Έκφραση- Έκθεση Γ΄ Λυκείου: ΄"Το δίκαιο της πυγμής"

Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία

• "Το δίκαιο της πυγμής"

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C130/652/4163,19408/

• Ευάγγελος Παπανούτσος

http://photodentro.edu.gr/cultural/r/8526/3672




Β. Διαδικτυακό υλικό:

• https://latistor.blogspot.com/2015/01/blog-post_27.html
• https://docs.google.com/file/d/0B6g0gucr05NPbUZyQjlLNXN3MWc/edit
• http://glossologein.blogspot.com/2013/05/blog-post_10.html
• http://www.hasiakis.gr/phocadownload/dimosieuseis-Nea2009/genikis-paideias/15-07-09neoellinikiglossa.pdf
• http://www.mariakappou.gr/analiseis_ennoiwn/docs/triti_lykeiou/%CE%9F%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%A3%CE%9C%CE%9F%CE%A3-%CE%97%CE%9D%CE%A9%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%A9%CE%9D.pdf
• http://www.moec.gov.cy/dme/programmata/mathitika_dokimia/vraveia/2008_2009_c_vraveio_ioannou_m_lykeio_paralimniou.pdf
• http://e-keimena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=248:2010-10-20-23-06-47&catid=134:2010-10-20-22-59-35&Itemid=2

ACTIVE MEMBER LIVE OUTRO @ OAKA 7/11

3. Η εμφάνιση του Ισλάμ

3, H εμφάνιση του Iσλάμ from Kvarnalis75

Ταίναρο

Έρημοι (Deserts)

Αθέατος λαθρεπιβάτης

Τα παιδιά που χάθηκαν - Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Ιστορικοί Περίπατοι-«Στρατός και πολιτική εξουσία-Τα πραξικοπήματα στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα»

Νίκος Εγγονόπουλος

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τους Κωνσταντίνο Παρθένη, Δημήτριο Μπισκίνη, Θωμά Θωμόπουλο και Γιάννη Κεφαλληνό. Μετά την αποφοίτησή του το 1938, δούλεψε κοντά στο ζωγράφο Ευάγγελο Ιωαννίδη και χάρη στη μαθητεία του κοντά στο Φώτη Κόντογλου και τον καθηγητή Αλέξανδρο Ξυγγόπουλο ήλθε σε επαφή με την παράδοση και την ουσία της βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης.

Μαζί με το Γιάννη Τσαρούχη δούλεψε ως βοηθός στη μνημειακή τοιχογραφία που ο Κόντογλου ιστόρησε στο σπίτι του και σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Ταξίδεψε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πραγματοποίησε ελεύθερες καλλιτεχνικές σπουδές στο Μόναχο και σε πόλεις της Ιταλίας. Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρέτησε επί πολλά χρόνια στην εκπαίδευση, ενώ το 1967 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της ζωγραφικής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 εργαζόταν ως επιμελητής.

Ήδη προπολεμικά παρουσίασε ζωγραφικά του έργα σε ατομική έκθεση που οργανώθηκε στην οικία του Ν. Καλαμάρη (1939), προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις της κριτικής, και ακολούθησε σειρά ατομικών παρουσιάσεων και συμμετοχών σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1938, είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κύκλος η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο “Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν”, ενώ το 1939 εκδόθηκαν τα “Κλειδοκύμβαλα της σιωπής”. Το 1954 εκπροσώπησε κατ’ αποκλειστικότητα την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας με εκατό έργα, και ένα χρόνο αργότερα πήρε μέρος στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Μετείχε επίσης σε όλες τις εκθέσεις της ομάδας”Αρμός”, της οποίας ήταν ιδρυτικό μέλος (1964). Το 1958 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και το 1966 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Γεώργιου Α΄ για το ζωγραφικό του έργο. Αναδρομικές εκθέσεις του έργου του οργανώθηκαν το 1977 στην Εταιρεία Σπουδών Μωραΐτη και το 1983 στην Εθνική Πινακοθήκη. Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνογραφία και την εικονογράφηση βιβλίων.

Εισηγητής και κυρίαρχη μορφή μιας ιδιότυπης, προσαρμοσμένης στα ελληνικά δεδομένα, εκδοχής  του υπερρεαλισμού, εκπρόσωπος της ονομαζόμενης γενιάς του ΄30, συνδυάζει στοιχεία και εικόνες από ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής παράδοσης, από τη μυθολογία και την αρχαιότητα έως το Βυζάντιο, τα νεότερα χρόνια και τη σύγχρονη εποχή, με τρόπο αντισυμβατικό, άλλοτε πικρά ειρωνικό κι άλλοτε χιουμοριστικό. Έκδηλη στους πίνακές του είναι η ερωτική διάθεση, που προσωποποιείται στις γυμνές αντρικές και γυναικείες μορφές που πρωταγωνιστούν. Ο ίδιος τόνιζε την καταλυτική επιρροή που άσκησε στο έργο του η τέχνη των δασκάλων του Παρθένη και Κόντογλου καθώς και η γνωριμία του με τον ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκο και τον κατεξοχήν εκπρόσωπο της μεταφυσικής ζωγραφικής Giorgio de Chirico. Χάρη τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο ποιητικό του έργο, ο Εγγονόπουλος, άνθρωπος με πλατιά κουλτούρα, συγκαταλέγεται στις μεγάλες πνευματικές μορφές της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Μεγαλώνοντας, ξεχνάμε

Από την ψυχολόγο Εύη Νικολοπούλου

Μεγαλώνοντας απομακρυνόμαστε. Απομακρυνόμαστε από τον επαναστατημένο εφηβικό εαυτό μας, από τα όνειρα μας. Απομακρυνόμαστε από τους γνωστούς και τους φίλους μας, απομακρυνόμαστε από τα έξω, από τις πολλές συνάφειες και συγκεντρώσεις. Οι φίλοι γίνονται γνωστοί και οι γνωστοί ξένοι.

Μεγαλώνοντας χάνουμε. Χάνουμε τις συνήθεις μας, χάνουμε τα στέκια μας. Χάνουμε τον προσανατολισμό μας, χάνουμε την οικειότητα, χάνουμε την αγάπη. Χάνουμε το μέτρημα των συναισθημάτων που εξαφανίστηκαν κάπου στο βάθος του χρόνου.

