέατρο, διαβάζουν βιβλία). Αυτοί οι νέοι δήλωσαν επίσης ότι οδηγούν προσεκτικά (με την ίδια ταχύτητα και επιδεξιότητα με το μέσο όρο των υπόλοιπων οδηγών (42% και 43% αντίστοιχα) και ότι φορούν ζώνες ασφαλείας. Μικρές επίσης πιθανότητες να πάθει τροχαίο ατύχημα έχει η ομάδα των νέων που ακολουθεί έναν ορθόδοξο τρόπο ζωής (που εκκλησιάζεται, νηστεύει κ.λπ.). Το φύλο, κατά τους ερευνητές, δεν παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο στις πιθανότητες για ατύχημα, κάτι που καταρρίπτει την εικόνα του άρρενα νεαρού οδηγού ο οποίος παθαίνει ή προκαλεί ατυχήματα. Η έρευνα επίσης καταρρίπτει τη διαδεδομένη αντίληψη ότι η επιθετικότητα κατά την οδήγηση προκαλεί ατυχήματα. Κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε. Ένας άλλος μύθος, τον οποίο καταρρίπτει η έρευνα αφορά στη συσχέτιση ατυχήματος και νυχτερινής οδήγησης (11 μ.μ. - 5 π.μ.) η οποία καταλαμβάνει την τελευταία θέση μετά την ημερήσια οδήγηση (8 π.μ. - 6 μ.μ.), τη βραδινή (6 μ.μ. - 11 μ.μ.) και την πρωινή (5 π.μ. - 8 π.μ.). http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/corpora/corpora/content.html?t=3,3074
Β. Διαδικτυακό υλικό:
Οδική συμπεριφορά και τροχαία ατυχήματα https://latistor.blogspot.com/2017/03/blog-post_27.html
Οδική συμπεριφορά και τροχαία ατυχήματα https://latistor.blogspot.com/2017/03/blog-post_27.html
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2020
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2020
Έκφραση - Έκθεση Γ΄ Λυκείου: Ανθρώπινα δικαιώματα
Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία
- Βασικοί σταθμοί στην ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/7038?locale=el - Δικαιώματα και υποχρεώσεις [πηγή: Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή Γ΄ Γυμνασίου] http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL104/66/535,1935/
- Το Σύνταγμα της Ελλάδας και τα ανθρώπινα δικαιώματα https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/
Συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Ανθρώπινα Δικαιώματα [πηγή: Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης των Ηνωμένων Εθνών]. Η ενότητα παραπέμπει στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καθώς και σε μια σειρά από άλλα σύμφωνα και συμβάσεις που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου.Ανθρώπινα δικαιώματα [πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση]. Κείμενα για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα.Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής 'Eνωσης [πηγή: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο]Σύμβαση για την Προστασiα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών [πηγή: Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων]Φορείς
Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (επίσημος δικτυακός τόπος). Διαθέσιμος σε 6 γλώσσες, στις οποίες δεν περιλαμβάνονται τα ελληνικά.Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης των Ηνωμένων Εθνών (επίσημος δικτυακός τόπος)Διεθνής Αμνηστία - ελληνικό τμήμα (επίσημος δικτυακός τόπος)Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (επίσημος δικτυακός τόπος)Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (επίσημος δικτυακός τόπος). Διαθέσιμος στα αγγλικά και στα γαλλικά.«Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (λήμμα) [πηγή: Βικιπαίδεια]- Ο ρόλος των μη κυβερνητικών οργανώσεων για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, π.χ. της Διεθνούς Αμνηστίας, της οργάνωσης "Γιατροί χωρίς Σύνορα", της Green Peace κ.ά.
