Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019
Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019
«2+2=5»
Του Βabak Anvari (σενάριο, σκηνοθεσία)
Προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 στα βραβεία BAFTA 2012
Η ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και αντίστασης στην εξουσία.
"Ελευθερία είναι να σου επιτρέπεται να πεις ότι 2+2=4... Από εκεί και πέρα, όλα επιτρέπονται", γράφει ο Όργουελ στο "1984". Στο ίδιο έργο χρησιμοποιεί το 2+2=5 σαν ένα παράδειγμα χειραγώγησης και επιβολής: "Όταν το κόμμα λέει ότι 2+2=5, τότε είναι σωστό και δεν αρκεί μόνο να το λες, πρέπει και να το πιστεύεις." Αυτό ενέπνευσε τον Ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, να γυρίσει την ταινία "Two & Two". Βασικό του κίνητρο ήταν, σύμφωνα με δηλώσεις του, να διερευνήσει την επιθυμία των ανθρώπων να αμφισβητήσουν την εξουσία. Σε ποιο βαθμό δέχονται να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας και πότε αρχίζουν να αμφισβητούν και να αντιστέκονται; Μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει τους ανθρώπους και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή προκαλεί την αντίστασή τους;
Σάββατο 22 Ιουνίου 2019
Πέμπτη 20 Ιουνίου 2019
Τρίτη 11 Ιουνίου 2019
Κωνσταντίνος Πουλής: «Απ΄ το αλέτρι στο smartphone. Συζητήσεις με τον πατέρα μου».
Η πρώτη μου παιδική ανάμνηση από τις εξωτικές αφηγήσεις του πατέρα μου, είναι μια φορά που ήμασταν στο χωριό, στο Καρβουνάρι και μας είχε διηγηθεί αυτή την ιστορία με τον τσιφλικά που ταπεινώνει τον παππού τον Νίκο, κι εγώ επιστρατεύω όλες τις δυνάμεις που διέθετε το ταξικό κίνημα εκείνη τη στιγμή, βάζοντας ένα σουρωτήρι στο κεφάλι, ένα σκουπόξυλο στο χέρι, και στέκομαι έξω από την αυλή του σπιτιού με αυτή τη δονκιχωτική πανοπλία περιμένοντας να ξαναέρθει ο τσιφλικάς - αν τολμάει.
του Κωνσταντίνου Πουλή
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1990, έχω μια σχετική ημερολογιακή εγγραφή. Κρατάω ημερολόγιο από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια, από τότε που ξεκίνησα να γράφω. Λοιπόν, έχω γράψει μία παράγραφο, όπου μιλάω για το αλώνι. Έλεγε ο πατέρας μου όλα αυτά, και σκέφτομαι ότι αυτό είναι απίστευτο, αυτό πρέπει να το καταγράψω. Κι έχω γράψει μία παράγραφο για το αλώνι, τον «σέμπρο» και τη «ζεύλα» και όλο αυτό το εξωτικό αγροτικό λεξιλόγιο, το οποίο είναι χαμένο για μας σήμερα, και το αναζητούμε στα λεξικά και τη λαογραφία. Αυτή η παράγραφος καταλήγει σε μια φράση που διακόπτεται στη μέση. Δεν ξέρω γιατί. Είναι αυτή η σούπα που λέει ο Μπαλζάκ, που ο συγγραφέας ξαφνικά αφήνει ένα μυθιστόρημα που θα γεννιόταν, για να φάει σούπα. Το απόσπασμα το θυμήθηκα πρόσφατα, αφού είχε ολοκληρωθεί το γράψιμο, λοιπόν δεν έχει μπει στο βιβλίο αυτή η ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον ότι υπήρχε αυτή η ημιτελής παράγραφος, σαν να το είχα αφήσει στη μέση και έπρεπε να επιστρέψω μετά από 30 χρόνια, να γράψω αυτό το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα.
Το βιβλίο αυτό γεννιέται από τη φοβερή έκπληξη που μου γεννούσε πάντοτε το γεγονός ότι μόνο η γενιά του πατέρα μου μπορούσε να πατάει ταυτοχρόνως σ’ αυτούς τους δύο κόσμους, τον σχεδόν πρωτόγονο, προτεχνολογικό αγροτικό κόσμο, και τη σύγχρονη τεχνολογία. Ο παππούς μου ο Νίκος δεν εξοικειώθηκε με την τεχνολογία, κι εγώ γεννήθηκα παιδί της πόλης. Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που μπορούσε να μας διηγηθεί αυτό το πέρασμα. Αυτό σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, όπως αντιλαμβάνεστε, συμβαίνει μόνο μία φορά. Και όσο κι αν μας λένε οι ιστορικοί να μην υπερτιμούμε τις αλλαγές που έχουν συμβεί πρόσφατα, η αλήθεια είναι, ότι ο κόσμος δεν έχει αλλάξει ποτέ όσο άλλαξε τους τελευταίους δύο αιώνες. Ένα ωραίο παράδειγμα είναι η φοβερή φράση του Βαλερύ, που λέει ότι ο Καίσαρας και ο Ναπολέων κινούνταν με την ίδια ταχύτητα. Βεβαίως η ανακάλυψη του τροχού είναι μια συνταρακτική ανακάλυψη, αλλά στη διάρκεια όλων αυτών των ετών η ταχύτητα των μετακινήσεων δεν έχει αλλάξει, και πρέπει να φτάσουμε στο τρένο, πρέπει να φτάσουμε στον 19ο αιώνα, για ν' αγγίξουμε τις ταχύτητες των περίπου 90 με 100 χιλιομέτρων την ώρα, οι οποίες μεταμορφώνουν το εμπόριο και αλλάζουν τον κόσμο.
Ο πατέρας μου, λοιπόν, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ξεκινάει από τα γουρνοτσάρουχα και την μπομπότα, κι εγώ έχω συζητήσει μαζί του για όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής, από τότε μέχρι σήμερα. Για το φαγητό, για τα ρούχα, για το ντύσιμο, για τα έπιπλα, που δεν υπήρχαν. Τα σπίτια ήταν άδεια. Γνωρίζουμε τι είχαν μέσα τα σπίτια για δύο λόγους, για τους οποίους συνήθως καταγράφουν οι άνθρωποι τι είχανε: Σε προικοσύμφωνα και διαθήκες, δηλαδή όταν παντρεύονται και όταν πεθαίνουν. Οπότε έχουμε μία εικόνα, ιστορικά, του τι είχαν μέσα τα σπίτια. Ο πατέρας μου ξεκινάει από αυτές τις συνθήκες, όπου μόνο περιστασιακά εμφανίζεται η τεχνολογία. Υπάρχει ένα φορτηγό, το φορτηγό του Γεωργαλή. Ξέρουμε ποιος το έχει. Πού και πού εμφανίζεται αυτό. Αλλά ακούγανε μουσική μια φορά το χρόνο, στο πανηγύρι. Μετά μόνο σφυράνε και τραγουδάνε. Αλλά για μας, που όλος αυτός ο πλούτος του πολιτισμού είναι διαθέσιμος στην παλάμη του χεριού μας, με το youtube στο έξυπνο κινητό, αυτό είναι βεβαίως απολύτως ακατανόητο. Ο πατέρας μου φτάνει τώρα να χρησιμοποιεί αυτές τις τεχνολογίες: Είχε έρθει στον «Σταυρό του Νότου», να με δει, που έκανα την Ανασκόπηση ζωντανά, και είχε στήσει και το κινητό του και το μετέδιδε με facebook live.