Μεγαλώνοντας συνηθίζουμε. Συνηθίζουμε την πείνα, την φρίκη τους πολέμους. Συνηθίζουμε την αδιαφορία. Συνηθίζουμε και μεις να ζούμε με τα λίγα, και οι άλλοι να ζουν με το τίποτα. Συνηθίζουμε τις απώλειες και το πένθος. Συνηθίζουμε το γκρίζο.

Μεγαλώνοντας κουραζόμαστε εύκολα. Κουραζόμαστε από τη δουλειά, τη ζωή και τα προβλήματα. Κουραζόμαστε να εξηγούμε και να απολογούμαστε. Κουραζόμαστε από τα προβλήματα τα δικά μας, και τα προβλήματα των άλλων. Κουραζόμαστε τόσο, που ούτε που το παίρνουμε χαμπάρι όταν ο ναρκισσισμός μας κάνει επίσημη πρόσκληση στην μοναξιά.

Μεγαλώνοντας, μικραίνουμε. Μικραίνει το μέσα μας και κρύβεται, γιατί φοβάται. Φοβάται το μέλλον. Φοβάται τους άλλους, φοβάται την αρρώστια, την αδικία, τον ξενιτεμό. Φοβάται την ανασφάλεια, την αναξιοπρέπεια, τα γηρατειά. Φοβάται την απώλεια, την απομόνωση, την αποξένωση. Φοβάται το θάνατο. Το θάνατο των άλλων και το θάνατο το δικό του.

Μεγαλώνοντας ξεχνάμε. Ξεχνάμε τι σημαίνει αυθορμητισμός, τι σημαίνει χαρά, τι σημαίνει ανθρωπιά και αυτοθυσία. Ξεχνάμε ότι καμιά φορά μπορεί να κάνω καλό απλά δίχως να κάνω ή να λέω τίποτα κακό. Ξεχνάμε ότι μπορεί να είμαστε απλά «εκεί», δίχως επίκριση και συμβουλές.

Μεγαλώνοντας αμβλύνονται οι αισθήσεις μας. Αμβλύνεται και θολώνει η όραση, θολώνει η κρίση. Μεγαλώνοντας αμβλύνεται τόσο η ακοή μας, που δεν ακούμε τα βήματα των αγαπημένων μας όταν φεύγουν.

Μεγαλώνοντας μικραίνουμε καμιά φορά τόσο, που πρέπει να προσέχουμε να μην εξαφανιστούμε. Να προσέχουμε μήπως και ενώ υπάρχουμε, δεν μας βλέπει κανείς.

http://www.nostimonimar.gr/megalonontas-xechname/

Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και πάλι άνοιξη

Ένας γέρος μοναχός ζει μαζί με τον μικρό μαθητευόμενο του σε έναν μικρό, απομονωμένο, πλωτό ναό. Το άγρυπνο βλέμμα του δασκάλου – μοναχού καθοδηγεί, προβληματίζει και τιμωρεί τον μικρό μαθητή. Αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις που ο τελευταίος λόγω της παιδικής αφέλειας και της ανωριμότητάς του επιδίδεται σε πράξεις ασέβειας και βαρβαρότητας προς το φυσικό περιβάλλον που τον θρέφει και τον συντηρεί. Η ταινία είναι ένας ύμνος στη φύση. Ένα ποίημα στη δύναμη της ζωής που κυλά όπως το νερό, άλλοτε ορμητικά ξεσπώντας πάνω σε βράχους και πέφτοντας σε καταρράκτες και άλλοτε γαλήνια και ήρεμα σχηματίζοντας λίμνες και μικρά ρυάκια. Το σίγουρο είναι ότι η ζωή είναι κίνηση, είναι ρυθμός. Οι εποχές εναλλάσσονται και ο νεαρός μαθητής καθώς ανδρώνεται έρχεται σε επαφή με τον διαλογισμό και τις αρχές του βουδισμού. Ωστόσο, ο νέος δε μπορεί να αποφύγει τις εκπλήξεις που του επιφυλάσσει η ίδια η ζωή. Έτσι, ο νεαρός μοναχός παρουσιάζεται εξαιρετικά ευάλωτος και ανήμπορος ενόψει των βασάνων και των παθών που του επιφυλάσσει η ζωή. Η «πέτρα του σκανδάλου» είναι μια κοπέλα η οποία καταφεύγει στον μικρό ναό για να θεραπευτεί από μια απροσδιορίστου φύσεως αρρώστια. Οι δύο νέοι ερωτεύονται και η κοπέλα θεραπεύεται. Ο νέος, όμως, γίνεται έρμαιο του πάθους του προς την νεαρή ύπαρξη. Το ζεν δεν ορίζει πλέον ούτε την ψυχή του ούτε το μυαλό του. Το ανεξέλεγκτο πάθος του θα τον ωθήσει στην απάρνηση της ασκητικής ζωής και στο δρόμο προς τα εγκόσμια (με ότι αυτό συνεπάγεται). Ο νέος ξεχνάει ή μάλλον αγνοεί τις διδαχές του δασκάλου του περί ταύτισης του πάθους και του έρωτα με την εμμονή και τελικά με το έγκλημα. Παρόλα αυτά ο κύκλος της ζωής συνεχίζεται και η κατάληξη του νεαρού είναι αυτή που προέβλεψε ο γέρος μοναχός. Ο προδομένος νέος γεμάτος οργή επιστρέφει στο ναό μετά το φόνο της κοπέλας. Ο δάσκαλός του όμως τον βοηθά (όπως τότε που ήταν παιδί) να ξεπεράσει την οργή και την έντασή του μέσω της περισυλλογής, της επανόρθωσης και τελικά της εξιλέωσης.