- Ο ορισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
http://gr.humanrights.com/what-are-human-rights/
Β. Διαδικτυακό υλικό:
Γ. Θέμα Πανελληνίων εξετάσεων
Έλλειμμα ανθρωπιάς (2014): Εξετάσεις Γ΄ τάξης Ημερησίου Λυκείου
Δ. Κείμενα:
Π.Κονδύλης – Περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων
https://antikleidi.com/2016/09/10/human_rights/
Διαφημιστικές καμπάνιες με έντονα κοινωνικά μηνύματα v2
https://antikleidi.com/2015/09/29/kinonika_minimata2/
Σε ποιον ανήκει το σώμα μας;
https://www.protagon.gr/apopseis/se-poion-anikei-to-swma-mas-44341711297
Ε. Προτεινόμενες ταινίες
«Ο Πιανίστας» (The Pianist - 2002) του Ρόμαν Πολάνσκι
Β. Διαδικτυακό υλικό:
Έκθεση Γ΄ Λυκείου: Ανθρώπινα Δικαιώματα
Ανθρώπινα δικαιώματα: Εποπτικός πίνακας - Ιστορική αναδρομή
Γ. Θέμα Πανελληνίων εξετάσεων
- Παιδική εκμετάλλευση (2002): Εξετάσεις Γ΄ τάξης Εσπερινού Ενιαίου Λυκείου
- Ανθρωπισμός - εθελοντισμός (2007): Εξετάσεις Γ΄ τάξης Ημερησίου Λυκείου http://apps1.minedu.gov.gr/themata/them_glo_c_gen_hmer_no_070519.pdf
Έλλειμμα ανθρωπιάς (2014): Εξετάσεις Γ΄ τάξης Ημερησίου Λυκείου
- Ενδοσχολική βία (2014): Εξετάσεις Εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (Ομάδα Α΄) και μαθημάτων ειδικότητας Επαγγελματικών Λυκείων (Ομάδα Β΄)
http://apps1.minedu.gov.gr/themata/them_glo_epal_c_hmer_no_1405.pdf
- AMEA - 2015: Επαναληπτικές εξετάσεις Γ΄τάξης Ημερησίου Λυκείου
Δ. Κείμενα:
Π.Κονδύλης – Περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων
https://antikleidi.com/2016/09/10/human_rights/
Διαφημιστικές καμπάνιες με έντονα κοινωνικά μηνύματα v2
https://antikleidi.com/2015/09/29/kinonika_minimata2/
Σε ποιον ανήκει το σώμα μας;
https://www.protagon.gr/apopseis/se-poion-anikei-to-swma-mas-44341711297
Ε. Προτεινόμενες ταινίες
«Ο Πιανίστας» (The Pianist - 2002) του Ρόμαν Πολάνσκι
«12 Χρόνια Σκλάβος» (12 Years a Slave - 2013) του Στιβ ΜακΚουίν
«Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» (I, Daniel Blake - 2016) του Κεν Λόουτς
«Ταξί στην Τεχεράνη» (Taxi Tehran - 2015) του Τζαφάρ Παναχί
«Μανταρίνια» (Mandariinid / Tangerines - 2013) του Ζάζα Ουρουσάντζε (Εσθονία)
Ντοκιμαντέρ και Ανθρώπινα Δικαιώματα
https://tvxs.gr/news/sinema/ta-anthropina-dikaiomata-sto-festibal-ntokimanter-thessalonikis
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2020
5. Η Εικονομαχία (726-843)
5. Η Εικονομαχία from Kvarnalis75
ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:
ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:
- http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B131/756/4970,22644/
- Χρονολόγιο-Ιστοριογραμμή της Εικονομαχίας: http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8183
- Ανάγνωση ιστορικών πηγών (Εικονομαχία) : http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8351
- Όψεις του αστικού και αγροτικού χώρου στο Βυζάντιο: http://www.archaiologia.gr/wp-content/uploads/2011/06/35-7.pdf
- Το Γλωσσάριο της «Εικονομαχίας» : http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8352
- ΥΜΝΟΣ : ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/6331
Έκφραση- Έκθεση Γ΄ Λυκείου: Παιδεία - Εκπαίδευση
Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία
- ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
- ΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ
http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C109/67/540,1955/
- Διδάσκοντας ανθρωπισμό http://www.study4exams.gr/mod_greek/course/view.php?id=33
- Θεματικοί κύκλοι: ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A110/599/3943,17558/
Β. Διαδικτυακό υλικό:
- Έκθεση Γ΄ Λυκείου: Παιδεία – Εκπαίδευση
- Μαρία Κάππου: Παιδεία και εκπαίδευση
https://mariakappou.gr/wp-content/uploads/2020/01Οι 15+1 πίνακες των δασκάλων
https://antikleidi.com/2015/10/05/pinakes_daskalon/
https://antikleidi.com/2015/10/05/pinakes_daskalon/
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2020
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020
4. Οι αραβικές κατακτήσεις και οι συνέπειές τους
- ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ
- Διαδραστικά σχολικά βιβλία http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B131/756/4970,22643/
- Αραβική εξάπλωση (ιστοριογραμμή) http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8978
- Το υγρό πυρ http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8684
- Πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις Βυζαντινών και Αράβων http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8973
- Η Άνοδος του Ισλάμ http://www.explorethemed.com/RiseIslamEl.asp
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2020
Πρώτη Θεματική Ενότητα-Εισαγωγή: Τι είναι η Φιλοσοφία και σε τι χρησιμεύει;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Ξεκινώντας από την απορία
Διδακτική πρόταση: Να αξιοποιηθούν οι εικόνες του σχολικού βιβλίου και να επιχειρήσουν οι μαθητές/τριες κατά ομάδες να τις προσεγγίσουν και να τις σχολιάσουν όχι από άποψη τεχνοτροπίας ή καλλιτεχνικού ρεύματος, αλλά αξιοποιώντας τις γνώσεις που αποκόμισαν από τη συγκεκριμένη θεματική ενότητα ως ερεθίσματα για το τι είναι η φιλοσοφία. Ο σχολιασμός των ομάδων μπορεί να έχει και τον χαρακτήρα παρουσίασης με τις αντίστοιχες εικόνες (από την ψηφιακή έκδοση του σχολικού βιβλίου) μέσα στην τάξη με τη χρήση λογισμικού προβολής ή και βίντεο.