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1990, έχω μια σχετική ημερολογιακή εγγραφή. Κρατάω ημερολόγιο από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια, από τότε που ξεκίνησα να γράφω. Λοιπόν, έχω γράψει μία παράγραφο, όπου μιλάω για το αλώνι. Έλεγε ο πατέρας μου όλα αυτά, και σκέφτομαι ότι αυτό είναι απίστευτο, αυτό πρέπει να το καταγράψω. Κι έχω γράψει μία παράγραφο για το αλώνι, τον «σέμπρο» και τη «ζεύλα» και όλο αυτό το εξωτικό αγροτικό λεξιλόγιο, το οποίο είναι χαμένο για μας σήμερα, και το αναζητούμε στα λεξικά και τη λαογραφία. Αυτή η παράγραφος καταλήγει σε μια φράση που διακόπτεται στη μέση. Δεν ξέρω γιατί. Είναι αυτή η σούπα που λέει ο Μπαλζάκ, που ο συγγραφέας ξαφνικά αφήνει ένα μυθιστόρημα που θα γεννιόταν, για να φάει σούπα. Το απόσπασμα το θυμήθηκα πρόσφατα, αφού είχε ολοκληρωθεί το γράψιμο, λοιπόν δεν έχει μπει στο βιβλίο αυτή η ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον ότι υπήρχε αυτή η ημιτελής παράγραφος, σαν να το είχα αφήσει στη μέση και έπρεπε να επιστρέψω μετά από 30 χρόνια, να γράψω αυτό το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα.
Το βιβλίο αυτό γεννιέται από τη φοβερή έκπληξη που μου γεννούσε πάντοτε το γεγονός ότι μόνο η γενιά του πατέρα μου μπορούσε να πατάει ταυτοχρόνως σ’ αυτούς τους δύο κόσμους, τον σχεδόν πρωτόγονο, προτεχνολογικό αγροτικό κόσμο, και τη σύγχρονη τεχνολογία. Ο παππούς μου ο Νίκος δεν εξοικειώθηκε με την τεχνολογία, κι εγώ γεννήθηκα παιδί της πόλης. Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που μπορούσε να μας διηγηθεί αυτό το πέρασμα. Αυτό σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, όπως αντιλαμβάνεστε, συμβαίνει μόνο μία φορά. Και όσο κι αν μας λένε οι ιστορικοί να μην υπερτιμούμε τις αλλαγές που έχουν συμβεί πρόσφατα, η αλήθεια είναι, ότι ο κόσμος δεν έχει αλλάξει ποτέ όσο άλλαξε τους τελευταίους δύο αιώνες. Ένα ωραίο παράδειγμα είναι η φοβερή φράση του Βαλερύ, που λέει ότι ο Καίσαρας και ο Ναπολέων κινούνταν με την ίδια ταχύτητα. Βεβαίως η ανακάλυψη του τροχού είναι μια συνταρακτική ανακάλυψη, αλλά στη διάρκεια όλων αυτών των ετών η ταχύτητα των μετακινήσεων δεν έχει αλλάξει, και πρέπει να φτάσουμε στο τρένο, πρέπει να φτάσουμε στον 19ο αιώνα, για ν' αγγίξουμε τις ταχύτητες των περίπου 90 με 100 χιλιομέτρων την ώρα, οι οποίες μεταμορφώνουν το εμπόριο και αλλάζουν τον κόσμο.
Ο πατέρας μου, λοιπόν, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ξεκινάει από τα γουρνοτσάρουχα και την μπομπότα, κι εγώ έχω συζητήσει μαζί του για όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής, από τότε μέχρι σήμερα. Για το φαγητό, για τα ρούχα, για το ντύσιμο, για τα έπιπλα, που δεν υπήρχαν. Τα σπίτια ήταν άδεια. Γνωρίζουμε τι είχαν μέσα τα σπίτια για δύο λόγους, για τους οποίους συνήθως καταγράφουν οι άνθρωποι τι είχανε: Σε προικοσύμφωνα και διαθήκες, δηλαδή όταν παντρεύονται και όταν πεθαίνουν. Οπότε έχουμε μία εικόνα, ιστορικά, του τι είχαν μέσα τα σπίτια. Ο πατέρας μου ξεκινάει από αυτές τις συνθήκες, όπου μόνο περιστασιακά εμφανίζεται η τεχνολογία. Υπάρχει ένα φορτηγό, το φορτηγό του Γεωργαλή. Ξέρουμε ποιος το έχει. Πού και πού εμφανίζεται αυτό. Αλλά ακούγανε μουσική μια φορά το χρόνο, στο πανηγύρι. Μετά μόνο σφυράνε και τραγουδάνε. Αλλά για μας, που όλος αυτός ο πλούτος του πολιτισμού είναι διαθέσιμος στην παλάμη του χεριού μας, με το youtube στο έξυπνο κινητό, αυτό είναι βεβαίως απολύτως ακατανόητο. Ο πατέρας μου φτάνει τώρα να χρησιμοποιεί αυτές τις τεχνολογίες: Είχε έρθει στον «Σταυρό του Νότου», να με δει, που έκανα την Ανασκόπηση ζωντανά, και είχε στήσει και το κινητό του και το μετέδιδε με facebook live.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Δευτέρα 10 Ιουνίου 2019
Πέμπτη 6 Ιουνίου 2019
Τρίτη 21 Μαΐου 2019
ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
θεωρία έκθεσης γ΄ λυκείου from Giorgos Naidis
ΕΙΔΗ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΩΝ
http://e-keimena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=159:eidh-syllogismwn-theoria-paradeigmata&catid=94:exercises&Itemid=41
Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ
https://www.alfavita.gr/panellinies/183582_i-ekthesi-stis-panelladikes-i-syllogistiki-poreia-theoria-methodologia-kai
http://www.vlioras.gr/Philologia/Composition/EisagogikaExercises/SyllogistikiPoreia.htm
https://athinakomninou.weebly.com/eidisyllogismonnegl.html
Αναγνώριση συλλογιστικών μεθόδων ή πορειών (παραγωγική ή επαγωγική μέθοδος)
http://vprassas.blogspot.com/2013/05/blog-post.html
https://neoellinikiglossa.gr/archives/theory/Methods_Of_Reasoning.pdf
https://latistor.blogspot.com/2014/10/blog-post_29.html
ΕΙΔΗ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΩΝ
http://e-keimena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=159:eidh-syllogismwn-theoria-paradeigmata&catid=94:exercises&Itemid=41
Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ
https://www.alfavita.gr/panellinies/183582_i-ekthesi-stis-panelladikes-i-syllogistiki-poreia-theoria-methodologia-kai
http://www.vlioras.gr/Philologia/Composition/EisagogikaExercises/SyllogistikiPoreia.htm
https://athinakomninou.weebly.com/eidisyllogismonnegl.html
Αναγνώριση συλλογιστικών μεθόδων ή πορειών (παραγωγική ή επαγωγική μέθοδος)
http://vprassas.blogspot.com/2013/05/blog-post.html
https://neoellinikiglossa.gr/archives/theory/Methods_Of_Reasoning.pdf
https://latistor.blogspot.com/2014/10/blog-post_29.html
Δευτέρα 20 Μαΐου 2019
Κυριακή 19 Μαΐου 2019
Τετάρτη 8 Μαΐου 2019
Τρίτη 7 Μαΐου 2019
Η κρίση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τον 3ο αι. μ.Χ.
