Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Ο χάρτης των Πανελλαδικών Εξετάσεων σε ένα γράφημα

Τον αριθμό των υποψηφίων στις πανελλαδικές εξετάσεις, τον αριθμό θέσεων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και τις μεγαλύτερες και μικρότερες μεταβολές θέσεων στις σχολές αποτυπώνει σε ένα γράφημα το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.


Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

«Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» του Πιερ Πάολο Παζολίνι

Ανάμεσα στις πολλές δημιουργίες που κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει στην μεγάλη οθόνη και που αντλούν σεναριακά την πηγή της έμπνευσης τους, από τα Πάθη του Χριστού, το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» του Πιερ Πάολο Παζολίνι, κατέχει μία διακριτή και περίοπτη θέση. Το φιλμ του σπουδαίου Ιταλού σκηνοθέτη ξεχωρίζει, διότι μέσα από τον συμβολισμό και τη λυρικότητά του, καταφέρνει να μεταδίδει διαχρονικά τα μηνύματά του, ανεξάρτητα από θρησκείες, έθνη και φανατισμούς...


Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Βρέθηκε ένα πανέμορφο αρκουδάκι στην Καστοριά (φωτογραφίες – βίντεο)

Μια έκπληξη που μας άφησε άφωνους μας επιφύλαξε συμπολίτης μας από οικισμό της Καστοριάς … Έφερε στον Σταθμό Περίθαλψης Άγριων Ζώων Καστοριάς ένα ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ!
13012730_1165429873468686_7765400363133651574_nΣίγουρα ενεργούσε με το συναίσθημα ώστε να προσφέρει βοήθεια σε ένα ανυπεράσπιστο ζώο όπως έκρινε ο ίδιος …δυστυχώς δεν είναι έτσι.
Είναι μια ενέργεια αρκετά παρακινδυνευμένη που ελλοχεύει κινδύνους της σωματικής μας ακεραιότητας (το λιγότερο) και ιδιαίτερα της ζωής μας!
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ΠΟΤΕ ένα αρκουδάκι δεν βρίσκεται μόνο του, αλλά κάπου κοντά του είναι και η μητέρα του , έτοιμη να το υπερασπιστεί με κάθε τρόπο ακόμη και με τη ζωή της.
Αυτό που έπρεπε να κάνουμε εμείς από δω και πέρα ήταν μην χάνουμε πολύτιμο χρόνο. Άμεσα καλέσαμε την Δασική υπηρεσία Καστοριάς και την κτηνίατρο του σταθμού μας κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου για να εξετάσει την κλινική κατάσταση της μικρής.
Τέλος καλό όλα καλά.
Η μικρή επέστρεψε στον χώρο που βρέθηκε σε λίγες ώρες και μέσω μιας ειδικής  διαδικασίας φροντίσαμε να πραγματοποιηθεί η επανασύνδεση με τη μητέρα της .
Η μικρούλα βρέθηκε στην αγκαλιά της μαμάς και παίζει τώρα ανέμελη στο δάσος με τα δικά της παιχνίδια.

Νίκος Παναγιωτόπουλος
13051574_1165430186801988_6515490983676037134_n

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Προτεινόμενη ταινία: Το αριστούργημα του Θεόδωρου Αγγελόπουλου ”Το Λιβάδι που δακρύζει’‘


Το λιβάδι που δακρύζει

Το λιβάδι που δακρύζει (2004)

Γενικά στοιχεία


Έτος: 2004
Διάρκεια: 200 λεπτά
Χρώμα: Έγχρωμη
Χώρα: Ελλάδα
Διακρίσεις:

Η ταινία
Μια ομάδα ξεριζωμένων Ελλήνων της Οδησσού φτάνει σε ένα βαλτότοπο της Ελλάδας που ορίζεται ένα ποτάμι που τον διασχίζει. Οι πρόσφυγες στεριώνουν εκεί έναν οικισμό προσπαθώντας να ξανακτίσουν τη ζωή τους. Μια οικογένεια κυριαρχεί. Ο πατέρας αυστηρός και πείσμων, μετά το θάνατο της γυναίκας του θα θελήσει να παντρευτεί την Ελένη, ένα κοριτσάκι που μεγάλωσε στο σπίτι του αφού το είχαν περιμαζέψει στο φευγιό τους μέσα στο χαμό του διωγμού.
Ο γάμος δεν θα γίνει ποτέ και η Ελένη το σκάει με το γιο του που αγαπιούνται από παιδιά
Η περιπλάνηση των δύο νέων στην Ελλάδα, με την προστασία μιας ομάδας μουσικών, μετατρέπεται σε μια τραγική ιστορία. Η ταραγμένη πολιτική σκηνή οδηγεί τους νέους να αντιμετωπίσουν μια σειρά από γεγονότα που σημαδεύουν οριστικά τη ζωή τους. Μη μπορώντας να στεριώσουν πουθενά, κουβαλώντας την κατάρα του πατέρα για την προδοσία, ο νέος θα αναγκαστεί να φύγει στην Αμερική σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρα. Η Ελένη, μόνη της πλέον θα βιώσει τη φρίκη του πολέμου και του εμφύλιου, χάνοντας και τα δυο της παιδιά. Μετά από διαδοχικές φυλακίσεις για αντιστασιακή δράση θα εξοριστεί από την πατρίδα που νόμισε ότι είχε βρει φτάνοντας μια μέρα μικρό παιδάκι στην Ελλάδα.
ΠΗΓΗ:
http://www.theoangelopoulos.gr/onemovie.php?lng=Z3JlZWs=&moviename=dG8gbGliYWRpIHBvdSBkYWtydXplaQ==

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Διαβάζω για τους άλλους. Για να ακούνε με τα μάτια μας και να διαβάζουν με την φωνή μας!

Είμαστε μια ομάδα εθελοντών που στόχο έχει να διαβάζει σε ανθρώπους που δεν μπορούν να το κάνουν μόνοι τους. Άνθρωποι με προβλήματα όρασης, άνθρωποι που λόγω κάποιας ασθένειας δεν μπορούν να κρατήσουν βιβλίο στα χέρια τους, ηλικιωμένοι, παιδιά σε ιδρύματα ή φυλακισμένοι που είναι αναλφάβητοι.


Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ-ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: «ΑΘΑΝΑΣΙΑ»

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ-ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ «ΑΘΑΝΑΣΙΑ» (όλο το έργο)
Τραγουδούν: Μανώλης Μητσιάς-Δήμητρα Γαλάνη
1976

1.Η μπαλάντα του Ούρι (ορχηστρικό) 0:00
2.Ο Γιάννης ο φονιάς (Μανώλης Μητσιάς) 2:39
3.Κοίτα με στα μάτια (Δήμητρα Γαλάνη) 5:53
4.Ο Παντελής (Μανώλης Μητσιάς- Δήμητρα Γαλάνη) 9:03
5.Το μεθυσμένο καράβι (Μανώλης Μητσιάς) 12:00
6.Αθανασία (Δήμητρα Γαλάνη) 15:10
7.Οι μέρες είναι πονηρές (Μανώλης Μητσιάς) 18:12
8.Τσάμικος (Μανώλης Μητσιάς) 21:22
9.Παράξενη Πρωτομαγιά(Μανώλης Μητσιάς- Δήμητρα Γαλάνη) 24:04
10.Ένα σπίρτο στο τραπέζι (Μανώλης Μητσιάς- Δήμητρα Γαλάνη) 27:44
11.Μια φορά κι έναν καιρό (Δήμητρα Γαλάνη) 30:28
12.Μελαγχολικό εμβατήριο (Μανώλης Μητσιάς- Δήμητρα Γαλάνη) 33:37

Εξώφυλλο: Γ. Σταθόπουλος

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Αλκίνοος Ιωαννίδης - Πάντα Θα Ξημερώνει

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου



 Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.

Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

”Το Χρέος”: Μια συγκλονιστική ταινία από μαθητές για τους πρόσφυγες

Aφιερωμένη στους πρόσφυγες, στους ανώνυμους εθελοντές και στην μνήμη του Παπά Στρατή
Οι μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Άργους και 1ου Ε.Κ. Άργους με αφορμή το άρθρο σας με τίτλο “Ξεπληρώνει ένα χρέος 100 ετών βοηθώντας τους πρόσφυγες στη Λέσβο“, διασκεύασαν σε σενάριο το κείμενο και δημιούργησαν μια ταινία για τον Ed St’George που τον Νοέμβριο ήρθε από την Καλιφόρνια στην Λέσβο με σκοπό να ξεπληρώσει ένα χρέος που μετρά 100 χρόνια.
Τίτλος της ταινίας τους “Το Χρέος”. Την αφιερώνουν στους πρόσφυγες, στους απλούς ανώνυμους εθελοντές, που βοήθησαν και βοηθούν όλους αυτούς τους ξεριζωμένους συνανθρώπους μας. Αλλά και στη μνήμη του Παπά Στρατή που μας δίδαξε τι σημαίνει Αγάπη. Η όλη δράση ήταν για τις ανάγκες Πολιτιστικού προγράμματος που εκπονείται στο σχολείο.
Και σε μια πολύ όμορφη και συγκινητική εκδήλωση αφιερωμένη στους πρόσφυγες, πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου ΕΠΑΛ Άργους, την Τετάρτη 30 Μαρτίου η πρώτη προβολή της ταινίας των μαθητών του 1ου ΕΠΑΛ και 1ου Ε.Κ. Άργους με τίτλο “Το Χρέος”. Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στους πρόσφυγες και στους απλούς ανώνυμους εθελοντές, που βοήθησαν και βοηθούν όλους αυτούς τους ξεριζωμένους συνανθρώπους μας. Παραβρέθηκε και ο Μητροπολίτης Αργολίδας κ. Νεκτάριος
Η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας, στηρίχθηκε σε ένα άρθρο του Παναγιώτη Σαμαρά που έκανε το γύρο του διαδικτύου με τη συγκινητική ιστορία του Ed St’George. Η διασκευή του σεναρίου έγινε από την Βίκυ Σωτηροπούλου και η μουσική επένδυση έγινε με τα υπέροχα τραγούδια των Λευτέρη Μέρου, (ενορχήστρωση Νίκου Παπαδόπουλου), Δημήτρη Ζερβουδάκη και την θεϊκή μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.
Ηχογράφηση, επεξεργασία εικόνας και ήχου, μοντάζ, εύρεση αρχειακού υλικού, από τους ακούραστους μαθητές και μαθήτριες που συμμετέχουν στην ομάδα με την βοήθεια των καθηγητών τους. Η ταινία είναι ομολογουμένως, από τις πιο εμπνευσμένες δημιουργίες των μαθητών τα τελευταία χρόνια. Η συγκίνηση όλων στο τέλος δεν κρυβόταν.
Ο Μητροπολίτης κ. Νεκτάριος μίλησε για το δράμα των προσφύγων και το χρέος όλων μας να σταθούμε δίπλα τους. Στη συνέχεια έκανε την απονομή αναμνηστικών πλακετών του σχολείου, στους δύο καλλιτέχνες. Ακολούθησε Μουσική εκδήλωση με τον Λευτέρη Μέρο και τον Νίκο Παπαδόπουλο. Ο Λευτέρης και ο Νίκος, από τη νέα ελπιδοφόρα γενιά μουσικών, ανταποκρίθηκαν θετικά στην πρόσκληση των μαθητών και εκπαιδευτικών και με την παρουσία τους έκαναν την εκδήλωση πραγματικά αξέχαστη. Τραγούδησαν μαζί με τους μαθητές τραγούδια δικά τους αλλά και άλλων δημιουργών, και κυριολεκτικά ξεσήκωσαν όλους.
Η υπέροχη χορευτική ομάδα του ΕΠΑΛ Άργους δεν μπορούσε να λείπει από την όμορφη εκδήλωση. Εντυπωσίασαν για άλλη μια φορά με τους χορούς τους, αποδεικνύοντας τη δουλειά που γίνεται.
Στο τέλος όλοι μαζί συζήτησαν για τον πόνο, την απελπισία, το φόβο που βιώνουν οι πρόσφυγες για κάθε τι που χάθηκε πίσω στον τόπο τους. Αλλά και για την ελπίδα, την αγάπη, το όνειρο, την τόλμη, που κρατούν μέσα τους και τα κάνουν δρόμο για να πορευτούν.
Αυτή η όμορφη εκδήλωση επιβεβαίωσε άλλη μια φορά ότι ο πολιτισμός, η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, διδάσκεται με ξεχωριστή δυναμική μέσα από τις δημιουργίες και προσπάθειες των ίδιων των μαθητών με τη καθοδήγηση των δασκάλων τους.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Ξενία Παράδοσις. Ένα θεολογικό σχόλιο για το Προσφυγικό