Ενδεικτικές λέξεις κλειδιά γύρω από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί η προβληματική της πρώτης θεματικής ενότητας: αμφισβήτηση της φιλοσοφίας, απορία, γνωσιολογία, ερωτήματα ανοιχτά, θεωρία, κοινωνικός ρόλος φιλοσοφίας, οντολογία, πρακτική φιλοσοφία, πράξη, σοφία, τέχνη του βίου, υπόθεση, χρησιμότητα της φιλοσοφίας
Δείτε επίσης:
https://fliphtml5.com/xpqa/amro/basic
https://lambrinim.wordpress.com/2016/11/03/%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%B2%CE%84-%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-1-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CF%89/
http://alldayschool.blogspot.com/2015/09/11.html
- Ενότητα πρώτη: Η ιδιαιτερότητα της φιλοσοφικής σκέψης.
- Ενότητα δεύτερη: Βασικοί στόχοι της φιλοσοφικής δραστηριότητας.
- Ενότητα τρίτη: Κλάδοι της φιλοσοφίας και επιστήμες: 1. Βασικοί κλάδοι της Φιλοσοφίας 3. Φιλοσοφία και επιστήμες
- Ενότητα τέταρτη: Φιλοσοφία και κοινωνία: 1. Αμφισβητήσεις της αξίας της φιλοσοφίας 2. Η χρησιμότητα της φιλοσοφίας.
Διδακτική πρόταση: Να αξιοποιηθούν οι εικόνες του σχολικού βιβλίου και να επιχειρήσουν οι μαθητές/τριες κατά ομάδες να τις προσεγγίσουν και να τις σχολιάσουν όχι από άποψη τεχνοτροπίας ή καλλιτεχνικού ρεύματος, αλλά αξιοποιώντας τις γνώσεις που αποκόμισαν από τη συγκεκριμένη θεματική ενότητα ως ερεθίσματα για το τι είναι η φιλοσοφία. Ο σχολιασμός των ομάδων μπορεί να έχει και τον χαρακτήρα παρουσίασης με τις αντίστοιχες εικόνες (από την ψηφιακή έκδοση του σχολικού βιβλίου) μέσα στην τάξη με τη χρήση λογισμικού προβολής ή και βίντεο.
Ενδεικτικές λέξεις κλειδιά γύρω από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί η προβληματική της πρώτης θεματικής ενότητας: αμφισβήτηση της φιλοσοφίας, απορία, γνωσιολογία, ερωτήματα ανοιχτά, θεωρία, κοινωνικός ρόλος φιλοσοφίας, οντολογία, πρακτική φιλοσοφία, πράξη, σοφία, τέχνη του βίου, υπόθεση, χρησιμότητα της φιλοσοφίας
Δείτε επίσης:
https://fliphtml5.com/xpqa/amro/basic
https://lambrinim.wordpress.com/2016/11/03/%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%B2%CE%84-%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-1-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CF%89/
http://alldayschool.blogspot.com/2015/09/11.html
Συνθήματα σε τοίχους
https://synthimata-se-toixous.blogspot.com/p/koinonika.html
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2020
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (565-1815). ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΕΝ (565-843). 2. Η βασιλεία του Ηράκλειου (610 641)
2. Η βασιλεία του Ηράκλειου (610 641), from Kvarnalis75
Εξερευνώντας τον κόσμο του Βυζαντίου: Στρατός
http://exploringbyzantium.gr/EKBMM/Page?name=ypomeleti&lang=gr&id=14&sub=613&level=1
Οδηγός ανάγνωσης των γραπτών ιστορικών πηγών
http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/11157
Θεσμός θεμάτων
http://www.ime.gr/chronos/09/gr/p/610/main/p4a.html
Εξερευνώντας τον κόσμο του Βυζαντίου: Στρατός
http://exploringbyzantium.gr/EKBMM/Page?name=ypomeleti&lang=gr&id=14&sub=613&level=1
Οδηγός ανάγνωσης των γραπτών ιστορικών πηγών
http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/11157
Θεσμός θεμάτων
http://www.ime.gr/chronos/09/gr/p/610/main/p4a.html
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2020
Usurum - Στην Αθήνα
Ζωντανή ηχογράφηση - βιντεοσκόπηση στην Καλλιδρομίου, την ώρα που σουρουπώνει και η λαϊκή μαζεύει τους πάγκους της.