Αναλυτική παρουσίαση:
Η κρίση του αυτοκρατορικού θεσμού, σ.228-229,
Η οικονομική κρίση, σ. 229-230,
Η κοινωνική κρίση, σ. 230-231.
Συνοπτική παρουσίαση: Οι βαρβαρικές επιδρομές, σ. 231-2.
Υποστηρικτικό υλικό:
-Χάρτης 30, Η παρακμή της Ρώμης/Τhe decline of Rome (235-285: άνοδος στο θρόνο 20 αυτοκρατόρων):
http://cdn1.vox-cdn.com/assets/4875548/DeadEmperors.jpg
-[Η κρίση της αυτοκρατορίας], Ηρωδιανός, Ιστορία, στο Λίγη ακόμη Ιστορία..., Α΄ Γυμνασίου, κεφ. 7. «Η Ρώμη και ο ελληνικός κόσμος.146 π.Χ.-330 μ.Χ.», σ. 34:
http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/261
Προτεινόμενες δραστηριότητες:
http://whc.unesco.org/en/list/23/gallery/
Η κρίση του αυτοκρατορικού θεσμού, σ.228-229,
Η οικονομική κρίση, σ. 229-230,
Η κοινωνική κρίση, σ. 230-231.
Συνοπτική παρουσίαση: Οι βαρβαρικές επιδρομές, σ. 231-2.
Υποστηρικτικό υλικό:
-Χάρτης 30, Η παρακμή της Ρώμης/Τhe decline of Rome (235-285: άνοδος στο θρόνο 20 αυτοκρατόρων):
http://cdn1.vox-cdn.com/assets/4875548/DeadEmperors.jpg
-Χάρτης, οι εξωτερικές απειλές, «η ρωμαϊκή αυτοκρατορία τον 3ο αι. μ.Χ.», Αρχαία Ιστορία. Από τους πρώτους ανθρώπους ως την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης (330 μ.Χ.), Α΄ Γυμνασίου, Αθήνα 2007, σ.146:
-Eπιλεγμένα αποσπάσματα από βίντεο, «Ρώμη: ισχύς και δόξα», επ. 6, «Η πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» στο
-[Η κρίση της αυτοκρατορίας], Ηρωδιανός, Ιστορία, στο Λίγη ακόμη Ιστορία..., Α΄ Γυμνασίου, κεφ. 7. «Η Ρώμη και ο ελληνικός κόσμος.146 π.Χ.-330 μ.Χ.», σ. 34:
http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/261
Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1. Παρουσίαση της κρίσης μέσα από την οπτική ενός συγχρόνου της ιστορικού, του Ηρωδιανού. Διαφορές σε σχέση με τα εγκωμιαστικά κείμενα του Βιργιλίου και του Αίλιου Αριστείδη.
2. Αποτελέσματα για την κοινωνία και την οικονομία από την επικράτηση του φαινομένου της δουλοπαροικίας.
3. Συζήτηση για τους λόγους για τους οποίους εντείνονται οι διώξεις των χριστιανών τον 3ο αι. μ.Χ.
4. Συζήτηση για τους κύριους λόγους παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
5. Μια σημαντική απειλή για το Ρωμαϊκό κράτος κατά τον 3ο αι. μ.Χ. προήλθε από το βασίλειο της Παλμύρας. Διερεύνηση των λόγων για τους οποίους η παγκόσμια κοινότητα σοκαρίστηκε από τη μεταχείριση που επεφύλαξε στα πολιτιστικά μνημεία αυτού του κράτους το Ισλαμικό κράτος.
https://en.wikipedia.org/wiki/Palmyrene_Empirehttp://whc.unesco.org/en/list/23/gallery/
Δευτέρα 6 Μαΐου 2019
Σπύρος Γιανναράς: Αφηγηματική γραφή και λογοτεχνία
:Οι πάντες μπορούν να γράψουν μια ιστορία. Όπως έλεγε πρόσφατα φίλος συγγραφέας, «η γιαγιά μου αφηγείται πενήντα ιστορίες – συναρπαστικές, καθηλωτικές ιστορίες – στην καθισιά της. Αυτό όμως δεν την κάνει λογοτέχνη».
Τι και πόσο ουσιώδες είναι λοιπόν το στοιχείο που διακρίνει τον αφηγητή ή συγγραφέα ιστοριών από τον συγγραφέα λογοτεχνίας; Η διαφορά είναι νομίζω εφάμιλλη εκείνης που χωρίζει τον άνθρωπο που περπατάει από τον μαραθωνοδρόμο. Η άσκηση, η εμμονή και ο τρόπος. Παρά τη διεθνοποιημένη πλέον τάση που θέλει τα πεζογραφήματα να περιορίζονται σε αφηγήσεις εντυπωσιακών ιστοριών, πιασάρικων ιστορικών θεμάτων ή προσώπων, σε ξέφρενες αναπτύξεις και διακλαδώσεις μιας ευφάνταστης πλοκής, ένα λογοτέχνημα είναι πάντα κάτι παραπάνω από το θέμα του. Όπως και η λογοτεχνική αφήγηση και περιγραφή, κάτι που υπερβαίνει το αφηγούμενο και το περιγραφόμενο.
Όταν ο συγγραφέας περιγράφει ένα αντικείμενο, παλεύει να πει κάτι πάνω και πέρα από αυτό. Παλεύει να καθρεφτίσει επάνω του κάτι από την ιδιοσυγκρασία και την παρουσία του ήρωα, να αποτυπώσει μια κατάσταση, να αποδώσει μια ατμόσφαιρα, να προσδώσει ζωή. Η λογοτεχνία είναι πρωτίστως λέξεις, όπως η ζωγραφική πρωτίστως χρώμα. Δεν αντλείται ούτε εξαντλείται σε ιδέες και νοήματα.
«Πώς μπορείς αυτό που φτιάχνεις να γίνει έτσι ώστε να μεταφέρει το μυστήριο της παρουσίας, μέσα απ’ το μυστήριο της κατασκευής;», αναρωτιέται ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του περασμένου αιώνα, ο Φράνσις Μπέηκον, απηχώντας απολύτως και τον λογοτέχνη.