Η σημειολογική διάσταση των τεσσάρων εποχών είναι η εξής: (Άνοιξη-Παιδί) Η γλυκύτητα της φύσης κλεισμένη στο χαμόγελο ενός παιδιού. Μόνο που η άνοιξη μπορεί να είναι σκληρή, γιατί η αθωότητα είναι φαινομενική, δεν βασίζεται στη γνώση αλλά στην άγνοια των νόμων της φύσης. Για να μάθει κανείς χρειάζεται να δει τις συνέπειες των πράξεών του και αυτό δημιουργεί πόνο. (Καλοκαίρι-Έφηβος) Ο Έρωτας αναστατώνει τα πάντα. Φουσκώνει και ξεχειλίζει. «Η φύση φταίει. Το πάθος ξυπνά την επιθυμία της εξουσίας. Η εξουσία την πρόθεση εγκλήματος». (Φθινόπωρο-Άνδρας) Ο Έφηβος πήγε να βρει τη μοίρα του. Οι δυνάμεις του Γιν νίκησαν και επιστρέφει στο ναό. Η επιστροφή όμως δεν είναι επιστροφή μεταμέλειας, αλλά πονηριάς και αποφυγής ευθυνών. Η οργή κυριαρχεί. Το πάθος κυβερνά ακόμη και η ισορροπία έχει χαθεί. Ο νους σκλαβωμένος μέσα σε σκέψεις τρέλας. Η φωνή του δασκάλου και πάλι βρίσκει ένα τρόπο για να τιθασευτεί ο νους. Εργασία και περισυλλογή, χωρίς να επηρεάζεσαι από τις εξωτερικές καταστάσεις. (Χειμώνας-Ώριμος πλέον). Η επιστροφή είναι πραγματική επιστροφή στο ναό, στις ρίζες. Η γνώση έχει γίνει πια βίωμα. Η μεταμέλεια αρετή. Η υπακοή στο νόμο οδηγεί στην απελευθέρωση. Ο άνθρωπος αποκτά μια θέση στον κύκλο της εξέλιξης. Ο Μαθητής είναι  τώρα Δάσκαλος. Έχει γίνει ένας κρίκος στην αλυσίδα προσφοράς. Όμως ο κύκλος αυτός είναι κομμάτι μιας σπείρας, που είναι η εξέλιξη.

Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και άνοιξη ξανά. Η επανάληψη, τα στάδια ωρίμανσης του ανθρώπου, ο αδιατάρακτος κύκλος της ζωής σε αντιστοίχιση με τον αδιατάρακτο κύκλο της φύσης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια φιλοσοφική παραβολή που νοηματοδοτείται μέσα από εικόνες μοναδικής ομορφιάς και μια αφήγηση που ακολουθεί ευλαβικά τους αργούς, εκστατικούς ρυθμούς ενός βουδιστικού ψαλμού. Μέσα σε αυτόν τον ψαλμό κάθε μορφή χάνεται και ξανάρχεται. Κάθε φορά ο Χειμώνας θα παγώνει τα πάντα, κάθε φορά ο ήλιος θα χάνεται και θα αφήνει τις σκιές να κυριαρχούν, αλλά και κάθε φορά η άνοιξη θα ξεπετάγεται με τα μπουμπούκια της ακόμη και μέσα από το χιόνι. Κι όσο πιο μεγάλο το σκοτάδι, τόσο πιο αδύναμο μπροστά στην πρώτη ακτίνα του πρωινού ήλιου. 

Ο σκηνοθέτης Ki-duk Kim μέσω της ταινίας του προβάλλει την βουδιστική άποψη ότι η σωματική και συναισθηματική βιαιότητα της ζωής μπορούν να αμβλυνθούν μέσω της αφύπνισης και του διαλογισμού που οδηγούν στον φωτισμό. Η ταινία αποτελείται από εκπληκτικές εικόνες φυσικών τοπίων που μεταμορφώνονται με την πάροδο των εποχών και των χρόνων. Ο Ki-duk Kim κινείται μεταξύ της λυρικότητας της φύσης, βουδιστικών αληθειών και βίαιων στιγμών της πραγματικής ζωής, μεταφέροντας στον θεατή μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας.

http://users.uoi.gr/kopi/?p=944

Η ευτυχία είναι στα μαθηματικά

Γιάννης Μπρούζος

Ομολογώ ότι πρόκειται για τολμηρό τίτλο γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά την απέχθεια πάρα πολλών ανθρώπων για τα μαθηματικά και ιδιαίτερα πολλών μαθητριών και μαθητών που δοκιμάζουν τις αντοχές τους για ένα ακόμα καλοκαίρι στο σχολικό μάθημα που αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο. Τολμηρός τίτλος όπως τολμηρό είναι το εγχείρημα του Αλαίν Μπαντιού στο βιβλίο-συζήτηση “Εγκώμιο στα Μαθηματικά” να ανυψώσει το κύρος της θαυμαστής αυτής δραστηριότητας του ανθρώπου στα πεδία της φιλοσοφίας και της εκπαίδευσης.

Ο Αλάν Μπαντιού είναι σημαντικός σύγχρονος φιλόσοφος με τεράστιο ενδιαφέρον και γνώσεις για τα μαθηματικά όπως αναδεικνύεται πολλές φορές από τα παραδείγματα που αναφέρονται στο βιβλίο από μαθηματικά προβλήματα και αποδείξεις. Πιστεύει ιδιαίτερα στην διάσημη επιγραφή της Πλατωνικής σχολής “Μηδείς αγεωμέτρητος εισήτω”  και προσπαθεί να δείξει πως η απομάκρυνση της φιλοσοφίας και των φιλοσόφων από τα μαθηματικά παράγει τεράστια φτώχεια και προβλήματα στην εξέλιξή της. Καταφέρεται εναντίον της άποψης ότι τα μαθηματικά είναι ένα απλό γλωσσικό παιχνίδι κάποιων ειδικών (Βιτγκενστάιν) και πιστεύει ότι κάθε μαθηματική παραγωγή θα αποχτήσει αργά η γρήγορα την πραγμάτωσή της στον φυσικό κόσμο ή γενικά σε κάποια εμπειρική-πειραματική επιστήμη. Θεωρώ πως η συγκεκριμένη μάχη απόψεων για τον ορισμό των μαθηματικών δεν θα μπορέσει να επιλυθεί εύκολα αλλά αξίζει κανείς να διαβάσει τα επιχειρήματα που αναπτύσσονται στο “Εγκώμιο” καθώς και την κριτική ιστορική περιήγηση στην σχέση μαθηματικών και φιλοσοφίας.