"Όταν τελειώνει η λαϊκή και μέχρι να φτάσουν τα οχήματα καθαρισμού στο δρόμο, υπάρχει ένα μαγικό δεκάλεπτο όπου οι πωλητές μαζεύουν τους πάγκους τους, μερικοί πηγαίνουν για ένα καφέ ή ένα τσίπουρο κρατώντας τα ψώνια τους, άλλοι απλά στέκονται στο δρόμο να μιλήσουν για λίγο με κάποιο γνωστό. Όλα αυτά σε έναν άδειο από αυτοκίνητα δρόμο αλλά γεμάτο χρώματα, φωνές και ομιλίες. Σε αυτό το δεκάλεπτο καθίσαμε με τις κιθάρες μας και τις φωνές και είπαμε ένα τραγούδι για τη δική μας Αθήνα
1. Οι διάδοχοι του Ιουστινιανού και η κρίση της Αυτοκρατορίας (565-610)
Δείτε επίσης:
Πρώιμη βυζαντινή περίοδος. Εισαγωγή:
Οι Σλάβοι (8ος - 9ος αιώνας μ.Χ.)
Οι σλαβικές εγκαταστάσεις στον ελλαδικό χώρο και τα δάνεια της ελληνικής από τη σλαβική γλώσσα
Μερικές οδηγίες για την επεξεργασία των πηγών στην Ιστορία Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών
οι πηγές στην ιστορία from nmasaouti
http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-lor-8521-11167
Δείτε επίσης την εξαιρετική παρουσίαση
- Οι μορφές και τα είδη των ιστορικών πηγών
http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-lor-8521-11167
Δείτε επίσης την εξαιρετική παρουσίαση
- Ιστορία Κατεύθυνσης: Η ανάλυση των ιστορικών πηγών. Παράδειγμα (Αγροτικό)
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2020
Χάρης Κατσιμίχας - Χρήστος Θηβαίος | Γοητευμένοι απ'το βυθό
Ποίηση: Αργύρης Χιόνης
Μουσική - Μελοποίηση: Χάρης Κατσιμίχας
Ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος
Παραγωγή: Θάνος Μικρούτσικος
Κυριακή 28 Ιουνίου 2020
Σάββατο 27 Ιουνίου 2020
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2020
Μαρία Πολυδούρη: Μιχάλης Κουμπιός - Αχ! η καρδιά μου
Δώρα Σελλά
Η Μαρία Πολυδούρη, που γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1902, «έχει από καιρό περάσει στην περιοχή του λογοτεχνικού μύθου: είναι το σύμβολο της πρόωρα χαμένης ομορφιάς και του μοιραίου έρωτα, της σπαταλημένης νεότητας και της αυθεντικής ποιητικής κατάθεσης» γράφει η Χριστίνα Ντουνιά, καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, στο βιβλίο της «Μαρία Πολυδούρη - Τα ποιήματα».
Σήμερα θα ακούσουμε ένα από τα πιο ωραία ποιήματά της, από τη συλλογή της «Οι τρίλλιες που σβήνουν» (1928), μελοποιημένο από τον Μιχάλη Κουμπιό όπως ακριβώς του ταιριάζει και ερμηνευμένο έξοχα από την Κατερίνα Γιαμαλή, που περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Ζωγραφιστά τραγούδια» (2009).
ΑΧ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
Ἄχ, ἡ καρδιά μου νοσταλγεῖ,
τώρα ποὺ φεύγει ἡ μέρα,
τὸ ροδινὸ ξημέρωμα,
τὸν ἥλιο, τὸν αἰθέρα.
Τὰ παιδικὰ χαμόγελα,
τὸ κύμα ποὺ ἀπαντοῦσε
στὸ φλοίσβημα τῆς πρόσχαρης
φωνούλας μας ποὺ ἀχοῦσε.
Τὴ βάρκα ποὺ λικνίζοταν
στὴ μέθη μας τοῦ ὀνείρου,
τὸ ἁβρὸ τραγούδι ποὺ ἔσμιγε
τὴ σιγαλιὰ τοῦ ἀπείρου.
Τὴ χαραυγὴ ποὺ ρόδιζε
τὰ σεντεφένια πλάτια,
τὴν πεθυμιὰ τὴν ἄχραντη
στ᾿ ἀγγελικά μας μάτια.
Ἄχ, ἡ καρδιά μου νοσταλγεῖ,
τώρα ποὺ ἡ μέρα σβήνει,
τῆς ὀμορφιᾶς τὸ πέρασμα,
τὴ νειότη ποὺ μ᾿ ἀφήνει.
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020
Τρίτη 23 Ιουνίου 2020
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020
Τρίτη 16 Ιουνίου 2020
Paterson του Jim Jarmusch (ένα κείμενο της Ελίζας Σικαλοπούλου)
Το σφυρί συνδέεται ήδη με το καρφί και το καρφί, κι αυτό με τη σειρά του, ήδη με τον τοίχο, όπως το σπίτι με τον κόσμο.