11 Απριλίου 2016
Φαίνεται πως κάθε γενιά έχει τις δικές της συναντήσεις με την Ιστορία – εννοώ τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που σημαδεύουν τη δική της μοίρα, καθώς και τις ζωές των επόμενων γενεών. Άλλοι επιλέγουν να συναντηθούν με τα γεγονότα αυτά, άλλοι τα συναντούν ανεξάρτητα από τη θέλησή τους και άλλοι προτιμούν να αποστασιοποιηθούν απ’ αυτά.
Φαίνεται ακόμα πως στη δική μας εποχή, εκτός από το συμπυκνωμένο πολιτικό χρόνο των τελευταίων ετών, έλαχε και το συναπάντημα με τη λεγόμενη Νέα Μετανάστευση, τη μεγάλη προσφυγιά ανθρώπων που έρχονται από την κόλαση του πολέμου κι από χώρες που ζουν μέσα σε εξαθλίωση, για να διεκδικήσουν την ελπίδα σε ό,τι μοιάζει για άλλους αυτονόητο και δεδομένο: μια ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους με αξιοπρέπεια κι ασφάλεια.
Σε τέτοιους καιρούς ακριβώς, τα αυτονόητα χάνουν τη σημασία τους και πρέπει δυστυχώς να επαναδιατυπώνονται. Να χρειάζεται δηλαδή να ξαναλέμε πως το δικαίωμα σε αυτήν την ελπίδα το έχουν όλοι, ανεξάρτητα από τον τόπο καταγωγής τους, τη θρησκεία τους, το χρώμα του δέρματός τους ή οτιδήποτε άλλο.

Όταν πρόκειται όμως για συνθήκες ασύμβατες, αποθηρίωσης των ανθρώπων, ο λόγος των δικαιωμάτων μοιάζει να αδυνατεί να εξαντλήσει το περιεχόμενο του προβλήματος. Το μέσο στο οποίο εργάζομαι πρόβαλε πρόσφατα μια συνέντευξη δημοσιογράφου, η οποία επισκέπτεται τακτικά την Ειδομένη, είτε για να εργαστεί εθελοντικά είτε για επαγγελματικούς λόγους. Η ίδια μετέφερε τη μαρτυρία ενός ηλικωμένου ανθρώπου που ρωτήθηκε για το λόγο που βρέθηκε εκεί. «Έφυγα χωρίς να προλάβω να το σκεφτώ», είπε. «Σ’ ένα βομβαρδισμό σκοτώθηκαν όλοι κι έμεινα εγώ με τα εγγόνια μου. Τ’ άρπαξα και φύγαμε, χωρίς άλλη σκέψη, απλώς για να επιζήσουμε. Κι έτσι είμαστε εδώ».
Αυτή είναι μία μόνο ιστορία δυστυχίας από αυτές που μας επισκέφτηκαν, από όσες κατακλυζόμαστε όλοι τον τελευταίο καιρό. Για κάποιους συμπατριώτες – όσο αμήχανος κι αν ακούγεται πια σήμερα ο όρος – αυτές οι ιστορίες λειτουργούν σαν άλλοθι σε ένα ακόμη νεοταξίτικο σχέδιο εναντίον της πατρίδας. Δίπλα σε κάθε δυστυχή περίπου κρύβεται κι ένα όργανο καταστροφής της χώρας, μιας χώρας βέβαια την οποία οι κάτοικοι μπορούν να καταστρέψουν μόνοι τους και χωρίς καμιά ξένη βοήθεια. Ακόμη, οι ιστορίες αυτές είναι θλιβερές βέβαια, και κάποιος κάτι πρέπει κάτι να κάνει, κάποιος άλλος οπωσδήποτε, το Κράτος, άλλες χώρες, η Εκκλησία ίσως, αλλά όχι εμείς, εμείς έχουμε τα δικά μας. Εξάλλου, αυτοί είναι λαθραίοι εδώ, ήρθαν απρόσκλητοι, έχουμε τους δικούς μας να φροντίσουμε, αυτοί θα μας αλλοιώσουν, θα μας χαλάσουν.
Μπορεί βέβαια να κατανοήσει κανείς τα ελατήρια και τις αφετηρίες αυτής της στάσης σχετικά εύκολα. Η εθνοκεντρική εσωστρέφεια και η αλαζονική αίσθηση υπεροχής απέναντι στους κουτόφραγκους και σε «γύφτους» και βάρβαρους γείτονες ήταν ορατή εδώ και χρόνια. Από την άλλη πλευρά, η έλευση του ξένου, δηλαδή του άγνωστου, σημαίνει κλονισμό βεβαιοτήτων και αναδιάταξη κανονικοτήτων, οπότε το ένστικτο αυτοσυντήρησης επιβάλλει επιφύλαξη κι οχύρωση μπροστά στο άγνωστο, τη δημιουργία δηλαδή άπωσης και φοβίας, τη βολική μετατροπή του οποιοδήποτε «άλλου» σε αποδιοπομπαίο τράγο.πρ