Το μεγαλύτερο όμως ενδιαφέρον στο βιβλίο εντοπίζεται στο κομμάτι της σύνδεσης των μαθηματικών με την ευτυχία.  Έρωτας, πολιτική, τέχνη  και μαθηματικά αποτελούν τους πυλώνες αυτού που ο Μπαντιού ονομάζει “Αλήθειες” που είναι δρόμοι για την ευτυχία. Βάζει σκοπό της φιλοσοφίας του όχι να είναι η ίδια ευτυχία αλλά να δείχνει το δρόμο προς αυτήν μέσα από τις πραγματικές αλήθειες με τις οποίες ένα υποκείμενο μπορεί να συνδέσει την ζωή του.

Οι εκστάσεις του Έρωτα, της συνάντησης του άλλου (όπως αναλύεται στο προηγούμενο βιβλίο του “Εγκώμιο στον Έρωτα), της υπέρβασης δηλαδή του “Ενός” κλειστού  πεπερασμένου με περιορισμένες συγκινήσεις υποκειμένου και η ανακάλυψη του “Δύο”, ο ενθουσιασμός των στιγμών συλλογικής πολιτικής στράτευσης  και τέλος η ευχαρίστηση από την αλήθεια ενός  έργου τέχνης συγκρίνονται και εξισώνονται με την ενασχόληση τα μαθηματικά.

Έρωτας, τέχνη, ευτυχία… μαθηματικά; Πώς είναι δυνατόν;

Πράγματι η ενασχόληση με τα μαθηματικά είτε ως μαθητεία είτε ως δημιουργία (για τους μαθηματικούς -επιστήμονες) είναι μία δύσκολη, χρονοβόρα, απογοητευτική πολλές φορές, υπερβολικά τεχνική διαδικασία. Υπάρχει όμως στο τέλος του δρόμου, στο τέλος μιας σύνθετης και πολύπλοκης απόδειξης το φως της ευτυχίας της κατανόησης. Της κατανόησης που υπερβαίνει τον δύσβατο δρόμο της απόδειξης και συνθέτει μια ευτυχή μνήμη την τελική αλήθεια. Της κατανόησης του να βλέπεις αυτό που ποτέ πριν δεν είχες δει, το θαύμα μιας αλήθειας. Μια αλήθεια που στα μαθηματικά περισσότερο από οπουδήποτε αλλού είναι καθολική. Καθολική με την έννοια ότι ξέρεις πως όποιος άλλος διανύσει αυτόν τον δρόμο (ίσως με τον δικό του ρυθμό και τρόπο) θα νιώσει στο τέλος του την ίδια απόλαυση της Αλήθειας.

Και ενώ οι αλήθειες του Έρωτα και της Τέχνης συναντούν τα μαθηματικά στο βαθμό που μοιράζεται κάνεις τον εκάστοτε δρόμο της ανακάλυψης της Αλήθειας, ο Αλαίν Μπαντιού κάνει μια εξαιρετική παρατήρηση για την σύνδεση μαθηματικών πολιτικής και εκπαίδευσης.

Συγκεκριμένα αποστρέφεται την σημερινή κατάντια της πολιτικής που βασίζεται στην ευήκοη παρουσίαση του ψεύδους, και εννοεί την δημοκρατική συλλογική διαμόρφωση αποφάσεων ως μία διαδικασία που μπορεί αν τα υποκείμενα έχουν “παιδευτεί” με τα μαθηματικά να καταλήξει σε μια ορθολογική καθολική και κοινή αλήθεια σε μια στιγμή ανείπωτης συλλογικής ευτυχίας από την επίλυση ενός συλλογικού προβλήματος.

Για να επιτευχθεί όμως αυτό χρειάζεται ατομικά και συλλογικά τα υποκείμενα να έχουν καλή σχέση με τα μαθηματικά κατά την εκπαίδευσή τους και αυτό γίνεται μόνο αν “μπουν στο παιχνίδι” της αναζήτησης της Αλήθειας με λογικές προτάσεις και συμβολισμούς. Και για να “μπουν στο παιχνίδι” πρέπει να παίξουν όλοι και ιδιαίτερα τα παιδιά κυριολεκτικά με τα μαθηματικά, να τα αγαπήσουν μέσω της χαράς από την παιγνιώδη επίλυση ενός γρίφου, ενός προβλήματος ενός αινίγματος, να δουν αυτό που δεν είχαν δει ποτέ πριν.

Την ευτυχία της αλήθειας των μαθηματικών.

http://www.nostimonimar.gr/i-eftychia-ine-sta-mathimatika/

Παύλος Παυλίδης & B-movies - Γιάννης Αγγελάκας - Η Νέα Βαρβαρότητα

Ένα διαφορετικό, υπέροχο, πορτρέτο του κέντρου της Αθήνας

Μπορεί να σκέφτεσαι ότι την ζεις, την διασκεδάζεις, την περπατάς κάθε μέρα και την ξέρεις σαν την παλάμη του χεριού σου, άρα δεν υπάρχει νόημα να δεις ένα βίντεο με θέμα την Αθήνα. Όμως το σίγουρο είναι ότι δεν έχεις δει το πορτρέτο αυτής της πόλης όπως το παρουσιάζει ο Αλέξανδρος Μαραγκός στο «City of Athens - A Portrait of a Changing Metropolis». Ο κινηματογραφιστής και φωτογράφος χρειάστηκε 90 ημέρες προκειμένου να δημιουργήσει αυτό το υπέροχο 5λεπτο βίντεο, ενώ η πλειοψηφία των γυρισμάτων έχει γίνει από τις ταράτσες διάφορων κτιρίων της πόλης. Αξίζει να δεις την Αθήνα από αυτή την οπτική γωνία.