– ελεύθερη απόδοση από Martin Heidegger, Είναι και Χρόνος, Division Ι.
Τι θαυμάσιο
Κόβω ξύλα
Ανάβω φωτιά.
– Γιαπωνέζικο χαϊκού
Ι.
Ένας άνδρας κάθεται σε ένα παγκάκι. Στο χέρι του, ένα τετράδιο, προσεκτικά γραμμένο. Το τραγούδι ενός καταρράκτη από απέναντι. Καμία αναμονή, καμία έκσταση της μελετημένης έμπνευσης, καμία προσπάθεια. Οι σκέψεις του, κοχλάζουσες αντηχήσεις, σαν ήχος νερού που ρέει μέσα στη φαντασία. Τα μεγάλα γεγονότα λείπουν γιατί δεν είναι τόσο ηχηρά.
ΙΙ.
Κρυφοί κανόνες, σιωπηλά εμπεδωμένοι, και ντελικάτη φιλοσοφική διάθεση συνθέτουν την καρδιά της ποιητικής του Paterson, στην οποία ο ομώνυμος πρωταγωνιστής, οδηγός Transit αστικού λεωφορείου και ποιητής εξ ενστίκτου, περιδιαβαίνει τη μικρή επαρχιακή του πόλη παρατηρώντας τα διεσπαρμένα κομμάτια της να αποκαλύπτονται στη φιλήσυχη, τοπική του ύπαρξη: η εγκάρδια σχέση με τη γυναίκα του, οι φίλοι και θαμώνες του μπαρ, ο σκύλος του, η καθημερινή συναναστροφή με συναδέλφους και επιβάτες στο λεωφορείο, συστήνουν την προσωπική του μυθολογία, ενώ η γενναιόδωρη παράδοσή του στους όρους της καθημερινής ζωής εγγράφεται μέσα από την αυστηρά κυκλική δομή της αφήγησης, επιτρέποντας την είσοδό του σε όλες τις φευγαλέες λεπτομέρειες. Κλείνοντας μέσα της επτά επεισόδια σαν ποιητικές στροφές, σε επτά ημέρες, η ποίηση της ταινίας συναντά στη μεγάλη κλίμακα την ποίηση του Jarmusch, και συμπυκνώνει τη μοντέρνα ερωτηματοθεσία για μια μη αντικειμενική αναπαράσταση του κόσμου, την αποδυνάμωση της κυριαρχίας του βλέμματος σε κάτι καθολικά δοσμένο.
ΙΙΙ.
Μια φαινομενολογική προβληματική σκέπει την πόλη του Paterson, όπου οι θνητοί ζουν κάτω από τους θεούς και τον ουρανό, εν μέσω ενός ήδη πάντα κατασκευασμένου κόσμου, πάνω στη γη και μαζί με τους άλλους (Gewiert). Τίποτε δεν είναι διαχωρισμένο από το άλλο μέσα στο συν-είναι της καθημερινής δοσοληψίας, της ποίησης του κόσμου, που εκφράζεται μέσα στο τετριμμένο της δημόσιας σφαίρας και την ερωτική οικειότητα της κοινής ζωής. Κάθε σκηνή φέρει τα πανομοιότυπα μοτίβα μιας στοιχειώδους “δράσης”, όπως το απαλό ξύπνημα στο κρεβάτι που μυρίζει Κυριακή, η καθημερινή πορεία στη δουλειά, τα ποιήματα που αναβλύζουν κάθε μέρα μέσα απ’ τις διπλοτυπίες του καταρράκτη από μια ζωή καθ’ όλα ουδέτερη, στα κατακόρυφα μήκη των χρωμάτων που ρέουν σα βροχή από την κοσμική ψυχή για να συναντηθούν με το χωμάτινο στοιχείο.
IV.
Ο χρόνος γλιστράει γλυκά σαν το σεντόνι, στις παρυφές των ωραρίων, καθώς, όπως και στην τέχνη, έτσι και στη ζωή η επιλογή της εστίασης είναι ανοικτός φάκελος. Έτσι, κάθε μικρή επαναληπτικότητα ανανεώνει τα δεδομένα της, εφόσον ο ήρωας έχει ήδη αφιερωθεί στην ερμηνεία τους, πολλές φορές αισθανόμενος ότι βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διάχυτου, αστείρευτου σουρεαλισμού που τον κάνει να μειδιά και να ομορφαίνει. Η ταινία δεν έχει τις αξιώσεις μιας άσκησης ύφους. Ακόμη κι αν τα φαινόμενα, το αντιληπτικό πράγμα δε μεταμορφώνονται, η ίδια η ποιητική ματιά τα στολίζει με τη λεπτή αξία μιας νέας νοηματοδότησης. Η χρήση της μεταφοράς στα ποιήματά του αγγίζει το φλοιό του κόσμου και, συγχρόνως, αφήνει το αίνιγμα ανέγγιχτο.
