Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Παρασκευή 12 Απριλίου 2019
Τετάρτη 10 Απριλίου 2019
Ο Γενάρης του 1904
Καλλιτέχνης: Ιωαννίδης Αλκίνοος Album: ...που γι' Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός
Έτος: 2007
Στιχουργός: Καβάφης Κωνσταντίνος
Συνθέτης: Παπαδημητρίου Δημήτρης
Είδος μουσικής: Ελληνική μπαλάντα
Θεματολογία: Ζωής
Α, η νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
που κάθομαι και ξαναπλάττω με τον νου
εκείναις ταις στιγμαίς και σ’ ανταμώνω,
κι ακούω τα λόγια μας τα τελευταία κι ακούω τα πρώτα.
Απελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο.
Πως φεύγει και διαλύεται βιαστική
πάνε τα δένδρα, πάνε οι δρόμοι, παν τα σπίτια, παν τα φώτα
σβήνει και χάνετ’ η μορφή σου η ερωτική.
Πηγή: https://www.greeklyrics.gr/stixoi?view=single&tpl_view=lyric&id=10983
Δευτέρα 8 Απριλίου 2019
Σάββατο 6 Απριλίου 2019
Τα ποιήματα του Νίκου Καββαδία στο χάρτη
Ένας χάρτης με όλα τα σημεία στα οποία υπάρχουν αναφορές στα ποιήματα ου Νίκου Καββαδία, μαζί με τα συγκεκριμένα αποσπάσματα.
http://civil2006.blogspot.gr/2012/03/blog-post_19.html
Παρασκευή 5 Απριλίου 2019
Οι πολυπληθέστερες πόλεις ανά τους αιώνες!
Πώς άλλαξε η ανθρωπογεωγραφία στις μεγάλες πόλεις από το 1.500 ως σήμερα. Η μετακίνηση πληθυσμών και η κυριαρχία των αναδυόμενων αγορών. H μετάβαση από την Κωνσταντινούπολη στο... Τόκιο.
Ένα εντυπωσιακό γράφημα δείχνει τις πλέον πολυπληθείς πόλεις του κόσμου όπως αυτές εξελίχθηκαν από το 1.500 μ.χ. έως και το 2018.
Πίσω στις αρχές του 16ου αιώνα οι περισσότεροι ζούσαν στην ανατολή, είτε την Ανατολική Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική ή σε Ινδία και Κίνα. Καθώς ο αιώνας περνούσε το Πεκίνο έδινε στην Κωνσταντινούπολη τα σκήπτρα της μεγαλύτερης πόλης στον κόσμο. Κάπου εκεί Παρίσι, Λονδίνο και Νάπολι έκαναν την εμφάνισή τους στη λίστα.
Καθώς περνούσε το 1.600 το Τόκιο αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση, αλλά τα δεδομένα θα άλλαζαν εκ νέου. Η βιομηχανική επανάσταση έφερε το Λονδίνο στην τρίτη θέση και καθώς το 19ος αιώνας ξεκινούσε ο πληθυσμός ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο κατοίκους και πέντε δεκαετίες αργότερα έφτασε τα δυο εκατομμύρια.
Μπαίνουμε στον 20ο αιώνα και η Βόρεια Αμερική εμφανίζεται στο γράφημα. Σε αυτή τη χρονική στιγμή τρεις πόλης της περιοχής βρίσκονται στη λίστα και σχεδόν όλες οι υπόλοιπες είναι στην Ευρώπη. Κάπου εκεί, όμως, το Τόκιο επιστρέφει.
Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο ο πληθυσμός της πρωτεύουσας της Ιαπωνίας ήταν περίπου 10 εκατομμύρια. Διπλασιάστηκε σε μόλις 20 χρόνια και δεν άργησε πολύ να φτάσει τα 30 εκατομμύρια.
Ένα στοιχείο το οποίο προκύπτει από τα τελευταία τριάντα χρόνια που καταγράφονται στο γράφημα είναι ότι πόλεις της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης βγαίνουν από τις πρώτες θέσεις και δίνουν τη θέση τους σε άλλες από την Ασία, την Ινδία και την Λατινική Αμερική.
Copyright The Financial Times Limited 2017. All rights reserved.