Πηγή: Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/city-of-athens-a-portrait-of-a-changing-metropolis/ ]

Ενέδρα (Τάσου Λειβαδίτη) - Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Νυχτερινός επισκέπτης (1972)

 Διαβάζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Βάσσες 1964 (Bassae 1964)

Σκίτσα που απεικονίζουν τη θλιβερή πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου

Σκίτσα «γροθιά» στο στομάχι που δείχνουν το πιο θλιβερό και ανήθικο κομμάτι της σύγχρονης ζωής.
Ο Davide Bonazzi είναι ένας σκιτσογράφος από τη Μπολόνια της Ιταλίας, ο οποίος δημιουργεί εικόνες που προκαλούν σκέψη και προβληματισμό για σύγχρονα ζητήματα. «Σχεδιάζω από τότε που ήμουν παιδί. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου κρατάω ένα μολύβι και δημιουργώ εικόνες», ανέφερε στο Bored Panda.
Τα παρακάτω σκίτσα δείχνουν τη σύγχρονη  πραγματικότητα με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι κάθε μέρα, με μια δόση χιούμορ και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.
Ειδικότερα, παρουσιάζουν την εξάρτηση του ανθρώπου από την τεχνολογία, τη μανία για καταναλωτισμό, το παιχνίδι του χρήματος, την εξιδανίκευση των μαζών, τη θρησκεία και το εργασιακό άγχος.
«Νομίζω ότι η έμπνευση είναι κάπως υπερτιμημένη. Το πιο σημαντικό πράγμα για να αποκτήσετε καλές ιδέες είναι η συγκέντρωση. Οι σκιτσογράφοι δεν έχουν χρόνο να περιμένουν έμπνευση, πρέπει να τη βρουν. Το μυαλό μου πρέπει να μείνει επικεντρωμένο στο θέμα και να βρει τις καλύτερες ιδέες. Υπάρχουν πολλά πράγματα που με εμπνέουν στην καθημερινή ζωή, ειδικά που όσα σχετίζονται με εικαστικές τέχνες, ταινίες,, ντοκιμαντέρ κλπ.», συμπλήρωσε ο καλλιτέχνης.

Ν. Γκάτσος - Αμοργός (Απόσπασμα)

Η τέχνη τιμά τις εργαζόμενες γυναίκες

Της Ιφιγένειας Κοντού

Αγρότισσες, εργάτριες, νοικοκυρές… είναι οι γυναίκες που έζησαν και εργάστηκαν [σκληρά] σε περασμένους αιώνες, όπως αποτυπώθηκαν σε μια σειρά από έργα σημαντικών ζωγράφων.

Πολύ πριν η γυναίκα διεκδικήσει το δικαίωμά της στην εργασία…

Το έργο του τίτλου είναι του ζωγράφου: Louis Emile Adan κι έχει τίτλο: «Gilding Shop».

Οικιακά – «Μαγείρισσες – Υπηρέτριες – Πλύστρες»

Όλα αυτά που κάνει μια γυναίκα όταν «δεν κάνει τίποτα». Όταν δεν εργάζεται. Αποτυπωμένα στον καμβά μεγάλων ζωγράφων, από τoν Camille Pissarro και τον Degas έως και τον Γερμενή. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Jean Francois Millet.

Τον ζωγράφο που αγάπησε με σεβασμό τις γυναίκες και τις ζωγράφιζε σε ώρα εργασίας: την κοπέλα που κουβαλάει γάλα, τη γυναίκα που φουρνίζει, το κορίτσι που φτιάχνει βούτυρο…

Έκθεση- Έκφραση Α΄ Λυκείου:Το Κωμικό και η σημασία του γέλιου

Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία
Γέλιο - Βικιφθέγματα

https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%93%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF

ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C130/601/3949,17596/

Η αίσθηση του χιούμορ

http://users.ntua.gr/ge01033/humor.htm

Σενάριο: Το κωμικό και το γέλιο
http://proteas.greek-language.gr/scenario.html?sid=1291

Εκδρομή των Λυκείων Νεστορίου και Μεσοποταμίας Καστοριάς (26-29 Απριλίου 2018): Πάτρα, Ολυμπία, Επίδαυρος, Ναύπλιο, Σπέτσες, Μυκήνες

Έκθεση Β΄ Λυκείου: σχετικά με την τέχνη και την κριτική έργου τέχνης

Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία

Πύλη:Τέχνη

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%A4%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7

Τέχνη

http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/7039?locale=el

Ιστορία της Τέχνης - Βιβλίο Μαθητή

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C111/62/475,1796/

ΘΑΥΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΡΑΙΟ

http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B102/132/963,3474/

Εκπαιδευτική τηλεόραση : Ζωγραφική

http://www.edutv.gr/index.php/zografiki

http://www.edutv.gr/index.php/gliptiki

http://www.edutv.gr/index.php/theatro

http://www.edutv.gr/index.php/mousiki-2

«Αγόρια και κορίτσια» -Φοίβος Δεληβοριάς

Στην παιδική παράσταση «Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης», τη μουσική έκανε ο Φοίβος Δεληβοριάς και μας έκανε να κολλήσουμε! Ακούστε το  τραγουδάκι για τη μάχη των δύο φύλων… α λα παιδικά, που μετά της αλλεπάλληλες κατηγορίες καταλήγει ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ βαρετός αν ήμασταν όλοι ίδιοι! Αν και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσουμε αγαπημένο στίχο, ιδού ένα μικρό δείγμα:

«Τα αγόρια είναι πίθηκοι δεν πλένονται ποτέ
Τα κορίτσια είναι μαϊμούδες όλο μακιγιάρονται
Τα αγόρια μυξοκλαίνε όταν χάσει η ομάδα
Τα κορίτσια κλαίνε έτσι κι αλλιώς όλη την εβδομάδα
Τα αγόρια είναι μαμάκηδες, πιστοφουστανατζήδες
Τα κορίτσια είναι στρίγκλες και πατάνε όλο τσιρίδες
Τα αγόρια αν δεν κερδίσουνε δεν μπαίνουν σε παιχνίδι
Τα κορίτσια σε προδίδουνε για ένα δαχτυλίδι…»

Η Ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944

Την Πρωτομαγιά του 1944, οι Γερμανοί κατακτητές εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 Έλληνες πατριώτες, σε αντίποινα για την δολοφονία ενός Γερμανού υποστρατήγου στην Λακωνία από άνδρες του ΕΛΑΣ.