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ



Τι είναι η κλιματική αλλαγή;


Οι κλιματικές συνθήκες στη Γη καθορίζονται από μια συνεχή ροή ενέργειας από τον ήλιο. Η θερμική ενέργεια του ήλιου, διαπερνά την ατμόσφαιρα της Γης και θερμαίνει την επιφάνεια της. Όσο αυξάνει η θερμοκρασία της επιφάνειας, η Γη στέλνει, υπό τη μορφή υπερυθρης ακτινοβολίας, θερμική ενέργεια πίσω στην ατμόσφαιρα. Ένα μέρος αυτής της ενέργειας απορροφάται από αέρια (τα λεγόμενα ‘αέρια του θερμοκηπίου’), όπως το διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, υποξείδιο του αζώτου και υδρατμοί, παγιδεύοντας έτσι την ενέργεια και διατηρώντας τη μέση θερμοκρασία της Γης στους περίπου 15°C. Αυτά τα επίπεδα θερμοκρασίας είναι απαραίτητα για τη διατήρηση της ζωής για ανθρώπους, φυτά και ζώα. Δίχως αυτά τα αέρια, η θερμοκρασία της Γης θα έφτανε στους -18°C, ‘παγώνοντας’ τις περισσότερες μορφές ζωής.
Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι το πιο σημαντικό από τα αέρια που διατηρούν τα επιθυμητά επίπεδα θερμοκρασίας στη Γη. Οι διεργασίες εκπομπής και απορρόφησης CO2 που προκύπτουν στη φύση αποτελούν τον φυσικό κύκλο του αερίου και είναι υπεύθυνες για τη διατήρηση της ισορροπημένης συγκέντρωσης του CO2 στην ατμόσφαιρα. Μέσω της αποσύνθεσης φυτών, ηφαιστειακών εκρήξεων, της αναπνοής ζωικών οργανισμών, ελευθερώνεται CO2 στην ατμόσφαιρα το οποίο απορροφάται εκ νέου μέσω της φωτοσύνθεσης και της διάλυσης του στο νερό (π.χ. στους ωκεανούς).
Η φύση έχει προνοήσει για την σχεδόν τέλεια διατήρηση της ισορροπίας εκπεμπόμενου CO2 και της αντίστοιχης ποσότητας που απορροφάται. Ακόμα, όμως, και μικρές αλλαγές οφειλόμενες σε ανθρώπινες δραστηριότητες είναι δυνατό να επηρεάσουν αυτήν την εύθραυστη ισορροπία.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Αλησμονώ και χαίρομαι (Πολυφωνικό)

Ηπειρώτικο παραδοσιακό.
Από το γυναικείο φωνητικό σύνολο: Πλειάδες