Τετάρτη 3 Απριλίου 2019
Τρίτη 2 Απριλίου 2019
«Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους»
Σύμφωνα με το Samos Today, κατά τη συνεδρίαση, τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής, Γ. Χατζημιχάλης, Μ. Φλωρούς, Ι. Καμπούρης και Γ. Διονυσίου, ενημέρωσαν τους παρευρισκομένους για τις κινήσεις που έγιναν μέχρι τώρα, όπως την ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμου στις 20 Μαρτίου, το ψήφισμα συμπαράστασης από το Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου για τη δημιουργία νέας εκπαιδευτικής δομής εκτός των σχολικών κτιρίων αναφορικά με την εκπαίδευση των προσφύγων για το λίγο χρονικό διάστημα που φιλοξενούνται στη Σάμο στο κέντρο Ταυτοποίησης και την παρέμβαση του συμβουλίου για διάλογο με τους φορείς προς αυτή την κατεύθυνση.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο των γονέων από τη Σάμο
«Αγαπητοί γονείς, φίλοι, Άνθρωποι!
Καταλαβαίνουμε τον προβληματισμό του καθενός σχετικά με το μεταναστευτικό,άλλωστε όλοι το βιώνουμε, και πολύ περισσότερο μετά και την ένταξη των παιδιών προσφύγων – μεταναστών στα σχολεία μας.
Ως γονείς όμως, δεν μπορούμε παρά να στηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των παιδιών στην μόρφωση και την ένταξή τους στις ήδη υπάρχουσες σχολικές δομές, με ευθύνη του κράτους.
Δεν τα θεωρούμε εξ ορισμού άρρωστα και φορείς μεταδιδόμενων ασθενειών.
Δεν τα ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα παιδιά επειδή είχαν διαφορετική τύχη.
Θέλουμε να ενταχτούν στην κοινωνία και στα σχολεία για να αισθανθούν ξανά παιδιά.
Ζητάμε την ένταξή τους στο σχολείο εφόσον θα έχουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα.
Θέλουμε να αποκομίσουν όλα τα οφέλη που προκύπτουν από τη φοίτηση στο σχολείο και τα οποία δε συνίστανται μόνο στην απόκτηση γνώσεων, αλλά γενικότερης παιδείας, καθώς και κοινωνικών δεξιοτήτων που οδηγούν στην ομαλή κοινωνικοποίηση
Δεν θεωρούμε λύση τη δημιουργία μιας άλλης δομής που οδηγεί στην γκετοποίησή τους.
Ακούμε αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει πρώτα να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών στο ΚΥΤ (κάτι με το οποίο αναμφισβήτητα συμφωνούμε όλοι) και μετά να έρθουν στο σχολείο. Ας σκεφτούμε ότι:
→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα, τα οποία αντιμετωπίζουν στα σπίτια τους βασικά θέματα διαβίωσης (τα τελευταία χρόνια μαθαίνουμε για παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία ή πολύ πρόσφατα ακούσαμε για τη μαθήτρια στον Βόλο που διάβαζε στον δρόμο, κάτω από το φως της λάμπας, γιατί δεν είχε ρεύμα στο σπίτι της).
→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα που υφίστανται βία και κακοποίηση στα σπίτια τους.
→ Υπάρχουν παιδιά τσιγγάνων, Ρομά, Πομάκων που ζώντας σε άθλιες συνθήκες και μέσα σε σκηνές πήγαν και συνεχίζουν να πηγαίνουν στα σχολεία μας απολαμβάνοντας το αγαθό της μόρφωσης.
Τι λέμε σε αυτά τα παιδιά; “Λύστε πρώτα τα προβλήματά σας και μετά ελάτε στο σχολείο”; Φυσικά και όχι! Το σχολείο, έστω και στις λίγες ώρες λειτουργίας του, παρέχει ανθρωπιά, ζεστασιά, θαλπωρή, είναι το καταφύγιο, το “άσυλο” για τις παιδικές ψυχές. Δεν είναι δυνατόν να θέλουμε να τους στερήσουμε το μόνο καλό που τους συμβαίνει, το μόνο που τα βοηθά να νιώθουν ανθρώπινα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καλύψει όλες τις νόμιμες οδούς διαμαρτυρίας. Γιατί να προχωρήσουμε και πάλι σε μια παράνομη και ακραία μορφή όπως η αποχή; Μια διαμαρτυρία που θα μας θέσει και πάλι απέναντι στους συνανθρώπους μας ενώ στην πραγματικότητα θα τους θέλαμε όλους δίπλα μας. Η αποχή δεν έβγαλε πουθενά. Αντίθετα στιγμάτισε και χώρισε τον τόπο μας στα δύο.