Την άνοιξη του 1944, η κατάσταση ήταν τεταμένη και ιδιαίτερα πολωμένη στην κατεχόμενη Ελλάδα. ΕΑΜ και αστικές δυνάμεις, που γνώριζαν ότι οι ημέρες των Γερμανών ήταν μετρημένες, προετοιμάζονταν για την επόμενη ημέρα και την τελική αναμέτρηση. Μερίδα ιστορικών αποφαίνεται ότι ο Εμφύλιος Πόλεμος είχε ήδη αρχίσει. Από την πλευρά τους οι Γερμανοί και οι εγχώριοι συνεργάτες τους είχαν επιδοθεί σε ένα όργιο τρομοκρατίας εναντίον των δυνάμεων του ΕΑΜ/ ΕΛΑΣ, που σήκωναν το κύριο βάρος της Εθνικής Αντίστασης.

Στις 27 Απριλίου 1944, άνδρες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον ανθυπολοχαγό Σταθάκη έστησαν ενέδρα σε γερμανική αυτοκινητοπομπή που κινούνταν μεταξύ Μολάων και Σπάρτης και σκότωσαν τον Γερμανό υποστράτηγο Φραντς Κρεχ, διοικητή της 41ης Μεραρχίας Οχυρών και τρεις άνδρες της συνοδείας του. Από την επίθεση τραυματίστηκαν ακόμη πέντε Γερμανοί στρατιωτικοί

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

Το σχόλιο του Latuff για τη Συρία...

Έκθεση Β΄ Λυκείου: Σχετικά με το χαρακτηρισμό ατόμου, τις στερεότυπες αντιλήψεις, το φυλετικό και κοινωνικό ρατσισμό

Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία

- ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/7025?locale=el

ΑΞΟΝΑΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ: ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
ΚΕΙΜΕΝΟ: Η ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ
http://www.study4exams.gr/mod_greek/course/view.php?id=192#2

ΑΞΟΝΑΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ: ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΤΑ ΕΜΦΥΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ: ΜΗΠΩΣ ΤΑ «ΚΟΡΙΤΣΙΣΤΙΚΑ» ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ;
http://www.study4exams.gr/mod_greek/course/view.php?id=196

- ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ
http://www.isotita.gr/

- Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας
https://kethi.gr/

- Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων
http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=LEGISSUM:c10938

- Εκπαιδευτική Πύλη για θέματα ισότητας των Φύλων
http://www.isotita-epeaek.gr/

- ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1948
http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Pages/Language.aspx?LangID=grk

- ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: Δείτε τα άρθρα που αφορούν τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα
http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma

Θεματικοί κύκλοι: Η έλλειψη ανεκτικότητας και ο κοινωνικός αποκλεισμός
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C130/601/3949,17600/

Παιδαγωγικά εργαστήρια:
http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/Racism/0_6racism.pdf
Εργαστήρι 1: «Οι διαφόρων ειδών Άλλοι»
http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/racism/0_7racism.pdf
«Είμαι ρατσιστής; Ένα καθημερινό τεστ»
http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/racism/1_5racism.pdf
«Να είσαι Έλληνας πρόσφυγας στην Ελλάδα»
http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/racism/1_9racism.pdf
«Να είσαι Έλληνας μετανάστης στην Αμερική και αλλού»
http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Ekpaideytika%20New/racism/2_9racism.pdf

Παρουσίαση για τον σχολικό ρατσισμό from 5ο Γυμνάσιο Ξάνθης

κόμικς για ρατσισμό from Ελένη Αναγνώστου

Παιδικά τραγουδάκια

ΠΑΛΙΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

[

[full album] Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΕΜΠΕΛΗ ΔΡΑΚΟΥ - Γ. ΧΑΤΖΗΠΙΕΡΗΣ

Εδώ Λιλιπούπολη (Full Album)

Τα μυστικά του κήπου 2001 - Νίκος Κυπουργός

«Αγόρια και κορίτσια» -Φοίβος Δεληβοριάς Στην παιδική παράσταση «Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης», τη μουσική έκανε ο Φοίβος Δεληβοριάς και μας έκανε να κολλήσουμε! Ακούστε το τραγουδάκι για τη μάχη των δύο φύλων… α λα παιδικά, που μετά της αλλεπάλληλες κατηγορίες καταλήγει ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ βαρετός αν ήμασταν όλοι ίδιοι! Αν και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσουμε αγαπημένο στίχο, ιδού ένα μικρό δείγμα:

 «Τα αγόρια είναι πίθηκοι δεν πλένονται ποτέ
Τα κορίτσια είναι μαϊμούδες όλο μακιγιάρονται
Τα αγόρια μυξοκλαίνε όταν χάσει η ομάδα
Τα κορίτσια κλαίνε έτσι κι αλλιώς όλη την εβδομάδα
Τα αγόρια είναι μαμάκηδες, πιστοφουστανατζήδες
Τα κορίτσια είναι στρίγκλες και πατάνε όλο τσιρίδες
Τα αγόρια αν δεν κερδίσουνε δεν μπαίνουν σε παιχνίδι
Τα κορίτσια σε προδίδουνε για ένα δαχτυλίδι…»

Έκθεση Β΄ Λυκείου: Εργασία – Επάγγελμα

Α. Παρουσιάσεις -Διαδραστικά βιβλία

εργασία from angitan

- ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1948

http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Pages/Language.aspx?LangID=grk

- Σύνταγμα της Ελλάδας

Αρθρο 22: (Προστασία της εργασίας)

http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-22/

- Κοινωνιολογία (Γενικής Παιδείας)
6. ΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C109/67/540,1955/

Λιλή Ζωγράφου: "Η αγάπη άργησε μια μέρα"

Mια παλιομοδίτικη ιστορία που ξετυλίγεται σαν μαγευτικό παραμύθι, χάρη στην ομορφιά και τη λαχτάρα των νεαρών ηρωίδων που αντιστέκονται στον αμείλικτο χρόνο, περιμένοντας καρτερικά την προσγείωση του μεγάλου έρωτα. Γιατί υπήρχε μια εποχή που η αγάπη αργούσε να 'ρθει. 

Αντίθετα με τη νεαρή ηρωίδα που, έρμαιο του παρορμητικού της ενστίκτου, παραδίδεται σ' έναν άγγελο που την περιμένει στο υπόγειο του σπιτιού της. Και τολμά να ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες για να εξελιχθεί εν αγνοία της σε κατακτήτρια της πιο ουσιαστικής ελευθερίας. Γιατί η ελευθερία και τότε, πριν πενήντα χρόνια, και πάντοτε προκύπτει, όχι από συλλόγους και κραυγαλέα μανιφέστα, αλλά από την ατομική συνειδητοποίηση, που διαλέγει τελικά το προσωπικό ήθος, αγνοώντας τους περιορισμούς των έξωθεν απαγορεύσεων. 

