Καστοριά τέλος μετά από 16 χρόνια...Μια τελευταία βόλτα με το ποδήλατο στην ακρολιμνιά, μια μάζωξη φίλων κάτω από τα πλατάνια και τα νερά του Απόσκεπου, μια τελευταία ματιά στη γειτονιά... Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε...

Ερωτεύσου ρε. Τι σου ζητάνε;

Εν αρχή ην ο Έρωτας. Όχι ο Λόγος.

Ο Λόγος περιγράφει, ενώ ο Έρωτας δημιουργεί.

Ο Λόγος είναι το πινέλο, ο Έρωτας είναι ο ζωγράφος.

Ο Έρωτας είναι η έλξη είναι που δημιουργεί τα πάντα, θέλεις να την πεις ισχυρή πυρηνική, ηλεκτρομαγνητική, βαρυτική, ερωτική, σεξουαλική, πνευματική, πλατωνική, φαντασιακή, ό,τι όνομα κι αν της δώσεις αυτή φέρνει κοντά την ύλη και την κρατάει μαζί.

Όχι για πάντα, τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Αλλά γι’ αυτό το μικρό, εκατομμυριοστό ποσοστό του συμπαντικού χρόνου που τα δύο γίνονται ένα, κατατροπώνεται η εντροπία που καταστρέφει τα πάντα.

Και ύστερα ξανά χάνονται, απομακρύνονται, μακριά το ένα από το άλλο και συνεχίζουν την ατέρμονη τροχιά προς την τελική φθορά, την μεταστοιχείωση.

Όμως αυτό το συναπάντημα, αυτή η υποταγή στην έλξη, είναι η ύψιστη στιγμή της ύπαρξης. Τίποτα δεν φτάνει ποτέ ξανά στα ίδια υψώματα, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη στιγμή εκείνη. Αγγίζεις την ψευδαίσθηση της ύπαρξης, για τόσο ακριβώς όσο χρειάζεσαι για την πιστέψεις, κι ύστερα χάνεται από μπροστά σου σαν καπνός από τσιγάρο που χάθηκε έξω από το παράθυρο καθώς τρέχεις στην Αττική Οδό.

~~

Ο Έρωτας θα σε πονέσει, με την ίδια νομοτέλεια που η ζωή θα σε οδηγήσει στον θάνατο. Μήπως προτιμάς να μην ζήσεις τότε;

Ο Έρωτας θα σε πονέσει, θα σε κάψει, θα σε παγώσει, θα σε λιώσει, θα σε ζεστάνει, θα σε κάνει να κλάψεις, να γελάσεις, να νιώσεις άτρωτος, να νιώσεις ευάλωτος, να μείνεις άυπνος, να κοιμηθείς σαν μωρό, να φωνάξεις, να τραγουδήσεις, να ονειρευτείς, να δεις εφιάλτες.

Και πάλι όλα αυτά δεν θα σου φτάνουν, θα θέλεις κι άλλο κι άλλο κι άλλο. Κι όταν τελειώσει θα πεις: Δεν ήταν αρκετό.

Θα περάσεις μέσα από τους εννιά κύκλους της Κόλασης του Δάντη κι όταν βγεις και αντικρίσεις τα αστέρια, θα ψάξεις την είσοδο προς τα κάτω ξανά.

~~

Ερωτεύσου. Όχι μόνο έναν άνθρωπο, μία γυναίκα ή έναν άντρα, όχι μόνο την εικόνα.

Ερωτεύσου το πιο μέσα επίπεδο, τον όγκο του νερού κάτω από την παραπλανητική επιφάνειά του.

Ερωτεύσου τις φοβίες και τους χειρότερους εφιάλτες του.

Ερωτεύσου τη χαρά και τον πόνο του.

Ερωτεύσου τη στιγμή που σε κοιτάει στα μάτια, ψάχνοντας να βρει τον δικό του εαυτό.

Ερωτεύσου τον όταν κλαίει και όταν γελάει. Κι ακόμα περισσότερο όταν δεν ξέρει τον λόγο που τον σπρώχνει να το κάνει.