Η λογοτεχνία παλεύει να ψελλίσει σε κάθε εποχή κάτι από το μυστήριο της παρουσίας. Παλεύει να αποδώσει το μόνιμο υπαρκτικό παρόν μέσα από τα επικαιρικά συμβεβηκότα του. Παλεύει να πιάσει κάτι από τον μυστηριώδη και μυστηριακό πυρήνα της ζωής μέσα από μια τεχνητή, όπως επισημαίνει ο Μπέηκον, κατασκευή.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Παρασκευή 12 Απριλίου 2019
Τετάρτη 10 Απριλίου 2019
Ο Γενάρης του 1904
Καλλιτέχνης: Ιωαννίδης Αλκίνοος Album: ...που γι' Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός
Έτος: 2007
Στιχουργός: Καβάφης Κωνσταντίνος
Συνθέτης: Παπαδημητρίου Δημήτρης
Είδος μουσικής: Ελληνική μπαλάντα
Θεματολογία: Ζωής
Α, η νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
που κάθομαι και ξαναπλάττω με τον νου
εκείναις ταις στιγμαίς και σ’ ανταμώνω,
κι ακούω τα λόγια μας τα τελευταία κι ακούω τα πρώτα.
Απελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο.
Πως φεύγει και διαλύεται βιαστική
πάνε τα δένδρα, πάνε οι δρόμοι, παν τα σπίτια, παν τα φώτα
σβήνει και χάνετ’ η μορφή σου η ερωτική.
Πηγή: https://www.greeklyrics.gr/stixoi?view=single&tpl_view=lyric&id=10983
Δευτέρα 8 Απριλίου 2019
Σάββατο 6 Απριλίου 2019
Τα ποιήματα του Νίκου Καββαδία στο χάρτη
Ένας χάρτης με όλα τα σημεία στα οποία υπάρχουν αναφορές στα ποιήματα ου Νίκου Καββαδία, μαζί με τα συγκεκριμένα αποσπάσματα.
http://civil2006.blogspot.gr/2012/03/blog-post_19.html
Παρασκευή 5 Απριλίου 2019
Οι πολυπληθέστερες πόλεις ανά τους αιώνες!
Πώς άλλαξε η ανθρωπογεωγραφία στις μεγάλες πόλεις από το 1.500 ως σήμερα. Η μετακίνηση πληθυσμών και η κυριαρχία των αναδυόμενων αγορών. H μετάβαση από την Κωνσταντινούπολη στο... Τόκιο.
Ένα εντυπωσιακό γράφημα δείχνει τις πλέον πολυπληθείς πόλεις του κόσμου όπως αυτές εξελίχθηκαν από το 1.500 μ.χ. έως και το 2018.
Πίσω στις αρχές του 16ου αιώνα οι περισσότεροι ζούσαν στην ανατολή, είτε την Ανατολική Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική ή σε Ινδία και Κίνα. Καθώς ο αιώνας περνούσε το Πεκίνο έδινε στην Κωνσταντινούπολη τα σκήπτρα της μεγαλύτερης πόλης στον κόσμο. Κάπου εκεί Παρίσι, Λονδίνο και Νάπολι έκαναν την εμφάνισή τους στη λίστα.
Καθώς περνούσε το 1.600 το Τόκιο αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση, αλλά τα δεδομένα θα άλλαζαν εκ νέου. Η βιομηχανική επανάσταση έφερε το Λονδίνο στην τρίτη θέση και καθώς το 19ος αιώνας ξεκινούσε ο πληθυσμός ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο κατοίκους και πέντε δεκαετίες αργότερα έφτασε τα δυο εκατομμύρια.
Μπαίνουμε στον 20ο αιώνα και η Βόρεια Αμερική εμφανίζεται στο γράφημα. Σε αυτή τη χρονική στιγμή τρεις πόλης της περιοχής βρίσκονται στη λίστα και σχεδόν όλες οι υπόλοιπες είναι στην Ευρώπη. Κάπου εκεί, όμως, το Τόκιο επιστρέφει.
Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο ο πληθυσμός της πρωτεύουσας της Ιαπωνίας ήταν περίπου 10 εκατομμύρια. Διπλασιάστηκε σε μόλις 20 χρόνια και δεν άργησε πολύ να φτάσει τα 30 εκατομμύρια.
Ένα στοιχείο το οποίο προκύπτει από τα τελευταία τριάντα χρόνια που καταγράφονται στο γράφημα είναι ότι πόλεις της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης βγαίνουν από τις πρώτες θέσεις και δίνουν τη θέση τους σε άλλες από την Ασία, την Ινδία και την Λατινική Αμερική.
Copyright The Financial Times Limited 2017. All rights reserved.
Τετάρτη 3 Απριλίου 2019
Τρίτη 2 Απριλίου 2019
«Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους»
Σύμφωνα με το Samos Today, κατά τη συνεδρίαση, τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής, Γ. Χατζημιχάλης, Μ. Φλωρούς, Ι. Καμπούρης και Γ. Διονυσίου, ενημέρωσαν τους παρευρισκομένους για τις κινήσεις που έγιναν μέχρι τώρα, όπως την ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμου στις 20 Μαρτίου, το ψήφισμα συμπαράστασης από το Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου για τη δημιουργία νέας εκπαιδευτικής δομής εκτός των σχολικών κτιρίων αναφορικά με την εκπαίδευση των προσφύγων για το λίγο χρονικό διάστημα που φιλοξενούνται στη Σάμο στο κέντρο Ταυτοποίησης και την παρέμβαση του συμβουλίου για διάλογο με τους φορείς προς αυτή την κατεύθυνση.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο των γονέων από τη Σάμο
«Αγαπητοί γονείς, φίλοι, Άνθρωποι!
Καταλαβαίνουμε τον προβληματισμό του καθενός σχετικά με το μεταναστευτικό,άλλωστε όλοι το βιώνουμε, και πολύ περισσότερο μετά και την ένταξη των παιδιών προσφύγων – μεταναστών στα σχολεία μας.
Ως γονείς όμως, δεν μπορούμε παρά να στηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των παιδιών στην μόρφωση και την ένταξή τους στις ήδη υπάρχουσες σχολικές δομές, με ευθύνη του κράτους.
Δεν τα θεωρούμε εξ ορισμού άρρωστα και φορείς μεταδιδόμενων ασθενειών.
Δεν τα ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα παιδιά επειδή είχαν διαφορετική τύχη.
Θέλουμε να ενταχτούν στην κοινωνία και στα σχολεία για να αισθανθούν ξανά παιδιά.
Ζητάμε την ένταξή τους στο σχολείο εφόσον θα έχουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα.
Θέλουμε να αποκομίσουν όλα τα οφέλη που προκύπτουν από τη φοίτηση στο σχολείο και τα οποία δε συνίστανται μόνο στην απόκτηση γνώσεων, αλλά γενικότερης παιδείας, καθώς και κοινωνικών δεξιοτήτων που οδηγούν στην ομαλή κοινωνικοποίηση
Δεν θεωρούμε λύση τη δημιουργία μιας άλλης δομής που οδηγεί στην γκετοποίησή τους.
