Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

2. Η εσωτερική πολιτική των Κομνηνών (1081-1185)

β. Ο στρατός και ο θεσμός της πρόνοιας

q  Ο βυζαντινός στρατός στελεχώνεται τώρα
ü  όχι μόνο από μισθοφόρους
ü  αλλά κυρίως από προνοιάριους.

Ο θεσμός της πρόνοιας
q  Ο αυτοκράτορας παραχωρούσε σε στρατιωτικούς
ü  αγροτικές εκτάσεις ή το δικαίωμα είσπραξης φόρων,
ü  με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικής υπηρεσίας.

q  Πρόνοιες ονομάζονταν οι παροχές αυτές, οι οποίες
ü  αποτελούσαν ιδιοκτησία του κράτους και όχι του προνοιαρίου
ü  και επομένως, ούτε μεταβιβάζονταν, ούτε κληρονομούνταν.

q  Προνοιάριοι
ü  ονομάστηκαν οι στρατιωτικοί εκείνοι, στους οποίους ο αυτοκράτορας παραχωρούσε πρόνοιες
ü  ήταν έφιπποι πολεμιστές, που συμμετείχαν στον πόλεμο επικεφαλής ομάδας, με αριθμητική δύναμη ανάλογη με την έκταση της πρόνοιας που τους είχε παραχωρηθεί.

q  Ο θεσμός της πρόνοιας παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες με θεσμούς της φεουδαρχίας.

ü  Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να γίνει λόγος για ταύτιση των δύο συστημάτων.

Πρόνοια : Σύστημα βάσει του οποίου ο αυτοκράτορας παραχωρούσε έκταση γης με τα εισοδήματά της σε ένα ισχυρό πρόσωπο, το οποίο από την πλευρά του αναλάμβανε ορισμένες υποχρεώσεις έναντι του αυτοκράτορα.
Από το 12ο αι. και μετά οι υποχρεώσεις αυτές είχαν στρατιωτικό χαρακτήρα. Από το 13ο αι. η Πρόνοια έτεινε να καταστεί κληρονομική.  

Στα χρόνια των Κομνηνών
q  ο στρατός
ü  έγινε η κυρίαρχη τάξη στο Βυζάντιο
ü  και ζούσε εις βάρος του εξαθλιωμένου πληθυσμού.
q  Γι’ αυτό και πολλοί έσπευδαν να καταταγούν στο στρατό, σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές, πού τον απέφευγαν και προτιμούσαν άλλα επαγγέλματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο/η είπε...