«Από τα 23 βιβλία μου είναι εκείνο που με πόνεσε περισσότερο, θα το έλεγα ερωτικό αν δεν κυριαρχούσε σ' αυτό η απάνθρωπη σκληρότητα της πατριαρχικής οικογένειας. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι καθωσπρέπει γυναίκες που σπαταλούν τη ζωή τους στις κοινωνικές συμβάσεις και την ερωτική στέρηση.» 

Λιλή Ζωγράφου

Πόσο δυνατός πρέπει να είναι ένας Φωτογράφος για να έχει 1 εκατ. followers;

O Jason από το μακρινό Σικάγο προφανώς και ξέρει την απάντηση.

Έλα, παραδέξου το, δεν είναι ντροπή. Το έχεις κάνει κι εσύ, το έχουμε κι εμείς κάθε φορά που τραβήξαμε μια φωτογραφία και ντραπήκαμε να την ανεβάσουμε στο ίνστα με το χάλι που είχε. Τι κάναμε; Υιοθετούσαμε την εύκολη λύση: πηγαίνουμε στα φίλτρα, βάζουμε ασπρόμαυρο, χτυπάμε τα χέρια μας ξεμπερδεύοντας, την ανεβάζουμε.

Χιλιάδες έτη φωτός μακριά από αυτήν την λογική, κινείται ο Jason M. Peterson. Λάτρης κι αυτός της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, όχι όμως κατ’ ανάγκη ή για να καλύψει τις αδυναμίες στα κάδρα του, χρησιμοποιεί την συγκεκριμένη τεχνοτροπία με τόση μαεστρία που του έχει αποφέρει ούτε λίγο ούτε πολύ περισσότερους από ενα εκατομμύριο ακόλουθους στο Instagram.

Όπως λέει και ο ίδιος:

«οι φωτογραφίες μου δεν είναι απλά ασπρόμαυρες. Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να καταγράψω μέσα από αυτές το ανθρώπινο συναίσθημα, να προκαλέσω ένα συναίσθημα σε εκείνον που θα τις δει. Το ασπρόμαυρο βοηθάει να επικεντρωθείς σε αυτό το συναίσθημα καθώς δεν υπάρχουν χρώματα που θα σου αποσπάσουν την προσοχή.»

Κουβαλώντας στις πλάτες του συσσωρευμένη εμπειρία 25 χρόνων, έχει καταφέρει να μας μεταφέρει συγκλονιστικές εικόνες που παιχνιδίζουν με το φως, τις σκιές, τις γωνίες, τις γραμμές.

Σου μαζέψαμε τις πιο χαρακτηριστικές από αυτές και στις παρουσιάζουμε στο φωτογραφικό άλμπουμ που ακολουθεί.

Βία κατά των γυναικών

Το παρακάτω βίντεο, από την οργάνωση Οne Billion Rising δημιουργήθηκε για να μας θυμίσει πως όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την αγάπη δύναμη! Είναι τουλάχιστον ατιμωτικό για το ανθρώπινο είδος ότι το 1/3 των γυναικών στον πλανήτη θα πέσει έστω μία φορά στην ζωή του θύμα βιασμού ή ξυλοδαρμού. Αυτό το υπέροχο βίντεο έρχεται ως σύνθημα για να αφυπνίσει τις συνειδήσεις όλων των γυναικών και για να υποστηριχθεί το ένα δισεκατομμύριο γυναίκες που είναι αυτή τη στιγμή θύματα βίας πάνω στον πλανήτη. 

 Ίσως να μην μπορέσετε να δείτε το βίντεο μέχρι το τέλος, αλλά αξίζει τουλάχιστον να πατήσετε το “Play”

Dear Basketball

Τo «Dear Basketball» είναι η ταινία που κέρδισε το όσκαρ στην κατηγορία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων, κατά την 90η τελετή απονομής των βραβείων.

Πέντε συναρπαστικά λεπτά στα οποία «πρωταγωνιστεί» η επιστολή με την οποία ο παλαίμαχος παίκτης των Λος Άντζελες Λέικερς και θρύλος του ΝΒΑ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση τον Νοέμβριο του 2015 και η οποία δημοσιεύθηκε στο The Players Tribune. Μία επιστολή που αναβιώνει με εικόνες.

Η σχέση του Κόμπε Μπράιαντ με το μπάσκετ δεν ήταν απλή. Πήρε πρωταθλήματα, έγινε ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία του NBA, ξεπερνώντας τον Μάικλ Τζόρνταν και έγινε ο πρώτος παίκτης που είδε δύο φανέλες του να αποσύρονται από την ίδια ομάδα. Τους αγαπημένους του Λος Άντζελες Λέικερς.

http://tvxs.gr/webtv/animation/dear-basketball

Η άνοιξη του Κλοντ Μονέ

10 πανέμορφοι πίνακες του διάσημου Γάλλου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Κλοντ Μονέ με θέμα την άνοιξη

H άνοιξη της Αρζεντέιγ 1872

Ο Βασιλιάς (2002) / Νίκος Γραμματικός

Βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία. Ο Βαγγέλης είναι ένας 35χρονος άντρας, αποφασισμένος να ξεκόψει από το σκοτεινό παρελθόν και να αλλάξει τη ζωή του. Έτσι δοκιμάζει να κάνει μια καινούρια αρχή στο κτήμα του πατέρα του στην Πελοπόννησο.

Οι κάτοικοι της περιοχής του υποδέχονται αρχικά με καχυποψία που μετατρέπεται γρήγορα σε απροκάλυπτη εχθρότητα. Μόνος υποστηρικτής του είναι ο Αστυνόμος της γειτονικής κωμόπολης. Η απόφαση του Βαγγέλη να ξαναχτίσει τη ζωή του και η προσπάθεια του να αντιμετωπίσει το εχθρικό περιβάλλον, εξομαλύνουν την κατάσταση και ο Βαγγέλης μοιάζει να εντάσσεται στην τοπική κοινωνία.