Ακούμε αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει πρώτα να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών στο ΚΥΤ (κάτι με το οποίο αναμφισβήτητα συμφωνούμε όλοι) και μετά να έρθουν στο σχολείο. Ας σκεφτούμε ότι:
→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα, τα οποία αντιμετωπίζουν στα σπίτια τους βασικά θέματα διαβίωσης (τα τελευταία χρόνια μαθαίνουμε για παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία ή πολύ πρόσφατα ακούσαμε για τη μαθήτρια στον Βόλο που διάβαζε στον δρόμο, κάτω από το φως της λάμπας, γιατί δεν είχε ρεύμα στο σπίτι της).
→ Υπάρχουν Ελληνόπουλα που υφίστανται βία και κακοποίηση στα σπίτια τους.
→ Υπάρχουν παιδιά τσιγγάνων, Ρομά, Πομάκων που ζώντας σε άθλιες συνθήκες και μέσα σε σκηνές πήγαν και συνεχίζουν να πηγαίνουν στα σχολεία μας απολαμβάνοντας το αγαθό της μόρφωσης.
Τι λέμε σε αυτά τα παιδιά; “Λύστε πρώτα τα προβλήματά σας και μετά ελάτε στο σχολείο”; Φυσικά και όχι! Το σχολείο, έστω και στις λίγες ώρες λειτουργίας του, παρέχει ανθρωπιά, ζεστασιά, θαλπωρή, είναι το καταφύγιο, το “άσυλο” για τις παιδικές ψυχές. Δεν είναι δυνατόν να θέλουμε να τους στερήσουμε το μόνο καλό που τους συμβαίνει, το μόνο που τα βοηθά να νιώθουν ανθρώπινα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καλύψει όλες τις νόμιμες οδούς διαμαρτυρίας. Γιατί να προχωρήσουμε και πάλι σε μια παράνομη και ακραία μορφή όπως η αποχή; Μια διαμαρτυρία που θα μας θέσει και πάλι απέναντι στους συνανθρώπους μας ενώ στην πραγματικότητα θα τους θέλαμε όλους δίπλα μας. Η αποχή δεν έβγαλε πουθενά. Αντίθετα στιγμάτισε και χώρισε τον τόπο μας στα δύο.
Ενδιαφερόμαστε για τις συνθήκες ζωής των προσφύγων – μεταναστών. Όχι για το που θα πάνε σχολείο και για το αν θα κάνουν παρέα τα παιδάκια μεταξύ τους. Αν πράγματι είναι τόσο βάσιμες οι ανησυχίες για την μεταφορά μεταδιδόμενων νοσημάτων από τα παιδιά αυτά και υπάρχει φόβος ότι ο καθένας μπορεί κάτι να νοσήσει, τότε ας αναλογιστούμε πως και τα παιδιά αστυνομικών, λιμενικών, οδηγών λεωφορείων, ταξί και ΚΤΕΛ, πυροσβεστών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων στο νοσοκομείο και στο ΚΥΤ, επαγγέλματα που έρχονται συνέχεια σε επαφή με μετανάστες, θα έπρεπε ίσως να οδηγηθούν σε διαφορετικό χώρο για την μόρφωση τους.
Ας μην είμαστε λοιπόν ανοιχτοί σε σκέψεις τέτοιες. Ας ακούμε με περισσότερη προσοχή εκπαιδευτικούς και γιατρούς τους μόνους πραγματικά αρμόδιους επί του θέματος. Είναι παράλογο να τα βάζουμε με τα θύματα, δηλαδή με τα παιδιά κι όχι με τους θύτες και τους πραγματικούς ενόχους που δημιουργούν πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά.
Πρέπει να στοχεύσουμε την κυβέρνηση, τους φορείς, τις υπηρεσίες. Αυτοί ευθύνονται για τον εγκλωβισμό των ανθρώπων στα νησιά, για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους και κυρίως για την ελλιπέστατη πληροφόρηση προς όλους εμάς. Δεν είναι δυνατόν να αντιδρούμε αποκλείοντας ή γκετοποιώντας τα. Έχουν ήδη καταγραφεί στην μνήμη τους από αυτή την τρυφερή ηλικία, ο ξεριζωμός, οι διώξεις, η καταστροφή, ο θάνατος δικών τους ανθρώπων αλλά και οι άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν καθημερινά στο hotspot του νησιού. Συνθήκες και γεγονότα που δεν θέλαμε σε καμία περίπτωση να ζήσει κανένα παιδί, κανένας δικός μας άνθρωπος. Είναι παράλογο να τα τιμωρούμε για τις συνθήκες στις οποίες τους επιβλήθηκε να ζουν. Το σχολείο κυρίως διδάσκει κοινωνικότητα. Δεν δημιουργεί κριτήρια επιλογής κάποιων εξ αυτών και αποκλεισμό.
Σας καλούμε, λοιπόν, όλους
- Να τα υποδεχτούμε μαζί και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στην μόρφωση.
- Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους στη χαρά, το παιχνίδι, τα γράμματα και την ξεγνοιασιά που προφέρει το σχολείο.
- Να μην κλείνουμε την πόρτα σε αυτόν που έχει ανάγκη.
Αν δημιουργηθούν σχολεία γκέτο με τέτοια κριτήρια επιλογής ανοίγουμε την πόρτα «αύριο» να δημιουργηθούν άλλα σχολεία γκέτο και για άλλες κοινωνικές ομάδες.
Γονείς
- Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους.
- Ας τα μάθουμε να απλώνουν το χέρι σε όποιον έχει ανάγκη.
- Ας τα μάθουμε να αγαπάνε.
- Ας τα μάθουμε να είναι παιδιά.
Σας καλούμε όλους, όλη την τοπική κοινωνία, σε έναν υγιή και εποικοδομητικό προβληματισμό.
Επειδή λοιπον όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην μόρφωση προτείνουμε:
- Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά Ελλήνων, προσφύγων και μεταναστών, με ευθύνη του κράτους.
- Διασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού, επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού για να καλυφθούν όλες οι υλικές και λοιπές προϋποθέσεις για ουσιαστική εκπαίδευση.
- Εμβολιασμούς και ιατρικές βεβαιώσεις με ευθύνη των δημόσιων δομών υγείας.
- Να χρηματοδοτηθούν επιπλέον τα σχολεία που φιλοξενούν προσφυγικές δομές.
- Να κλείσει τώρα το Hotspot, να μην δημιουργηθεί κανένα νέο.
- Απεγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών από το νησί και τη χώρα.
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ
Γονείς»
Δευτέρα 1 Απριλίου 2019
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Α’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/23mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-a-meros/
"Ιστορικοί Περίπατοι – Ο ελληνικός Εμφύλιος"Β’ Μέρος
https://webtv.ert.gr/ert1/istorikoi-peripatoi/30mar2019-istorikoi-peripatoi-o-ellinikos-emfylios-v-meros/
Κυριακή 31 Μαρτίου 2019
20 φωτογραφίες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που μάλλον βλέπεις για πρώτη φορά
1. 1943: Η πρώτη φωτογραφία νεκρών Αμερικάνων στρατιωτών που δημοσιεύεται στις ΗΠΑ. Οι νεκροί είναι από μάχη στη Νέα Γουινέα.