Η μεταβλητότητα, άπιαστο, μαύρο πουλί της εύθραυστης φωλιάς μας, είναι η μεγαλύτερη σταθερά της διαρκούς κίνησης του Είναι. Ο σταθερός ρυθμός και το χαμηλών τόνων μουσικό ύφος της ταινίας ξύνει την κασίδα του πάνω στη γιαπωνέζικης προέλευσης ιδέα του mujō (transience), που, στη βουδιστική υπαρξιακή τυπολογία, περιγράφει τη γέννηση και τη φθορά όλων των πραγμάτων γύρω από μία κοινή ρίζα, το φευγαλέο, χωρίς ουσία, ασταμάτητα μεταβαλλόμενο πυρήνα που είναι για την κατανόησή μας, ό,τι σημαίνει ένα φορτωμένο κεφάλι μέσα στη θηλιά του θανάτου. Ο έρωτας του Paterson είναι το μέσο της αποκαλυπτικότητας και της επαφής με το Είναι και ο πρωταγωνιστής ζει ασυνειδήτως με τη συναίσθηση της γλωσσικής και βιοτικής ακροβασίας ανάμεσα στη μεταφορά και την κυριολεξία, το φευγαλέο και το στερεωμένο.
VI.
Η ηρεμία του βρίσκεται στην αιχμή μεταξύ των ζωντανών και νεκρών παρόντων, που φέρνουν στη ζωή τα δίδυμα από το όνειρο της γυναίκας του στο ξύπνημα της νέας ζωής. Η πρώτη και η τελευταία σελίδα του τετραδίου είναι ίδιες, χάρτινες, υλικές, άγραφες, θεωρητικά αταξινόμητες, προεκτάσεις του χεριού μιας κρυμμένης νόησης. Φθορά ή αφθαρσία, η διάζευξη παραμένει πυρηνική. Η αρμονία των διπόλων στην ταινία (δίδυμα αδέρφια, άσπρο-μαύρο, αρσενικό-θηλυκό), μια δυαδικότητα χαρακτηριστική της δημιουργικής τάξης, είναι μια σπουδή πάνω στη διυποκειμενικότητα, που κορυφώνεται στη σκηνή του αφοπλισμού στο μπαρ ως βία της φιλειρηνικής φύσης κατά της διατάραξης μιας αέρινης, ενυπάρχουσας κοσμικής ισορροπίας.
VII.
The Line
There’s an old song
my grandfather used to sing
that has the question,
“or would you rather be a fish?”
In the same song
is the same question
but with a mule and a pig,
but the one I hear sometimes
in my head is the fish one.
Just that one line.
Would you rather be a fish?
As if the rest of the song
didn’t have to be there.”
Τελικά, η συμφιλίωση του Paterson με τη ρευστότητα των πραγμάτων δοκιμάζεται όταν ο σκύλος καταστρέφει το τετράδιό του. Η στάση που διατηρεί δεν είναι ψύχραιμη, αλλά φιλοσοφημένη, και η ίδια η ζωή θα γεμίσει εμπιστευτικά τα κενά της για να του προσφέρει εξισορρόπηση. Το νέο ποίημα είναι ακριβώς περιγεγραμμένο με το μελαγχολικά όμορφο και ασύλληπτο σχήμα που έχουν τα δώρα της ζωής μέσα στην κυκλικότητα της αρχής και του τέλους τους. “Ή θα ήθελες να είσαι ψάρι;” Το μόνο που στοιχειοθετείται στη μνήμη, είναι το μόνο που είναι κοντά του. Κατ’ αυτό τον τρόπο, το ερώτημα με τα κατηγορήματά του τίθεται ως διάζευξη μεταξύ γενών, όμως αυτός θυμάται μόνο το στίχο που τον αφορά και, μαγικά, τον οδηγεί πάντοτε μέσα στον εαυτό του, σαν ακούσια υπαρξιακή επιλογή. Είναι βουβός, υδάτινος δεσμός που έρχεται από κάπου πολύ μακριά, απ’ την πρώτη δημιουργία, από τις τεκτονικές πλάκες του κόσμου που χτυπούν σαν τον ήχο που γεννούν τα πρώτα δύο βράγχια στην πρώτη ανάσα του σύμπαντος.