Ερωτεύσου τον όταν χτυπιέται μέσα στις φυλακές των δαιμόνων του κι όταν ανυψώνεται στα Ηλύσια Πεδία της ευτυχίας.

Ερωτεύσου τον τις πιο αδύναμες και φριχτές στιγμές του.

~~

Ερωτεύσου! Όχι μόνο τους ανθρώπους που ξέρεις, αλλά και όσους δεν ξέρεις και ούτε θα γνωρίσεις ποτέ.

Ερωτεύσου τον άστεγο που κοιμάται μόνος δίπλα στο πλήθος που περπατάει κάνοντας ότι δεν τον βλέπει.

Ερωτεύσου την κοπέλα που κλαίει μόνη στο παγκάκι ένα βράδυ με πανσέληνο, κι ας μην μάθεις ποτέ το λόγο.

Ερωτεύσου το παιδί που παίζει στην παραλία με τα κουβαδάκια και γελάει γιατί αυτό είναι το μόνο φυσικό αντανακλαστικό που θα ξέρει μέχρι να μολυνθεί από την πραγματικότητα.

Ερωτεύσου τον γέρο στην ταβέρνα του νησιού, δίπλα στο λιμάνι, που τα μάτια του έχουν μέσα κρυμμένες περισσότερες ιστορίες από όσες έχουν όλα τα βιβλία του κόσμου μαζεμένες μαζί.

Ερωτεύσου τη γιαγιά στο χωριό που ανοίγει τη ζύμη στο τραπέζι με τόση προσοχή, σαν να είναι το δέρμα του παιδιού της που δεν θέλει να τραυματίσει.

Ερωτεύσου τα παιδιά που δίνουν το πρώτο του φιλί μπροστά από μία μεγάλη ταμπέλα νέον.

Ερωτεύσου τη μάνα που κοιτάει τον κόσμο στα μάτια του μωρού της, πριν αυτό κοιμηθεί στην αγκαλιά της.

~~

Ερωτεύσου και τ΄ άλλα, όχι μόνο ανθρώπους. Και τις τέχνες, προπαντός τις τέχνες!

Ερωτεύσου το μειδίαμα της Μόνα Λίζα και το ψυχοτροπικό σόλο του Ritchie Blackmore στο Child in time.

Ερωτεύσου τους σκυφτούς ώμους του Μάνου Κατράκη στο Ταξίδι στα Κύθηρα και τη Συννεφιασμένη Κυριακή του Τσιτσάνη.

Ερωτεύσου τη μελαγχολική ειρωνεία του Καβάφη και την παιδική πονηριά του Μάνου Χατζιδάκι.

Ερωτεύσου τον ποιητικό ρεαλισμό του Τσαρλς Μπουκόβσκι και την τρομακτική διαχρονικότητα του Ντοστογιέφσκι.

Ερωτεύσου το σκοτάδι του Κάφκα και την άβυσσο του Νίτσε.

~~

Ερωτεύσου! Κάθε στιγμή βρες κάτι να ερωτευτείς.

Ερωτεύσου τον τρόπο που σπάνε τα κύματα καθώς ταξιδεύεις μεσοπέλαγα τον Αύγουστο.

Ερωτεύσου το πανηγύρι στο νησί που όλοι γίνονται ένα μεγάλο σώμα που κινείται με τον ίδιο ρυθμό κάτω από ένα σύρμα με κρεμαστούς γλόμπους.

Ερωτεύσου τη μυρωδιά από την θάλασσα καθώς εκείνη σπάει στα πόδια σου κι εσύ μεθυσμένος κοιτάς το κόκκινο φεγγάρι.

Ερωτεύσου τη ζέστη που σε καίει και σε ξυπνάει μέσα στην σκηνή ένα Αυγουστιάτικο πρωινό.

Ερωτεύσου μία μεθυσμένη συναυλία του Θανάση κι ένα νηφάλιο τσιφτετέλι του Σωκράτη.

Ερωτεύσου!