Πηγή: LIFE photojournalist George Strock
Σάββατο 30 Μαρτίου 2019
Τετάρτη 27 Μαρτίου 2019
Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019
Ξεχασμένοι αγωνιστές του '21
Ένας και μόνο είναι ο μεγάλος ήρωας του Εικοσιένα: ο λαός. Το πότισε με το αίμα του και το 'θρεψε με τις θυσίες του. Δίχως τ' ανώνυμα παλικάρια που σβάρνιζαν τα βουνά και τους λόγγους, μην έχοντας μήτε παλιοτσάρουχα να βάλουνε στα πόδια τους, λευτεριά δε βλέπαμε. Αυτοί, οι ταπεινοί και ξεχασμένοι, μας τη χάρισαν. Στη μνήμη αυτού, του άγνωστου ήρωα - που είναι άντρας, και γυναίκα, και παιδί - ας στήσουμε το πιο λαμπρό άγαλμα της ευγνωμοσύνης μας.
Φωτιάδης Δημήτρης
Κυριακή 24 Μαρτίου 2019
Ένα πουλί θαλασσινό (Μοιρολόι) - Πολυφωνικό Δερβιτσάνης
Παραλλαγή στο γνωστό ιστορικό τραγούδι για το θάνατο του πολυτραγουδισμένου Μάρκου Μπότσαρη.
Ένα πουλί θαλασσινό, καημένε Μάρκο Μπότσαρη
γιε μ' κι ένα πουλί βουνίσιο, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Πέτρα την πέτρα περπατούν, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' κλαδάκι σε κλαδάκι, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Να βρουν του Μάρκου την οπλή, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' του Μάρκου το λημέρι, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Το Μάρκο τον σκοτώσανε, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' ψηλά στο Καρπενήσι, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Αφήνω γεια ψηλά βουνά, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' και σʼ όλα τα λημέρια, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Αφήνω διάτα στα παιδιά, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' σʼ όλα τα παλικάρια, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη Να πολεμήσουν την Τουρκιά, καημένε Μάρκο Μπότσαρη γιε μ' και τους κοτζαμπασήδες, Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη
Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019
Τρίτη 19 Μαρτίου 2019
Αποανάπτυξη: Προφήτες της μετακαταναλωτικής εποχής
Τελευταία βγήκε στην επιφάνεια πάλι με κάποιους τρόπους η αποανάπτυξη. Από επίσημα κυβερνητικά χείλη μέχρι και γραφικούς των ψηφοδελτίων, πάμπολλοι αναμασούν και μιλάνε για λιτή αφθονία και άλλους όρους μιας μετακαταναλωτικής θεωρίας και ζωής, που πιθανότατα δεν έχουν καν μπορέσει να προσεγγίσουν έστω για μία μέρα του βίου τους, ούτε φυσικά να διανοηθούν.
του Γιάννη Μακριδάκη
Κάποτε, όχι πολλά χρόνια πριν, τα έλεγε και ο Βαρουφάκης αυτά ενώ ήταν υπουργός.
Ενώ το παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό σύστημα βαδίζει στην ολοένα και πιο άγρια και μη αναστρέψιμα καταστροφική για το οικοσύστημα και τον πλανήτη «ανάπτυξη», οι εδώ και δεκαετίες διανοητές της αποανάπτυξης αλλά κυρίως οι άνθρωποι που ζουν λιτό βίο και δεν θεωρητικολογούν μόνον, οι άνθρωποι που βρίσκονται σε επαφή απόλυτη με τους φυσικούς πόρους και νοιάζονται για την συλλογική διαχείρισή τους ως αρχέγονα αγαθά κοινοκτημοσύνης όλων των πλασμάτων και όχι ως εμπόρευμα, οι άνθρωποι που μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες πασχίζουν για μια κοινωνία πολιτών με συνείδηση βαθειά και παιδεία επί του συλλογικού, της συνύπαρξης και της αλληλοσυμπλήρωσης και όχι της ιδιώτευσης και του ανταγωνισμού, οι άνθρωποι που έχουν επικοινωνία με τα άλλα είδη ζωής και έχουν καταφέρει να ενταχθούν και να συνυπάρχουν αρμονικά μαζί τους μέσα στο οικοσύστημα, αποτελούν τα αντισώματα της σύγχρονης ανθρωπότητας, τους προφήτες της μετακαταναλωτικής εποχής της που έρχεται διότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς πλέον.
Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στο Χάος
Κάποτε, όχι πολλά χρόνια πριν, τα έλεγε και ο Βαρουφάκης αυτά ενώ ήταν υπουργός.
Ενώ το παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό σύστημα βαδίζει στην ολοένα και πιο άγρια και μη αναστρέψιμα καταστροφική για το οικοσύστημα και τον πλανήτη «ανάπτυξη», οι εδώ και δεκαετίες διανοητές της αποανάπτυξης αλλά κυρίως οι άνθρωποι που ζουν λιτό βίο και δεν θεωρητικολογούν μόνον, οι άνθρωποι που βρίσκονται σε επαφή απόλυτη με τους φυσικούς πόρους και νοιάζονται για την συλλογική διαχείρισή τους ως αρχέγονα αγαθά κοινοκτημοσύνης όλων των πλασμάτων και όχι ως εμπόρευμα, οι άνθρωποι που μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες πασχίζουν για μια κοινωνία πολιτών με συνείδηση βαθειά και παιδεία επί του συλλογικού, της συνύπαρξης και της αλληλοσυμπλήρωσης και όχι της ιδιώτευσης και του ανταγωνισμού, οι άνθρωποι που έχουν επικοινωνία με τα άλλα είδη ζωής και έχουν καταφέρει να ενταχθούν και να συνυπάρχουν αρμονικά μαζί τους μέσα στο οικοσύστημα, αποτελούν τα αντισώματα της σύγχρονης ανθρωπότητας, τους προφήτες της μετακαταναλωτικής εποχής της που έρχεται διότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς πλέον.
Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στο Χάος
Νεκρή φάλαινα ξεβράστηκε με 40 κιλά πλαστικό στο στομάχι της
Μια νεκρή φάλαινα που ξεβράστηκε στις Φιλιππίνες βρέθηκε να έχει 40 κιλά πλαστικές σακούλες στο στομάχι της. Δεν είναι το πρώτο θηλαστικό που πεθαίνει από συσσώρευση σκουπιδιών και πλαστικού στο στομάχι του αλλά οι ερευνητές κρούουν εκ νέου τον κώδωνα του κινδύνου καθώς δεν έχουν ξαναδεί ποτέ τέτοια ποσότητα.
Οι εργαζόμενοι του μουσείου D'Bone Collector που εντόπισαν το νεκρό ζώο, έγραψαν στο Facebook ότι έχουν μείνει άναυδοι καθώς δεν είχαν δει ποτέ ξανά τόσο πλαστικό μέσα στα σωθικά μιας φάλαινας. Οι ερευνητές βρήκαν μέσα στο θηλαστικό 16 σακούλες ρυζιού καθώς και πολλές πλαστικές σακούλες σούπερ μάρκετ. Εκτιμούν ότι η νεαρή φάλαινα πέθανε από γαστρικό σοκ, ενώ μέσα στις επόμενες μέρες θα αναρτήσουν αναλυτικά το τι εντόπισαν στο στομάχι της.