Πηγή: http://cinephilia.gr/index.php/tainies/amerika-2/6892-paterson-tou-jim-jarmusch-ena-keimeno-tis-elizas-sikalopoylou#
Πηγή: http://cinephilia.gr/index.php/tainies/amerika-2/6892-paterson-tou-jim-jarmusch-ena-keimeno-tis-elizas-sikalopoylou#
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2020
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020
Δήμητρα Αθανασοπούλου: "Καμία πατρίδα για την τρίτη ηλικία"
Στην «Μπαλάντα του Ναραγιάμα», μια 70χρονη ανεβαίνει στην κορυφή ενός βουνού για να ξεψυχήσει, με απώτερο στόχο ο θάνατός της να επιτρέψει την επιβίωση ενός νεότερου και πιο παραγωγικού μέλους της κοινότητας. Το φιλμ του Σοχέι Ιμαμούρα αναφέρεται σε μια παλαιά ιαπωνική πρακτική που έχει τις ρίζες της σε περιόδους ξηρασίας και λιμού και επέβαλε μια «εθελούσια διακοπή τού εγώ» των γηραιών και εξασθενημένων ατόμων προς όφελος των νέων.
Ο όρος Ubasute –«εγκατάλειψη ενός ηλικιωμένου»– αποδίδει σήμερα τη σύγχρονη όψη της εθιμοτυπικής αυτής πρακτικής, η οποία επανέρχεται στο προσκήνιο με κάθε νέα φυσική καταστροφή, κρίση ή πανδημία. Η αφήγηση, ωστόσο, που νομιμοποιεί την απομάκρυνση και την εξόντωση του «περιττού Αλλου» δεν αφορά μονάχα τη μακρινή Ανατολή, αλλά και τις γειτονιές της Ευρώπης. Απλώς το αφήγημα μεταλλάσσεται σαν ιός που αποκτά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.
Κάπως έτσι, η χρόνια αγωνία του ανθρώπου να απομακρύνει τα γηρατειά από τον θάνατο σκόνταψε και πάλι πάνω σε έναν φονικό ιό. Προηγουμένως, ωστόσο, είχε σκοντάψει στην κοινωνική αναπαράσταση της τρίτης ηλικίας, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ομοιογενοποίηση των γηραιών ατόμων και την απόσυρσή τους από την παραγωγική οικονομία. Οπως και με την πολιτική διαχείριση του γήρατος και της θνητότητας.
Πόσο είναι εφικτό να μην εγκλωβιζόμαστε στον κυρίαρχο λόγο που επενεργεί στην ταυτότητα των ηλικιωμένων ατόμων νομιμοποιώντας τον εξοστρακισμό τους;
«Οι ηλικιωμένοι δαιμονοποιούνται, χειραγωγούνται και θεωρούνται βάρος για την κοινωνία στο Ηνωμένο Βασίλειο». Σε αυτή τη φράση συνοψίζονται τα ευρήματα μιας αναφοράς που δημοσιεύτηκε σε άρθρο του Guardian για τις παρενέργειες των επιβλαβών στερεοτύπων που αναπαράγονται εν μέσω της νέας δυστοπικής συνθήκης και δεν αφορούν μόνο τη Μεγάλη Βρετανία. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον Covid-19 –σημειώνει η Amelia Hill στη βρετανική εφημερίδα– αναδεικνύει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους ηλικιωμένους, ενώ παράλληλα ρίχνει φως στην επίδραση που μπορούν να έχουν αυτές οι συμπεριφορές πάνω στα άτομα της τρίτης ηλικίας.
Μπορούμε, άραγε, να κοιτάξουμε πέρα από τη βιολογική όψη και να δούμε τα πρόσωπα των ηλικιωμένων πίσω από τα στερεότυπα;
Είναι ευρέως αποδεκτό πως ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται τα στερεότυπα στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις επηρεάζει σε βάθος χρόνου τις πολιτικές στρατηγικές που αναπτύσσονται. Κατ’ επέκταση, η ανομοιογένεια ενός πληθυσμού και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ατόμου χάνονται μέσα στις κοινωνικά κατασκευασμένες έννοιες. Και όσο οι ηλικιωμένοι αποτελούν μία ξεχωριστή πλην ομοιογενοποιημένη μερίδα του πληθυσμού που παύει να είναι παραγωγική, τόσο το σύγχρονο Ubasute γίνεται αναπόδραστο. Και τα στερεότυπα οικοδομούν νέα σύμπαντα διακρίσεων και αποκλεισμών.
Πολιτική διαχείριση της θνητότητας
Πώς μπορεί η ζωή ενός πληθυσμού να εκπέσει από την κατηγορία του ανθρώπινου και να μην είναι πια (η ζωή του) άξια οδύνης; Το ερώτημα είχε θέσει η Judith Butler στο κείμενο «Βία, Πένθος, Πολιτική» σε σχέση με το πώς κάποιες αφηγήσεις νομιμοποιούν τον διαχωρισμό εκείνων που πρέπει να ζήσουν από εκείνους που μπορούμε να αφήσουμε να πεθάνουν.