Μα πάνω από όλα μην ξεχνάς: Ερωτεύσου εσένα.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το κείμενο έγραψε ο Κωνσταντίνος Κυριάκος, στα πλαίσια του Συνεργείου Δημιουργικής Γραφής.

Πηγή: https://sanejoker.info/2021/05/lovekyriakos.html?fbclid=IwAR2SV_ap5JyV7_bl96J-ubu7UtOGNLNI002BPHtalAvqdqCsB-1-vhKxo7o

Πόσο χρόνο έχεις ακόμα με τους αγαπημένους σου;

Πόσο χρόνο έχεις ακόμα με τα αγαπημένα σου πρόσωπα; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει μία ισπανική διαφήμιση που κάνει τον γύρο του διαδικτύου και υπενθυμίζει σε όλους πόσο σύντομη είναι η ζωή και πού πραγματικά πρέπει να δίνουμε σημασία.

Το διαφημιστικό πρακτορείο Leo Burnett Madrid και το brand Ruavieja στο οποίο ανήκει το λικέρ Pernod Ricard συνεργάστηκαν για μια διαφημιστική καμπάνια με τίτλο «Tenemos Que Vernos Más» ή στα ελληνικά «Πρέπει να βλέπουμε περισσότερα ο ένας τον άλλο».

Μέσα σε 4,5 λεπτά το βίντεο προσπαθεί να υπενθυμίσει πόσο αξία έχουν οι ανθρώπινες επαφές σε έναν κόσμο που γεμάτο τεχνολογία, social media, τηλεόραση και σειρές.

Φίλοι, συγγενείς, μητέρα και γιος μιλούν για το πόσο σημαντικός είναι ο άνθρωπος που κάθεται δίπλα τους. Όταν όμως ο ερευνητής χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο (που βασίζεται στον χρόνο που οι άνθρωποι ξοδεύουν μαζί και παράγοντες όπως η ηλικία και το προσδόκιμο ζωής) για να τους αποκαλύψει πόσο χρόνο θα περάσουν ακόμα μαζί, τότε όλοι «παγώνουν» με το αποτέλεσμα.

Από την ημέρα που κυκλοφόρησε στο ίντερνετ, τον Νοέμβριο 2018, το βίντεο έχει προβληθεί περισσότερες από 12 εκατομμύρια φορές στο YouTube και έχει καταφέρει να συγκεντρώσει χιλιάδες σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

https://antikleidi.com/2018/12/18/poso-xrono-exeis-me-tous-agapimenous-sou/

Λύκειο Νεστορίου

Tρόποι για να ζήσεις, όχι απλά να υπάρχεις

«H ορθή λειτουργία του ανθρώπου είναι να ζει, όχι απλά να υπάρχει» – Jack London

Πολύ συχνά βάζεις τη ζωή στον αυτόματο πιλότο, κάνοντας συνέχεια τα ίδια πράγματα και κάθε μέρα είναι σαν την προηγούμενη.

Αυτό είναι εντάξει και εύκολο, μέχρι να περάσει άλλη μια χρονιά χωρίς να κάνεις τίποτα, χωρίς να έχεις ζήσει πραγματικά τίποτα.

Αυτό είναι εντάξει, μέχρι να φτάσεις στα γηρατειά και θα κοιτάξεις πίσω τη ζωή σου και θα μετανιώνεις.

Αυτό είναι εντάξει, μέχρι να δεις τα παιδιά σου να πηγαίνουν πανεπιστήμιο και να συνειδητοποιείς ότι έχασες την παιδική τους ηλικία.

Όχι, δεν είναι εντάξει! Αν θέλεις πραγματικά να ζήσεις τη ζωή σου, να βιώσεις εμπειρίες, να την απολαύσεις στο μέγιστο, αντί να είσαι περαστικός και να ζεις μια ζωή μονό για να υπάρχεις, τότε πρέπει να βρεις τρόπους να ξεφύγει η ζωή σου από την μούχλα και την ρουτίνα.