«Είναι αηδιαστικό. Η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει δράση ενάντια σε όσους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα ύδατα και τους ωκεανούς σαν σκουπιδοντενεκέδες» κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι υπεύθυνοι του μουσείου.
Ο ιδιοκτήτης του μουσείου, ο οποίος εργάζεται στον τομέα της θαλάσσιας βιολογίας, είπε ότι στα 10 χρόνια που εξετάζουν νεκρές φάλαινες και δελφίνια, έχουν εντοπίσει ότι 57 από αυτά πέθαναν εξαιτίας συσσωρευμένων σκουπιδιών και πλαστικού στο στομάχι τους.
Πέντε ασιατικές χώρες - η Κίνα, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη - ευθύνονται για το 60% των πλαστικών αποβλήτων που καταλήγει στους ωκεανούς, αναφέρει το BBC, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη το 2015.
Φωτογραφίες από το Facebook του μουσείου με το νεκρό θηλαστικό και τα πλαστικά.
«Είναι αηδιαστικό. Η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει δράση ενάντια σε όσους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα ύδατα και τους ωκεανούς σαν σκουπιδοντενεκέδες» κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι υπεύθυνοι του μουσείου.
Ο ιδιοκτήτης του μουσείου, ο οποίος εργάζεται στον τομέα της θαλάσσιας βιολογίας, είπε ότι στα 10 χρόνια που εξετάζουν νεκρές φάλαινες και δελφίνια, έχουν εντοπίσει ότι 57 από αυτά πέθαναν εξαιτίας συσσωρευμένων σκουπιδιών και πλαστικού στο στομάχι τους.
Πέντε ασιατικές χώρες - η Κίνα, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη - ευθύνονται για το 60% των πλαστικών αποβλήτων που καταλήγει στους ωκεανούς, αναφέρει το BBC, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη το 2015.
Φωτογραφίες από το Facebook του μουσείου με το νεκρό θηλαστικό και τα πλαστικά.
Δευτέρα 18 Μαρτίου 2019
Οι έφηβοι στα ψηφιακά δίχτυα της κατάθλιψης
H κατάθλιψη μπορεί να είναι η έσχατη άμυνα των αγνών οργανισμών απέναντι στο εικονικό πανηγύρι της στιγμιαίας επιβράβευσης και της ματαιοδοξίας. H δημοσιογράφος Νάνσι Τζο Σέιλς πιστεύει ότι πρέπει όλα να ξεκινούν από τη μόρφωση, γι’ αυτό και στο τέλος του βιβλίου της προτρέπει: «Κορίτσια, κλείστε τις οθόνες και ανοίξτε τα βιβλία».
Δύο ερευνητικά βιβλία, το ένα επιστημονικό και το άλλο δημοσιογραφικό, βάζουν στο μικροσκόπιο τη ζωή των εφήβων στις ΗΠΑ και αποκαλύπτουν μια εξόχως ανησυχητική εικόνα. Η ευρεία χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οδηγεί αυξανόμενα τους εφήβους, και ειδικότερα τα νέα κορίτσια, στην κατάθλιψη.
Η Τζιν Τουένγκ (Jean Twenge) είναι μία από τις πλέον γνωστές ερευνήτριες ψυχολόγους στις ΗΠΑ. Eχει ειδικευθεί σε ένα είδος «γενεακής» ψυχολογίας, γράφοντας βιβλία για τη «γενιά του εγώ» και για την «επιδημία» του ναρκισσισμού στις ΗΠΑ. Στο βιβλίο της «iGen, η γενιά του Internet. Γιατί τα σημερινά παιδιά είναι λιγότερο επαναστάτες, περισσότερο ανεκτικά, λιγότερο ευτυχισμένα –και εντελώς απροετοίμαστα για την ενήλικη ζωή– και τι σημαίνει αυτό για εμάς τους υπόλοιπους», που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος σε μετάφραση του Νίκου Ρούσσου, επικαλείται τα δεδομένα τεσσάρων σε εξέλιξη ερευνών που διεξάγονται στις ΗΠΑ από το 1960 κι έπειτα, σε 11 εκατομμύρια Αμερικανούς. Με άλλα λόγια, η έρευνά της δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.
Η Τουένγκ μιλάει για τα παιδιά που γεννήθηκαν απ’ το 1995 έως το 2012, για τη γενιά του Διαδικτύου και του έξυπνου κινητού τηλεφώνου, την αποκαλούμενη και «iGen». Στην έρευνα καταγράφονται μερικά πολύ θετικά ευρήματα: Τα παιδιά παρουσιάζουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα στο διαφορετικό, είναι πιο ανεξάρτητα στην πολιτική τους σκέψη και, γενικότερα, λιγότερο φανατισμένα.
Τα καλά όμως τελειώνουν εδώ. Στο μεγαλύτερο μέρος τους τα δεδομένα αποκαλύπτουν μια πολύ ανησυχητική εικόνα, τόσο για το παρόν όσο και το μέλλον συνολικά. «Αν μια δραστηριότητα περιλαμβάνει κάποια οθόνη συνδέεται με λιγότερη χαρά και περισσότερη θλίψη», γράφει η Τουένγκ, και οι σημερινοί υπερδικτυωμένοι έφηβοι των ΗΠΑ εκτός από το ότι εμφανίζονται λιγότερο επαναστατημένοι και ανώριμοι, επιβεβαιώνουν περίτρανα την ψυχολόγο, εμφανίζοντας έντονα τα συμπτώματα μιας γενιάς σε κατάθλιψη.
Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019
Κολλημένος ...
GLUED from GLUED on Vimeo.
Μία ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που αναφέρεται σ' ένα από τα προβλήματα της εποχής μας. Οι προσπάθειες μιας μητέρας να ξεκολλήσει από την οθόνη τον εθισμένο γιο της ...
https://antikleidi.com/2012/11/05/glued/
Μία ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που αναφέρεται σ' ένα από τα προβλήματα της εποχής μας. Οι προσπάθειες μιας μητέρας να ξεκολλήσει από την οθόνη τον εθισμένο γιο της ...
https://antikleidi.com/2012/11/05/glued/
Τρίτη 12 Μαρτίου 2019
Ο ΡΩΜΑΪΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Συνοπτική παρουσίαση :
Η χώρα, σ.168-9,
Οι Ετρούσκοι, σ.169-170
Η χώρα, σ.168-9,
Οι Ετρούσκοι, σ.169-170
Υποστηρικτικό υλικό:
- χάρτης «5. Η Ιταλία πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση (Italy before Roman conquest)»,
-Βίντεο από το Εθνικό Μουσείο των Ετρούσκων (Ιταλία, Ρώμη):
ή
-Αποσπάσματα από Βίντεο(29.06΄): «Ρώμη: ισχύς και δόξα 1. Η άνοδος» για τον πολιτισμό
των Ετρούσκων:
Προτεινόμενη δραστηριότητα:
- Εντοπισμός των λαών που κατοικούσαν στην ιταλική χερσόνησο και σύντομος σχολιασμός
των σχέσεων των Ρωμαίων με Ετρούσκους και ΄Ελληνες.