Πριν από λίγο καιρό στο «Γκρίζα Αυγή: Πώς το Κύμα της Γήρανσης θα μεταμορφώσει τον κόσμο», ο Πιτ Πίτερσον σημείωνε πως «η έκρηξη των γηρατειών θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία, στην κοινωνία, στις γεωπολιτικές ισορροπίες».
Η ταύτιση των ηλικιωμένων –τις τελευταίες δεκαετίες– με τη συνταξιοδότηση και τα επιβαρυμένα ασφαλιστικά ταμεία έχει οδηγήσει, ως γνωστόν, σταδιακά και ύπουλα στη δαιμονοποίησή τους.
Εν μέσω αυτού του «γκρίζου αιώνα των ηλικιωμένων» –δανεικός όρος από τον Πίτερσον– ήρθε και ο Covid-19 για να μειώσει αυτήν την πρωτοφανή αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Μαζί με τον νέο κορονοϊό ήρθαν, όμως, και η κοινωνική απομόνωση των γερόντων του κόσμου και οι ανεπαρκείς κλίνες των μονάδων εντατικής θεραπείας σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, που μεταμόρφωσαν τους ηλικιωμένους σε «σώματα που περισσεύουν». Για να μην αναφερθούμε στις συνέπειες της συναισθηματικής απομόνωσης πάνω στον εύθραυστο ψυχισμό τους.
«Πολυκαιρισμένα, εξοστρακισμένα σώματα»
«Ποτέ πριν οι άνθρωποι δεν είχαν χάσει τη ζωή τους τόσο αθόρυβα και τόσο μόνοι όσο στις ανεπτυγμένες κοινωνίες», είχε επισημάνει κάποτε ο κοινωνιολόγος Norbert Elias στη «Μοναξιά των Θνησκόντων». Και τα λόγια του είναι σαν να γράφτηκαν τώρα, το 2020, όταν οι υπερήλικοι πεθαίνουν μόνοι και μέσα στη σιωπή. Σαν «χαμένοι αριθμοί» που θρηνούνται τόσο όσο διαρκεί ένα δελτίο ειδήσεων. Ισως γιατί κανονικοποιείται –περισσότερο από ποτέ– ο εξοστρακισμός και η θυσία του γερασμένου και ασθενούς σώματος στο όνομα της φαντασίωσης του ακμαίου και υγιούς.
Κι όμως, θα έπρεπε να βιώνουν την «κορύφωση της ύπαρξής τους». Οσο όμως τα σώματά μας ιατρικοποιούνται στις νεωτερικές κοινωνίες, τα γηρατειά δεν εκλαμβάνονται ως επίγευση μιας ζωής γεμάτης, αλλά ως ασθένεια. Ετσι, τα σημάδια του γήρατος αντιμετωπίζονται ως μειονεξίες που καθιστούν τους ανθρώπους αδύναμους και εξαρτώμενους. Συνεπώς, επιτρέπεται με μεγαλύτερη ευκολία η εφαρμογή των πολιτικών κλίμακας, ενώ μειώνεται η πολιτική ευθύνη απέναντι στον θάνατο μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ανθρώπων. Ποιοι θα είναι οι «αυριανοί γέροντες», τα νέα σώματα που θα εξοστρακιστούν;
Ως γνωστόν, η παγίωση των διακρίσεων σε βάρος μιας ομάδας επιτυγχάνεται σε ένα πρώτο επίπεδο χάρη στον ρόλο της γλώσσας. Ο χώρος που καταλαμβάνουν τα «πολυκαιρισμένα σώματα-καταναλωτές συντάξεων» στο λεκτικό πεδίο είναι ένας χώρος επιφορτισμένος με ενοχή, κόπωση και σιωπή. Και ο τρόπος που υπάρχουμε μέσα στον «ηγεμονικό λόγο» μπορεί να αποβεί πιο καταστροφικός από μια πανδημία.
Είναι περισσότερο από αναγκαία, λοιπόν, μια πολιτιστική μετατόπιση στον τρόπο που βλέπουμε την τρίτη ηλικία. Τα πρόσωπα των ανθρώπων θα πρέπει να ξεχωρίζουν πέρα από τη βιολογική όψη, πέρα από τις κοινωνικές κατασκευές. Για να επιτευχθεί μια νέα συγκρότηση ταυτότητας των ηλικιωμένων, που δεν θα ταυτίζεται με την «αποσύνθεση» ή το «κοινωνικό βάρος». Για να υπάρξουν πολλές πατρίδες για την τρίτη ηλικία. Με δεδομένο, πάντα, πως το «ανθρώπινο είναι» είναι εμποτισμένο μέσα στον χρόνο, καταδικασμένο ή ευλογημένο να βιώνει την επίδραση των «καιρών» πάνω του.
Πηγή:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)