Αυτό που ακολουθεί είναι μία λίστα από ιδέες, ως επί το πλείστον προφανείς, που μπορεί να τις έχεις σκεφτεί και μόνος σου, αλλά ελπίζω να είναι χρήσιμες υπενθυμίσεις. Όλοι  τις χρειαζόμαστε μερικές φορές. Εάν το βρεις χρήσιμο, να το εκτυπώσεις και ξεκίνα να το χρησιμοποιείς. Σήμερα!

01. Αγάπη. Ίσως το πιο σημαντικό. Να ερωτευτείς, εάν δεν είσαι ήδη. Εάν είσαι, ερωτεύσου το σύντροφο σου από την αρχή. Σταμάτα να είσαι επιφυλακτικός και άφησε την καρδιά σου ελεύθερη. Ή αγάπησε τα μέλη της οικογένειας σου, τους φίλους σου, οποιονδήποτε, δεν χρειάζεται να είναι ρομαντική αγάπη. Αγάπησε όλη την ανθρωπότητα, κάθε άτομο ξεχωριστά.

02. Βγες έξω. Μην κλειστείς μέσα στο σπίτι. Βγες έξω όταν βρέχει. Κάνε μια βόλτα στην παραλία. Κάνε μια βόλτα μέσα στο δάσος. Κολύμπησε σε μια παγωμένη λίμνη. Απόλαυσε τον ήλιο. Κάνε διάφορα αθλήματα ή περπάτα ξυπόλυτος στο γρασίδι. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στη φύση.

Dear Basketball

Τo «Dear Basketball» είναι η ταινία που κέρδισε το όσκαρ στην κατηγορία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων, κατά την 90η τελετή απονομής των βραβείων.

Πέντε συναρπαστικά λεπτά στα οποία «πρωταγωνιστεί» η επιστολή με την οποία ο παλαίμαχος παίκτης των Λος Άντζελες Λέικερς και θρύλος του ΝΒΑ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση τον Νοέμβριο του 2015 και η οποία δημοσιεύθηκε στο The Players Tribune. Μία επιστολή που αναβιώνει με εικόνες.

Η σχέση του Κόμπε Μπράιαντ με το μπάσκετ δεν ήταν απλή. Πήρε πρωταθλήματα, έγινε ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία του NBA, ξεπερνώντας τον Μάικλ Τζόρνταν και έγινε ο πρώτος παίκτης που είδε δύο φανέλες του να αποσύρονται από την ίδια ομάδα. Τους αγαπημένους του Λος Άντζελες Λέικερς.

http://tvxs.gr/webtv/animation/dear-basketball

Καστοριά, όμορφη όλες τις εποχές

18 παιχνίδια που έπαιζαν οι προ του 1940 γενιές

Τα παιχνίδια και πως έπαιζαν οι προ του 1940 γενιές στην Καίτσα και στα άλλα χωριά μας. 

«Οι Μαραθώνες γεννούν τούς Παρθενώνες», έχει πει ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς.

Η ευτυχία βρίσκεται στις μικρές καθημερινές απολαύσεις

Μια ευαίσθητη και διδακτική ταινία μικρού μήκους. Κάποτε σε μια μακρινή χώρα ζούσε ένα αγόρι πολύ διαφορετικό από όλα τα άλλα. Το όνομά του ήταν Ευτύχης. Τα πάντα κυλούσαν ομαλά στη ζωή του, ώσπου μια μέρα ένα περιστατικό τον έκανε να δει τη ζωή από μια διαφορετική οπτική γωνία. Και ξαφνικά, ένα μεγάλο μυστικό αποκαλύφθηκε.

https://antikleidi.com/2015/11/18/small-pleasures/

Μετέωρα, πριν και μετά τη βροχή...

Τι είναι αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους και υγιείς;Το Harvard πραγματοποίησε πολύχρονη έρευνα - 75 χρόνων

Πώς ήταν να μεγαλώνεις μόνο με σταθερό τηλέφωνο

Αναδημοσίευση από: http://antikleidi.com/2016/02/29/life-without-mobile-phone/ 

ΠΗΓΗ: http://www.oneman.gr/keimena/diabasma/listes/pws-htan-na-megalwneis-mono-me-stathero-thlefwno.3923751.html 

Δεν θα το παίξω χίπστερ, ούτε άστεγος amish που κυκλοφορεί με άμαξες και σιχαίνεται την τεχνολογία. Το αντίθετο, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς ίντερνετ, smartphone, λάπτοπ,VGA, MMS, GPS, HSBC κι όλα αυτά τα σύγχρονα θαύματα της επιστήμης.