Μέχρι τη στιγμή που φτάνει η Μαρία, γυναίκα της ζωής του και σύνδεσμος με το παρελθόν, το οποίο κάνει μοιραία την εμφάνιση του και η ρήξη του ήρωα με το περιβάλλον είναι πλέον αναπόφευκτη. Οι εντάσεις κορυφώνονται, ο Βαγγέλης συνθλίβεται.

Σκηνοθεσία:

Νίκος Γραμματικός

Σενάριο:

Νίκος Γραμματικός, Νίκος Παναγιωτόπουλος ΙΙ

Παίζουν:

Βαγγέλης Μουρίκης (Βαγγέλης Φαρμακώρης), Μαριλίτα Λαμπροπούλου (Μαρία), Μηνάς Χατζησάββας (Πέτρος Βολιώτης), Γιάννης Ζουγανέλης (Γιάννης), Μπάμπης Γιωτόπουλος (δήμαρχος), Τάσος Νούσιας (Αναστάσης), Karafil Shena

Πηγή κειμένου: SevenArt.gr

Ταξίδι στα Κύθηρα/Voyage to Cythera - Θόδωρος Αγγελόπουλος (1984)

Ιστορικοί Περίπατοι: Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα

Φωτογραφίες με τα 17 ωραιότερα βλέμματα του πλανήτη!

Συνήθως εστιάζουμε στο έργο τους στις εμπόλεμες περιοχές και στις άγονες ζώνες. Φωτογράφοι από όλο τον κόσμο γυρίζουν με την κάμερα αναζητώντας την εικόνα που αναπαριστά τη στιγμή της είδησης.

Ανάμεσα στα αρχεία τους κρύβονται και θησαυροί, όπως οι παρακάτω. Βλέμματα παιδιών και γυναικών κυρίως, που αιχμαλώτισαν τον φακό και κάνουν τον γύρο του κόσμου.

Οι φωτογράφοι πίσω από αυτές τις εξαιρετικές φωτογραφίες είναι:
© Andre Jabali
© Sabine Sailer
© Massimiliano Orpelli
© Alexander Bochkarev
© Evgeny Azarenok
© Catherine Lyzhin
© Maja Topčagić
© Lucy Maratkanova
© Maja Topčagić
© Algerienbeauty

Σαν σήμερα, ένας ζωγράφος, μια μέρα του Μάρτη

Μια ιστορική ανασκόπηση σε σημαντικά γεγονότα από το χώρο της ζωγραφικής.

Σαν σήμερα, στις 3 Μαρτίου 1631, στο Άμστερνταμ γεννήθηκε ο ζωγράφος Esaias Boursse. Οι πίνακές του περιστρέφονται κυρίως γύρω από την οικογενειακή ζωή.

Γυναίκα γνέθει 1661

Σαν σήμερα στις 6 Μαρτίου 1475 γεννήθηκε ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς στην ιστορία της τέχνης, ο Μικελάντζελο ντι Λοντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι, γνωστός περισσότερο ως Μιχαήλ Άγγελος. Γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ποιητής της Αναγέννησης.

Η Τελική Κρίση 1536 ως 1541

O δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται

Στο πλαίσιο του μαθήματος της λογοτεχνίας μελετούμε λογοτεχνικά έργα που αναφέρονται στη σχολική ζωή εικονικών ηρώων ή πραγματικών προσώπων, όπως είδαμε στην περίπτωση της αυτοβιογραφικής αφήγησης του Ν. Καζαντζάκη. Η Νέα Παιδαγωγική είναι εκεί μια ασαφής θεωρία που παραμένει ανεφάρμοστη, παρά τις κάποιες περιορισμένες προσπάθειες του δασκάλου, που στην ουσία παραμένει αφοσιωμένος στην χρήση των παλιών παιδαγωγικών μεθόδων που περιλαμβάνουν τη χρήση βίας και την έλλειψη σεβασμού στην αξιοπρέπεια και τα συναισθήματα των μαθητών του.

Τον αντίποδα αυτής της πρακτικής έρχεται να μας προσφέρει με απολαυστικό τρόπο η ταινία, "Ο δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται" (Le maitre qui laissait les enfants rever), που κυκλοφόρησε το 2006 σε σκηνοθεσία D. Losset. Το σενάριο της ταινίας στηρίζεται στη ζωή του σημαντικού Γάλλου παιδαγωγού Célestin Freinet (1896-1966 ), που λειτούργησε με τη θεωρία και την πρακτική του ως μεταρρυθμιστής των παιδαγωγικών μεθόδων και ενέπνευσε το Κίνημα του Μοντέρνου Σχολείου.

Βασικές έννοιες της παιδαγωγικής του Freinet:

-Η συνεργατική μάθηση

-Η παιδαγωγική της εργασίας, που οδηγεί τους μαθητές στη γνώση μέσα από την άσκηση κάποιας εργασίας.

-Η αξιοποίηση του πειραματισμού, της δοκιμής και του λάθους.

-Τα ενδιαφέροντα των παιδιών αποτελούν την αφορμή της διαδικασίας μάθησης.

-Ο σεβασμός της ελεύθερης έκφρασης και η προώθηση της επικοινωνίας.

-Η μάθηση αξιοποιεί τις πραγματικές εμπειρίες των παιδιών.

-Τα παιδιά ασκούνται σε δημοκρατικά περιβάλλοντα, μαθαίνοντας να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εργασία τους και για την ομάδα τους.

-Η σύνδεση του σχολείου με την κοινότητα.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα έργα του

ΦΡΕΝΕ, Σελεστέν. 1977. Το σχολείο του λαού. (μτφρ.Κατερίνα Δεναξά – Βενιεράτου). Οδυσσέας .

ΦΡΕΝΕ, Σελεστέν. 1979. Η ιδεολογία της εκπαίδευσης και η μάθηση της ελευθερίας. Καστανιώτης.

Περισσότερα στοιχεία για την εφαρμογή των παιδαγωγικών μεθόδων του Freinet μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιο της Παιδαγωγικής Ομάδας "Σκασιαρχείο".

ΠΗΓΗ: http://annboukou.blogspot.gr/2017/10/o.html

Καστοριά, όμορφη όλες τις εποχές