Αναλυτική παρουσίαση:
Η ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωση της, σ. 170-172,
Η συγκρότηση της ρωμαϊκής πολιτείας – Res publica, σ. 172-174.
Η ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωση της, σ. 170-172,
Η συγκρότηση της ρωμαϊκής πολιτείας – Res publica, σ. 172-174.
Υποστηρικτικό υλικό:
-[Οι επτά λόφοι της Ρώμης]:
[για την κατάργηση του θεσμού της βασιλείας], Πλούταρχος, Αίτια Ρωμαϊκά, 63, ΙΜΕ:
-«Kοινωνικές σχέσεις και πατρωνεία», ΙΜΕ:
-Πηγή, [ένταξη στην τάξη των πατρικίων ενός πλούσιου Σαβίνου, του ΄Αττιου Κλαύσου,
γενάρχη των Κλαυδίων, που μετανάστευσε στη Ρώμη με όλο το γένος του, 5000 οικογένειες],
Πλούταρχος, Ποπλικόλας, ΚΑ΄:
-πηγές σχολικού βιβλίου.
Προτεινόμενες δραστηριότητες:
Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1. ΄Ασκηση/δραστηριότητα 3, σ.182 του βιβλίου.
2. Πατρωνεία και πελατειακές σχέσεις στην αρχαία Ρώμη. Επιβίωση των όρων και σημασία
τους.
3. Σύγκριση της πολιτικής οργάνωσης της Ρώμης κατά την περίοδο της βασιλείας με την
πολιτική οργάνωση των ελληνικών κοινωνιών της ομηρικής εποχής.
4. ΄Ασκηση/δραστηριότητα 1, σ. 182 του βιβλίου.
Ενιαία συνοπτική παρουσίαση της ρωμαϊκής εξάπλωσης και των κατακτήσεων: Η κατάκτηση
της Ιταλίας, σ. 175, οι Καρχηδονιακοί πόλεμοι, σ. 176-178, Η επέκταση στην Ανατολή, σ.184-
186, Οι κατακτήσεις στη Δύση, σ.187-188, Η διοίκηση των κατακτημένων περιοχών, σ.188-
189
Αναλυτική παρουσίαση:
η υποενότητα H επικράτηση των Ρωμαίων, σ. 175-6. Υποστηρικτικό υλικό:
η υποενότητα H επικράτηση των Ρωμαίων, σ. 175-6. Υποστηρικτικό υλικό:
-Χάρτης 6. Η Ρώμη κατακτά την Ιταλία (Rome conquers Italy):
- διαδραστικός χάρτης της ρωμαϊκής εξάπλωσης:
http://www.roman-empire.net/maps/map-empire.html
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3191436058048017954#editor/target=post;postID=4405110673033880331;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=0;src=link
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3191436058048017954#editor/target=post;postID=4405110673033880331;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=0;src=link
-διαδραστική εφαρμογή, «Ο ελληνιστικός κόσμος και η Ρώμη το 200 π.Χ.», Φωτόδενδρο,
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/9573?locale=el
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/9573?locale=el
Προτεινόμενη δραστηριότητα:
Ανάδειξη με τη βοήθεια χαρτών της σταδιακής επικράτησης των Ρωμαίων στην Ιταλική
χερσόνησο, της μετατροπής της Ρώμης σε σημαντική ναυτική δύναμη με τις νίκες επί των
Καρχηδονίων, της επέκτασης στην Ανατολή και τέλος της μετατροπής της Μεσογείου σε
ρωμαϊκή λίμνη.
Η κατάκτηση της κυρίως Ελλάδας από τους Ρωμαίους:
-Πηγές, [έκκληση του Αγέλαου προς τους ΄Ελληνες για ομόνοια], Πολύβιος, 5.104.1-3 και [οι
Ρωμαίοι «ελευθερωτές» των Ελλήνων, ΄Ισθμια, 196 π.Χ.], Πλούταρχος, Τίτος Φλαμινίνος, 10,
στο βιβλίο Αρχαία Ιστορία Α΄ Γυμνασίου, σ. 125-126: http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-A105/29/163,945/
-[λεηλασία και καταστροφή της Ηπείρου από τον Αιμίλιο Παύλο, 167 π.Χ.], Πλούταρχος,
Αιμίλιος Παύλος ΚΘ΄ στο:
Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1.Συζήτηση για τη στάση των Ελλήνων απέναντι στους Ρωμαίους. Στη συζήτηση αυτή να
ληφθούν υπόψη τα αισθήματα που έτρεφαν οι ΄Ελληνες της κυρίως Ελλάδας απέναντι στους
Μακεδόνες, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο τους αντιμετώπισαν οι Ρωμαίοι τελικά (βλ.
παραπάνω πηγή, καταστροφή της Ηπείρου από τον Αιμίλιο Παύλο, 167 π.Χ., καθώς και την
πηγή 1 σ. 185 του βιβλίου σας, ταπείνωση του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα).
2. Συζήτηση για τους λόγους επικράτησης των Ρωμαίων.
3. Συσχετισμός των κατακτήσεων των Ρωμαίων του 5ου
-3
ο
αι. π.Χ. με τις πολιτικές κατακτήσεις
των πληβείων το ίδιο χρονικό διάστημα.
Σάββατο 9 Μαρτίου 2019
Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019
Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019
Καληνύφτα , Bella ciao - Χαϊνηδες - Mode Plagal
Τι έν γκλυτσέα τούση νύφτα τι έν ώρια
τα εβώ ε πλώνω πενσέοντα σε σένα τσ' ετού μπει στη φενέστρα σου αγάπη μου της καρδίας μου σου 'νοίφτω την πένα Λαριλό... Εβώ πάντα σ' εσένα πενσέω γιατί σένα φσυχή μου 'γαπώ τσαι που πάω που σύρνω που στέω στην καρδιά μου πάντα σένα βαστώ Λαριλό... Και σου μάι μ'αγάπησε ώρια μου, ε σου πόνησε μάι άσσε μένα, είττα χείλη σου εν άνοιτσε μάι πει τα λόγια τσ' αγάπης βλοημένα Λαριλό... Κ' είττ ' αμμάι σου, άτσε μάγο, γκλυτσέο, εν άνοιτσε μάι για μένα φτεχό, μα που πάω, που σύρνω, που στέω εις την καρδιά μου πάντα σένα βαστώ Λαριλό... Καληνύφτα σε ΄φήνω και πάω πλάια σου 'τι 'βω πίρτα πρικό τσαι που πάω που σύρνω που στέω στην καρδιά μου πάντα σένα βαστώ Λαριλό... Bella Ciao Una mattina mi son svegliato O bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! Una mattina mi son svegliato E ho trovato l'invasor O partigiano, portami via O bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! O partigiano, portami via Ché mi sento di morir E se io muoio da partigiano O bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! E se io muoio da partigiano Tu mi devi seppellir E seppellire lassù in montagna O bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! E seppellire lassù in montagna Sotto l'ombra di un bel fior È questo il fiore del partigiano O bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! È questo il fiore del partigiano Morto per la libertà
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