Κάποτε όμως τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά, πολύ πιο λιτά. Κάθε σπίτι είχε μόνο μια τηλεόραση (κι αυτή συνήθως είχε ένα σεμεδάκι πάνω), μπορεί να μην είχε καν υπολογιστή και κυρίως, είχε ένα σταθερό τηλέφωνο, το οποίο όντως το χρησιμοποιούσαμε και δεν αποτελούσε το ντεκόρ του βίντατζ τραπεζιού που κοσμεί το σαλόνι σου.

Μπορεί αυτή η εποχή να μοιάζει να απέχει αιώνες ολόκληρους, όμως αν είσαι πάνω από 25, σίγουρα θα τη θυμάσαι. Και θα θυμάσαι ότι κάποτε το σταθερό τηλέφωνο, έπαιζε τεράστιο ρόλο στην καθημερινότητά σου. Πριν αποκτήσει ο καθένας το δικό του κινητό, πριν δημιουργηθούν ένα εκατομμύριο διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας, το σταθερό τηλέφωνο ήταν ο τρόπος να έρθεις σε επαφή με τους φίλους σου, το κορίτσι σου και γενικά τον έξω κόσμο.

Ναι εντάξει, δεν έστελνε μηνύματα, δεν τραβούσε φωτογραφίες, δεν έμπαινε στο ίντερνετ, αλλά τη δουλειά του την έκανε κι όλοι το αγαπούσαμε. Αυτές είναι μερικές καταστάσεις που σίγουρα έχεις ζήσει όσο χρησιμοποιούσες σε καθημερινή βάση το σταθερό τηλέφωνο. Καταστάσεις τις οποίες μόλις διαβάσεις είμαι βέβαιος ότι θα τις αναπολήσεις και θα σπεύσεις να πάρεις μια αγκαλιά τη σκονισμένη συσκευή για να θυμηθείτε τα πάλια, έτσι για χάρη του παλιού καλού καιρού.

Ο τρόμος του να ζητάς το κορίτσι που σου αρέσει απ’ τον πατέρα της

Ο ελληνικός ουρανός 365 μέρες [timelapse βίντεο]

Ο Παναγιώτης Φιλίππου κατέγραψε τους ελληνικούς ουρανούς για 365 μέρες, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό time-lapse βίντεο, με τίτλο Greek Skies, το οποίο αφιέρωσε στη μνήμη του πατέρα του.
Ο πατέρας του Παναγιώτη, πέθανε από καρκίνο, ενώ από την ίδια νόσο είχε χτυπηθεί και ο ίδιος ο Παναγιώτης. Όπως αναφέρει στο προσωπικό του blog, οι γιατροί του έδιναν τρεις έως έξι μήνες ζωής, όμως ως εκ θαύματος, όχι μόνο βρήκε τη δύναμη να μην τον πάρει από κάτω, αλλά κατόρθωσε τελικά να νικήσει τον καρκίνο. Για την καταγραφή των νυχτερινών ουρανών της Ελλάδας χρειάστηκαν 55.000 φωτογραφίες, 825 ώρες λήψεων, 8.400 χιλιόμετρα, 650 ώρες επεξεργασίας. Το βίντεο απέσπασε το βραβείο Best of the Fest των Hollywood International Independent Documentary Awards (HIIDA), καθώς συμμετείχε στην επίσημη επιλογή των Los Angeles Independent Film Festival Awards για τον μήνα Δεκέμβριο.
Στους τίτλους του βίντεο αναφέρει πως τα κατάφερε χάρη στον πατέρα του, καθώς το ανοσοποιητικό του σύστημα τον κατέστειλε. «Τα κατάφερα μπαμπά, το βίντεο είναι έτοιμο» γράφει, «Μπαμπά, το βίντεο αυτό είσαι εσύ, εσύ είσαι οι «Greek Skies».