Ενδιαφερόμαστε για τις συνθήκες ζωής των προσφύγων – μεταναστών. Όχι για το που θα πάνε σχολείο και για το αν θα κάνουν παρέα τα παιδάκια μεταξύ τους. Αν πράγματι είναι τόσο βάσιμες οι ανησυχίες για την μεταφορά μεταδιδόμενων νοσημάτων από τα παιδιά αυτά και υπάρχει φόβος ότι ο καθένας μπορεί κάτι να νοσήσει, τότε ας αναλογιστούμε πως και τα παιδιά αστυνομικών, λιμενικών, οδηγών λεωφορείων, ταξί και ΚΤΕΛ, πυροσβεστών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων στο νοσοκομείο και στο ΚΥΤ, επαγγέλματα που έρχονται συνέχεια σε επαφή με μετανάστες, θα έπρεπε ίσως να οδηγηθούν σε διαφορετικό χώρο για την μόρφωση τους.
Ας μην είμαστε λοιπόν ανοιχτοί σε σκέψεις τέτοιες. Ας ακούμε με περισσότερη προσοχή εκπαιδευτικούς και γιατρούς τους μόνους πραγματικά αρμόδιους επί του θέματος. Είναι παράλογο να τα βάζουμε με τα θύματα, δηλαδή με τα παιδιά κι όχι με τους θύτες και τους πραγματικούς ενόχους που δημιουργούν πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά.
Πρέπει να στοχεύσουμε την κυβέρνηση, τους φορείς, τις υπηρεσίες. Αυτοί ευθύνονται για τον εγκλωβισμό των ανθρώπων στα νησιά, για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους και κυρίως για την ελλιπέστατη πληροφόρηση προς όλους εμάς. Δεν είναι δυνατόν να αντιδρούμε αποκλείοντας ή γκετοποιώντας τα. Έχουν ήδη καταγραφεί στην μνήμη τους από αυτή την τρυφερή ηλικία, ο ξεριζωμός, οι διώξεις, η καταστροφή, ο θάνατος δικών τους ανθρώπων αλλά και οι άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν καθημερινά στο hotspot του νησιού. Συνθήκες και γεγονότα που δεν θέλαμε σε καμία περίπτωση να ζήσει κανένα παιδί, κανένας δικός μας άνθρωπος. Είναι παράλογο να τα τιμωρούμε για τις συνθήκες στις οποίες τους επιβλήθηκε να ζουν. Το σχολείο κυρίως διδάσκει κοινωνικότητα. Δεν δημιουργεί κριτήρια επιλογής κάποιων εξ αυτών και αποκλεισμό.
Σας καλούμε, λοιπόν, όλους
- Να τα υποδεχτούμε μαζί και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στην μόρφωση.
- Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στη χαρά, το παιχνίδι, τα γράμματα και την ξεγνοιασιά που προφέρει το σχολείο.
- Να μην κλείνουμε την πόρτα σε αυτόν που έχει ανάγκη.
Αν δημιουργηθούν σχολεία γκέτο με τέτοια κριτήρια επιλογής ανοίγουμε την πόρτα «αύριο» να δημιουργηθούν άλλα σχολεία γκέτο και για άλλες κοινωνικές ομάδες.
Γονείς
- Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους.
- Ας τα μάθουμε να απλώνουν το χέρι σε όποιον έχει ανάγκη.
- Ας τα μάθουμε να αγαπάνε.
- Ας τα μάθουμε να είναι παιδιά.
Σας καλούμε όλους, όλη την τοπική κοινωνία, σε έναν υγιή και εποικοδομητικό προβληματισμό.
Επειδή λοιπον όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην μόρφωση προτείνουμε:
- Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά Ελλήνων, προσφύγων και μεταναστών, με ευθύνη του κράτους.
- Διασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού, επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού για να καλυφθούν όλες οι υλικές και λοιπές προϋποθέσεις για ουσιαστική εκπαίδευση.
- Εμβολιασμούς και ιατρικές βεβαιώσεις με ευθύνη των δημόσιων δομών υγείας.
- Να χρηματοδοτηθούν επιπλέον τα σχολεία που φιλοξενούν προσφυγικές δομές.
- Να κλείσει τώρα το Hotspot, να μην δημιουργηθεί κανένα νέο.
- Απεγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών από το νησί και τη χώρα.
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ
Γονείς»
Δευτέρα 1 Απριλίου 2019
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Α’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/23mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-a-meros/
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Β’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/30mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-v-meros/
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)