Ο Ισοβίτης του Αρκά

Μετέωρα

 

Καστοριά, στα φθινοπωρινά της χρώματα...

Πετάξτε πάνω από τα Μετέωρα!

Μετέωρα, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο που προσελκύει ταξιδιώτες ανά τον κόσμο, ένα στοίχημα ζωής για τους αναρριχητές, ένας τόπος λατρείας και μυσταγωγίας. «Πετάξτε» για λίγα λεπτά πάνω από τα Μετέωρα μέσα από τον φακό του σκηνοθέτη-φωτογράφου Θωμά Χρυσοχοΐδη και τη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και αφήστε τα να σας προφέρουν τη μαγεία τους.
http://antikleidi.com/2015/05/26/meteora-from-birds-eye/

Τime lapse βίντεο από το βουνό El Teide

Το συγκεκριμένο time lapse βίντεο είναι από το το El Teide, το υψηλότερο βουνό της Ισπανίας. Έχει υψόμετρο 3715 μέτρα και είναι ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για να φωτογραφίσει κάποιος τα αστέρια. Άλλωστε αποτελεί την θέση του παρατηρητηρίου Teide, που είναι ένα από τα καλύτερα του κόσμου.

Η φωτογράφηση time-lapse, είναι μια κινηματογραφική τεχνική στην οποία χρησιμοποιούνται πάρα πολλές στατικές εικόνες του ίδιου θέματος. Με κατάλληλη επεξεργασία, οι εικόνες τοποθετούνται  η μία μετά την άλλη σε χρονικά διαστήματα δευτερολέπτων, ωρών, εβδομάδων ακόμα και μηνών, και όταν αναπαραχθούν σε κανονική ταχύτητα δίνουν την εντύπωση πως ο χρόνος κινείται ταχύτερα.

Ο δημουργός του βίντεο είναι ο Terje Sorgjerd.

"Ο στόχος ήταν να συλλάβω τον όμορφο Γαλαξία μας, μαζί με ένα από τα πιο καταπληκτικά βουνά που έχω γνωρίσει, το  El Teide. Πρέπει να πω αυτό ήταν ένα από τις πιο εξαντλητικά ταξίδια που έχω κάνει. Χρειάστηκε πολλή πεζοπορία σε μεγάλα υψόμετρα, ενώ κοιμήθηκα λιγότερο από 10 ώρες συνολικά όλη την εβδομάδα. "

http://antikleidi.com/2011/11/06/the-mountain-el-teid/

Η καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία του 2014-2015

    Και η γ΄ τάξη μόνη της. Εξαιρετικά παιδιά!!!

Καλή χρονιά σε όλους!!! Καστοριά: ονειρική ομορφιά... Κι ένα ποίημα του Κ.Γ. Καρυωτάκη για το "άσπρο σεντόνι",

Κ. Γ. Καρυωτάκης, Χιόνι

Τί καλά που ’ναι στο σπίτι μας

τώρα που όξω πέφτει χιόνι!

Το μπερντέ παραμερίζοντας,

τ’ άσπρο βλέπω εκεί σεντόνι

να σκεπάζει όλα τα πράματα:

δρόμους, σπίτια, δένδρα, φύλλα.

Πόσο βλέπω μ’ ευχαρίστηση

μαζεμένη τόση ασπρίλα!

Όμως κάτου, τουρτουρίζοντας

το κορίτσι εκείνο τρέχει.

Τώρα στάθηκε στην πόρτα μας.

Ψωμί λέγει πως δεν έχει,

πως κρυώνει, πως επάγωσε…

«Έλα μέσα, κοριτσάκι.

Το τραπέζι μας εστρώθηκε

κι αναμμένο είναι το τζάκι.»

Κλ. Μονέ, Το κόκκινο σάλι (προσωπογραφία της κ. Μονέ). 1873. Cleveland Museum of Art.
http://annagelopoulou.blogspot.gr/